ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΖΙΜΗ ΠΑΝΟΥΣΗ

Η δικαστική περιπέτεια του Τζίμη Πανούση ξεκινά στις 19.4.1981, όταν η αστυνομία θα συλλάβει τις Μουσικές Ταξιαρχίες (με Δασκαλοθανάση στη θέση του Πολίτη) κατά τη διάρκεια συναυλίας στην Καρδίτσα με τις κατηγορίες της περιύβρισης αρχής και κράτους και της εξύβρισης των θείων. Αρχικά καταδικάστηκαν, από το Πλημμελειοδικείο Καρδίτσας, συνολικά 54 μήνες φυλάκισης (14 μήνες ο Πανούσης και από 8 οι υπόλοιποι 5 μουσικοί).

Η συνέχεια θα δοθεί στο Εφετείο Λάρισας στις 29 Οκτωβρίου. 44 προσωπικότητες των γραμμάτων και τεχνών θα υπογράψουν κείμενο συμπαράστασης. Η δίκη θα αναβληθεί για τις 12 Ιανουαρίου 1982.

Οι Μουσικές Ταξιαρχίες τελικά θα αθωωθούν από το εφετείο της Λάρισας στις 12 Ιανουαρίου του 1982.

Η συνέχεια των διώξεων θα δοθεί στην Αθήνα, όπου ο εισαγγελέας Γ. Θεοφανόπουλος, το Σεπτέμβρη του 1982, θα διατάξει την κατάσχεση του δίσκου και ταυτόχρονα θα ασκήσει ποινική δίωξη κατά του Τζίμη Πανούση, των Μουσικών Ταξιαρχιών και της εταιρείας παραγωγής για: 1) παράβαση του νόμου «περί ασέμνων». 2) Κακόβουλη βλασφημία και 3) Περιύβριση αρχής. Το διευθυντικό στέλεχος της Κολούμπια Κ. Πετσίλας θα οδηγηθεί στο αυτόφωρο, ενώ σε επιδρομή της Αστυνομίας σε δισκάδικα της Αθήνας θα κατασχεθούν δίσκοι και κασέτες. Όπως θυμάται ο Βαγγέλης Βέκιος «Πηγαίνοντας στο σπίτι, βλέπω απέξω το αστυνομικό αυτοκίνητο και τη μητέρα μου να μιλάει μαζί τους. Κάτι κατάλαβα, γυρνάω πίσω στο σπίτι μου, το γνωστό ασφαλίτικο ήταν απέξω και περίμενε. Επιστροφή στο περίπτερο, ελαφρώς αλαφιασμένος παίρνω τηλέφωνο τον Τζιμάκο και τον Δρόλαπα, τους λέω τι συμβαίνει, δίνουμε ραντεβού με τον Τζίμη κοντά στον Άδονι στο Χολαργό και μαζί συναντάμε τον Γιάννη Δρ. Μαθαίνουμε ότι ο Γιώργος Πετσίλας έχει συλληφθεί (διευθυντής της EMI) και ο Μάνος Ξυδούς (παραγωγός) έχει εξαφανισθεί προς άγνωστη κατεύθυνση μέχρι να περάσει το αυτόφωρο. Αλλά το αυτόφωρο δεν τελείωνε γιατί το αδίκημα ήταν «περί τύπου» και ήταν διαρκές. Φιλοξενηθήκαμε σε διάφορα σπίτια στον Στέλιο και στους προδότες της Πεντέλης, στο σπίτι του Χρήστου στην Ραφήνα, και στην Ασκληπιού στο σπίτι των Φατμέ ή του Νίκου Ζιώγαλα (δεν κατάλαβα ποτέ ποιός έμενε εκεί). Στα μεσοδιαστήματα από σπίτι σε σπίτι μας χαιρετούσαν διάφοροι ακροατές του group και χαζογελούσαν συνωμοτικά. Κάποια μέρα (δεν θυμάμαι πώς) έληξε η δίωξη».

Ακολούθησαν αρκετές δίκες με κύρια κατηγορία την αθυροστομία του Τζίμη αλλά και τον καυστικό του στίχο που έθιγε άμεσα και έμμεσα πρόσωπα και καταστάσεις. Είναι γεγονός ότι κατά την περίοδο πριν την κατάργηση της λογοκρισίας (δηλ. περίπου το 1984) οι δίσκοι των Μουσικών Ταξιαρχιών ήταν λογοκριμένοι στα σημεία που υπήρχαν λέξεις που «προσέβαλαν τη δημόσια αιδώ».

Στις 22 Οκτωβρίου του 1983 το Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης θα απαγορεύσει την κυκλοφορία του δίσκου Αν η Γιαγιά μου είχε Ρουλεμάν και στη συνέχεια ο δίσκος θα κυκλοφορήσει λογοκριμένος.

Η δίκη των Μουσικών Ταξιαρχιών και 3 εκδοτών μουσικών περιοδικών το Γενάρη 1984 αποτέλεσε ένα ακόμα ορόσημο στις δικαστικές περιπέτειες του συγκροτήματος. Το συγκρότημα οδηγήθηκε στο Εφετείο Αθηνών κατηγορούμενο για συκοφαντική δυσφήμιση, έπειτα από επιστολή που συνέταξε το Μάρτη του 1983 και αναφερόταν σε συγκεκριμένους μουσικούς συντάκτες. Η διαδικασία συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του κοινού, ενώ οι Ταξιαρχίες στηρίχθηκαν από γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος και η Δήμητρα Γαλάνη. Τελικά, η υπόθεση αναβλήθηκε για το Μάρτη της ίδιας χρονιάς και κατέληξε στη δημοσίευση διευκρινιστικής επιστολής του συγκροτήματος στα μουσικά περιοδικά.

Μετά την αφαίρεση 3 τραγουδιών και τη λογοκρισία με θόρυβο άλλων 3, ο δίσκος τελικά κυκλοφόρησε με τα χαρακτηριστικά μπιπ στις 22 Φλεβάρη του 1984.

Το 1986 ο Τζίμης Πανούσης βρέθηκε και πάλι στα δικαστήρια. Αυτή τη φορά για το δίσκο Hard Core που κυκλοφόρησε το 1985. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο δίσκος περιείχε άσεμνα μέρη στα «Φάτε μάτια ψάρια», «Πίσσα και πούπουλα», «Σουζάνα» και στο άτιτλο μέρος μετά το «Αχ Ευρώπη». Η δίκη είχε προγραμματιστεί για τις 18/03/1986 και πήρε αναβολή.

Η δίκη για παράβαση του νόμου «περί ασέμνων» με το Hard Core τελικά πραγματοποιήθηκε στις 09/06/1986 με την πρωτόδικη απόφαση να είναι 5 μήνες φυλάκισης και τους κατηγορούμενους, Τζ. Πανούση και Γ. Κύβελο, να ασκούν έφεση. Μάρτυρας υπεράσπισης στο δικαστήριο ήταν ο Δ. Σαββόπουλος ενώ διαβάστηκε και επιστολή του Μ. Χατζιδάκι.

Το Β' Τριμελές Εφετείο Αθηνών το Μάη 1988 μείωσε την ποινή στους 4 μήνες και της έδωσε ανασταλτικό χαρακτήρα. Μάρτυρες υπεράσπισης στις δίκες ήταν ο Δ. Σαββόπουλος και ο Μ. Χατζιδάκις. Ο Τζίμης άσκησε αίτηση αναίρεσης κατά της δευτεροβάθμιας απόφασης.

Το Νοέμβρη του 1989 είχε προγραμματιστεί να εκδικαστεί από το Α' Τριμελές Εφετείο Αθηνών η αίτηση αναίρεσης του καλλιτέχνη κατά της δευτεροβάθμιας δικαστικής καταδικαστικής απόφασης για το αδίκημα της παραβίασης του νόμου περί ασέμνων. Η δίκη έπεσε πάνω στην προεκλογική περίοδο και τελικά αναβλήθηκε λόγω κωλύματος του δικηγόρου υπεράσπισης.

Με το δίσκο Δουλειές του Κεφαλιού, θα προκαλέσει, το Μάη του 1990, την παρέμβαση του εισαγγελέα για περιύβριση εθνικού συμβόλου αφού στο εξώφυλλο του δίσκου εικονιζόταν να ανοίγει τρύπες σε ελληνικές σημαίες. Παρόλα αυτά ποτέ δεν κρίθηκε ένοχος για αυτές τις κατηγορίες.

Το 1997 άρχισε νέος κύκλος δικαστικών αναμετρήσεων αυτή τη φορά για συκοφαντική δυσφήμηση, με αντίδικο τον Γιώργο Νταλάρα τον οποίο ο Τζίμης Πανούσης περιέπαιζε κατά τη διάρκεια παραστάσεών του για τη στάση του σχετικά με τις αφιλοκερδείς συναυλίες του.

Ο Γιώργος Νταλάρας στις 7 Ιουλίου έκανε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και ταυτόχρονα κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του, που ίσχυσαν μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, και απαίτησε από τον Πανούση να σταματήσει να χρησιμοποιεί τη φωνή και την εικόνα του στις παραστάσεις του, με πρόστιμο ενός εκατομμυρίου δραχμών για κάθε αναφορά σε περίπτωση παράβασης!

Στις 23 Ιουλίου 1997, στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, συζητήθηκε η υπόθεση των ασφαλιστικών μέτρων, όπου προσήλθε ο Γιώργος Νταλάρας, όχι όμως και ο Τζίμης Πανούσης ο οποίος τοποθετήθηκε, μετά, με λακωνική δήλωσή του: «Στην τελευταία διαφημιστική εκστρατεία του Γιώργου Νταλάρα για την καινούργια του κασετίνα, δεν συμμετέχει ο Τζίμης Πανούσης».

Η απόφαση (αρ. 21663/97) του τμήματος ασφαλιστικών μέτρων που εκδόθηκε στις 25 Αυγούστου 1997 γράφει, επί λέξει, πως «απαγορεύεται στον Τζίμη Πανούση να χρησιμοποιεί με τεχνικά μέσα τη φωνή και την εικόνα του Γιώργου Νταλάρα, γιατί αυτό συνιστά προσωπική επίθεση εναντίον του και προσβάλλει άμεσα την τιμή και την καλλιτεχνική του υπόσταση, ξεπερνώντας κάθε όριο της καλώς εννοούμενης σάτιρας».

Στις 10 Σεπτέμβρη 1997, με αγωγή (υπ. αριθμόν 8188/1997) προς το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ο Γ. Νταλάρας ζητάει ποσό αποζημίωσης εκατό εκατομμυρίων δραχμών για ηθική βλάβη. Η υπόθεση εκδικάστηκε στις 22 Μαΐου 1998 και το δικαστήριο με απόφαση που εξέδωσε τον Οκτώβρη δέχθηκε εν μέρει (15.000.000 δρχ.) την αγωγή (απόφαση 8002/1998). Ο Πανούσης κατέθεσε έφεση στις 27 Μαΐου 1999 (υπ. αριθμόν 4803/1999) η οποία απορρίφθηκε από το Εφετείο Αθηνών στις 21 Δεκέμβρη του 2000 (απόφαση 3040/2001).

Παράλληλα, στις 26 Απριλίου 1999 ξεκινάει στο 5ο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας η εκδίκαση της αγωγής για συκοφαντική δυσφήμηση. Η υπόθεση θα αναβληθεί για το Νοέμβρη του 2000.

Ένα εξώφυλλο στο περιοδικό Κλικ το 1999 που έδειχνε τον Τζίμη ντυμένο αρχιεπίσκοπο να δαγκώνει ένα μήλο κρατώντας την κιθάρα του ήταν η αιτία για την κατηγορία αυτού και των εκδοτών του περιοδικού για καθύβριση θρησκεύματος. Οι κατηγορούμενοι έφυγαν ομόφωνα αθώοι από το ακροατήριο.

Όπως γράφει ο Φώτης Γεωργελές στο editorial του ΚΛΙΚ Ιουνίου 2000: «Τα πρωινά στην Ευελπίδων είναι άγρια. Και ζεστή να είναι η μέρα, πρωί πρωί έχει πάντα ψύχρα και υγρασία. Στην είσοδο, για να σε υποβάλλουν, τελευταία έχουν εγκαταστήσει detector για όπλα, όπως στα αεροδρόμια. Άχρηστο, τα δικαστήρια γύρω γύρω περιβάλλονται με κήπο και κάγκελα φαρδιά, ποιος ηλίθιος θα σκεφτεί να περάσει όπλο από τον συναγερμό. Περιμένοντας τη σειρά μου, κοιτάζω τον Tζιμάκο κι αυτός εμένα. Με απορία. Εμείς τι θέλουμε εδώ; Οι δικηγόροι κάνουν τη δουλειά τους, μου διορθώνουν τη γραβάτα, έχει μεγάλη σημασία η εμφάνιση, λένε, μην είσαι επιθετικός, δεν θέλω να είμαι, πίνω συνέχεια διπλούς ελληνικούς μέτριους, καπνίζω συνέχεια τσιγάρα, κρυώνω, εκνευρίζομαι. Το KΛIK δικάζεται για άλλη μια φορά, με μηνυτές όπως πάντα τους υπερασπιστές της Ορθοδοξίας, της Ανατολικής Εκκλησίας, του επίσημου θρησκεύματος του κράτους, αμήν. Aν ένας καλλιτέχνης φωτογραφηθεί με στολή ιερωμένου, κατηγορείσαι για καθύβριση θρησκεύματος. Υπάρχουν και χειρότερα. [...] Οι συμπαθείς γριούλες με τα ευαγγέλια ήταν απασχολημένες να καίνε το βιβλίο του Aνδρουλάκη και δεν ευκαίρησαν να διαδηλώσουν την ιερή οργή τους και εναντίον του KΛIK. O Πανούσης είναι άψογος, έχει πάρει το σοβαρό ύφος και λέει τα καθιερωμένα με τόση περίσκεψη και υπευθυνότητα που νομίζεις ότι βλέπεις ένα από τα πιο αστεία του νούμερα, εγώ είμαι κύριος, η πληροφόρηση, το δικαίωμα της σάτιρας, μπλα μπλα μπλα, δημοκρατία, μπλα μπλα μπλα, με εκλέξανε. Αθώοι. Μια αστεία υπόθεση παρέμεινε αστεία μέχρι το τέλος. Τέλος καλό όλα καλά; Όχι. Γιατί μετά, αρχίζω να εκνευρίζομαι. Γιατί ξέρω πως όλοι ξέρουν πως αυτές οι υποθέσεις είναι γελοίες. Και αυτοί που καταθέτουν τις μηνύσεις το ξέρουν. Το θέμα δεν είναι στην απόφαση, το θέμα είναι πως με τις αλλεπάλληλες περιπτώσεις, με τις αγωγές, με τις διαδηλώσεις των μαυροφορεμένων στα τηλεοπτικά δελτία, με τις ανακοινώσεις και τις απειλές αφορισμού από την Eκκλησία, θα δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα».

Η κατηγορία για προσβολή εθνικού συμβόλου θα επανέλθει το 2000. Αφορμή αυτή τη φορά ήταν η αφίσα της παράστασης Της Πατρίδας μου η Σημαία η οποία έδειχνε την ελληνική σημαία με ένα σφυροδρέπανο στη θέση του σταυρού. Αρχικά, καταδικάστηκε πρωτοδίκως στις 23 Οκτώβρη του 2000 σε εξαγοράσιμη ποινή τεσσάρων μηνών φυλάκισης και άσκησε έφεση.

Στις 3 Νοέμβρη 2000 το 5ο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών μετέτρεψε την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης σε απλή εξύβριση κατ' εξακολούθηση καταδικάζοντας τον Πανούση σε φυλάκιση πέντε μηνών με τριετή αναστολή. Ο Τζίμης Πανούσης θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης.

Ο Τζίμης αθωώθηκε δευτεροδίκως από το 5ο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την υπ. αριθμ. 103718/01 απόφασή του, στις 5 Δεκέμβρη του 2001 για την υπόθεση της σημαίας με το σφυροδρέπανο.

Στις 24 Μάη του 2002 το Τριμελές Εφετείο Αθηνών θα επικυρώσει την πρωτόδικη απόφαση για απλή εξύβριση κατ' εξακολούθηση. Ο Τζίμης θα καταδικαστεί σε φυλάκιση πέντε μηνών με τριετή αναστολή και στη συνέχεια θα προσφύγει στον Άρειο Πάγο.

Στον απόηχο της υπόθεσης με τη σημαία θα ακολουθήσει και μήνυση για καθύβριση θρησκευμάτων με έργο τελεσθείσα δια του τύπου και κατ' εξακολούθηση επειδή θεωρήθηκε ότι με την αφίσα του αντικαθιστούσε το σταυρό της ελληνικής σημαίας με σφυροδρέπανο. Μετά από αρκετές αναβολές, η υπόθεση θα εκδικαστεί στις 13/10/2008 και ο Τζίμης θα αθωωθεί για ακόμη μια φορά.

Διαβάστε: Δίκη για καθύβριση θρησκευμάτων δια του τύπου και κατ' εξακολούθηση. Ο Τζίμης Πανούσης αναφέρεται στο θέμα μέσω της ραδιοφωνικής του εκπομπής, 14 Οκτώβρη 2008.

Ακούστε: Σύντομο σχόλιο από τον ίδιο σε ραδιοφωνική εκπομπή στις 14/10/2008.

Στις 9 Νοέμβρη 2003 ο Τζίμης Πανούσης κατά τη διάρκεια της ραδιοφωνικής του εκπομπής «Ακραία Επικοινωνιακά Φαινόμενα» από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ 100,3 θα μεταδώσει το τραγούδι «Για έναν μεγάλο εθνάρχη» του συγκροτήματος Στίχοιμα. Το τραγούδι περιλαμβάνεται στην πρώτη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος με τίτλο «Η πτώση των Αγγέλων». Θα ακολουθήσει δημοσίευμα της εφημερίδας «Α1 ΑΛΦΑ ΕΝΑ» (15-16/11/2003) με τίτλο «Ανήκουστες ύβρεις κατά του Αρχιεπισκόπου σε τραγούδι ελληνικού συγκροτήματος» και στη συνέχεια θα υποβληθεί μηνυτήρια αναφορά, η οποία όμως τελικά θα τεθεί στο αρχείο. Σε αυτήν οι τρεις μηνυτές αναφέρουν ότι «προδήλως ετρώθη το φιλότιμό μας, η αξιοπρέπεια, η τιμή και το θρησκευτικό συναίσθημα, υπέστημεν δε υπέρογκον ηθική βλάβη και περιουσιακή ζημία...»

Την 1η Απρίλη του 2004 το ποινικό τμήμα του Άρειου Πάγου (απόφαση 707/2004) θα επικυρώσει την ποινή της πεντάμηνης φυλάκισης που είχε επιβληθεί στον Τζίμη Πανούση για το αδίκημα της εξύβρισης σε βάρος του Γ. Νταλάρα.

Στις 8 Γενάρη του 2005 ο Πανούσης θα καταδικαστεί, ερήμην, από το Πρωτοδικείο Πατρών με 5 μήνες φυλάκιση και διετή αναστολή για εξύβριση αστυνομικού επειδή κατά τη διάρκεια παράστασής του στην πόλη το Φλεβάρη του 2001 έκανε τηλεφωνική φάρσα σε συνταξιούχο αστυνομικό. Ο Τζ. Πανούσης και ο ιδιοκτήτης του κέντρου άσκησαν έφεση, η οποία όμως ουδέποτε συζητήθηκε καθώς η υπόθεση μπήκε στο αρχείο λόγω παρέλευσης της προθεσμίας.

Στις 6 Νοέμβρη 2006 μέλη χριστιανικής οργάνωσης κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά, θεωρώντας ότι ο καλλιτέχνης προσβάλλει τα χρηστά ήθη με την αφίσα της παράστασής του Vasileros Bromas. Είχαν προηγηθεί στις 29 Οκτωβρίου 2006 διαμαρτυρίες έξω από το κέντρο Fix.

Για το ίδιο θέμα ο εισαγγελέας Ι. Διώτης άσκησε δίωξη κατά του Τζ. Πανούση. Στον Πανούση ασκήθηκαν κατηγορίες για «καθύβριση θρησκευμάτων με έργο τελεσθείσα δια του τύπου και κατ' εξακολούθηση» και στον ιδιοκτήτη του κέντρου, στο οποίο δίνονταν οι παραστάσεις, η κατηγορία της άμεσης συνεργίας στις παραπάνω πράξεις. Η υπόθεση ήταν αρχικά να εκδικαστεί στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και τελικά πήρε αναβολή για τις 12 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου όπου όμως κανείς μάρτυρας κατηγορίας δεν παρουσιάστηκε.

Η υπόθεση πήρε νέα αναβολή για τις 5 Ιουνίου 2008 και στη συνέχεια για τις 13 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου, όπου ο καλλιτέχνης αθωώθηκε κατά πλειοψηφία (2-1). Στη δίκη διαβάστηκε η κατάθεση της μιας μάρτυρα κατηγορίας, η οποία απεβίωσε στο διάστημα μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης, ενώ ο δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας δεν εμφανίστηκε.

Διαβάστε περισσότερα...

Σε συνέχεια της καταδίκης του Τζ. Πανούση για μια φάρσα σε συνταξιούχο αστυνομικό στο πλαίσιο παράστασης στο κέντρο «Χάραμα» στην Πάτρα το 2001, ο συνταξιούχος έκανε και αγωγή ζητώντας 50.000 ευρώ αποζημίωση για ηθική βλάβη και άλλα 25.000 ευρώ από τον ιδιοκτήτη του κέντρου όπου εμφανιζόταν τότε ο γνωστός καλλιτέχνης, για τον ίδιο λόγο. Η υπόθεση αρχικά ήταν να εκδικαστεί στις 6 Δεκέμβρη 2006 αλλά τελικά εκδικάστηκε στις 8 Γενάρη 2008. Το ύψος της αποζημίωσης ορίστηκε στα 6.000 ευρώ μαζί με τους τόκους και ο συνταξιούχος άσκησε έφεση. Στην απόφαση του Πρωτοδικείου Πατρών που δημοσιεύτηκε στις 15 Μαΐου 2008 και ήρθε στο φως της δημοσιότητας τον Ιούνιο το τελικό ποσό της αποζημίωσης διαμορφώθηκε στις 3.000 ευρώ.

Παράλληλα στις 25 Σεπτεμβρίου 2008 (στο Α' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, κτήριο 2, αίθουσα 4) θα εκδικαστεί μια άλλη υπόθεση μετά από μήνυση που άσκησαν αναγεννημένοι Χριστιανοί στον Τζίμη Πανούση οι οποίοι ισχυρίζονται ότι «δημόσια και κακόβολα καθύβρισε το Θεό» με μια εικόνα που υπήρχε στο διαφημιστικό φυλλάδιο της παράστασης του Vasileros Bromas και ταυτόχρονα επέδειξε «διαζώντος προσβλητικές εκδηλώσεις έλλειψης σεβασμού και περιφρόνησης προς το θείο ως ενέχουσες χλευασμό, προσβλητικές, απρεπείς και χυδαίες εκφράσεις». Η δίκη αναβλήθηκε λόγω παρέλευσης ωραρίου για 30 Απριλίου 2009 και στη συνέχεια για τον Απρίλη του 2010 λόγω μη κλήτευσης των μαρτύρων κατηγορίας όπου και τελικά ο Τζίμης Πανούσης αθωώθηκε.

Στα παραπάνω, ήρθε να προστεθεί και τρίτη μήνυση. Αυτή τη φορά από μέλη του συλλόγου «Άγιος Βασίλειος». Η υπόθεση ήταν αρχικά να εκδικαστεί στις 6 Φλεβάρη 2009 αλλά πήρε αναβολή για τις 19 Νοέμβρη 2009 λόγω παρέλευσης ωραρίου. Το Β' Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (κτήριο 8, αίθουσα 1) απάλλαξε τελικά τον κατηγορούμενο από τις κατηγορίες.

Ο Τζίμης Πανούσης αναφέρθηκε στις δίκες μέσω των ραδιοφωνικών του εκπομπών.

Σχόλια για την πρώτη μήνυση. 23 και 25 Σεπτέμβρη 2008.
Σχόλια για τη δεύτερη μήνυση. 1 Δεκέμβρη 2008 και 23 Νοέμβρη 2009.