ΜΟΥΣΙΚΗ, τ. 58, 10/1982

Επιστολή Παύλου Σιδηρόπουλου προς το περιοδικό Μουσική

Αγαπητέ κύριε Διευθυντά...

Λαβαίνοντας υπ’ όψη μου τη σύλληψη του Δ/ντή της εταιρείας μου κ. Γ. Πετσίλα για την κυκλοφορία του δίσκου των ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΙΩΝ, που ήδη κατασχέθηκε και την προσαγωγή του σε τακτική δικάσιμο μαζί με το συγκρότημα, για μία υπόθεση που ήδη είναι τελειωμένη μια και το συγκρότημα έχει αθωωθεί σε προηγούμενη δίκη και μαθαίνοντας ότι τρία τραγούδια απ’ το δικό μου δίσκο έχουν απαγορευθεί έτσι ώστε η εταιρεία κατά κάποιο τρόπο να φοβάται τη διαφήμισή του ή κι ακόμα να προχωρήσει στην κυκλοφορία άλλων παρόμοιων δίσκων, διαμαρτύρομαι και λέω τα εξής:

Άνθρωποι που για την άποψή τους έχουν πολλοί απ’ αυτούς φυλακιστεί επειδή ο λόγος τους δεν ακουγόταν καλά στ’ αυτιά κάποιων άλλων, πώς έρχονται τώρα και φιμώνουν τη δική μου άποψη με ακόμα χειρότερο τρόπο απ’ ό,τι οι προηγούμενοι απ’ αυτούς;

Και προσθέτω ότι η έκφραση άποψης του κάθε πολίτη είναι αναφαίρετο δικαίωμά του είτε είναι «πατρίκιος» είτε είναι «πληβείος» κάτι που θάπρεπε οι κύριοι αυτοί να το γνωρίζουν. Τίποτε άλλο.

Ευχαριστώ
ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

Υ.Γ. Κι ας μη ξεχνάμε ότι προεκλογικά οι κύριοι αυτοί διατυμπάνιζαν ότι θα καταργήσουν παντελώς τη λογοκρισία. Γιατί είναι τώρα απόλυτοι και αρνούνται το διάλογο; Ας βγουν να με κρίνουν αλλά όχι να με καταργήσουν.