ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ, Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 1983, σελ. 13
Ας... χαφιεδίσουμε λοιπόν λογο-κρίνοντας στίχους!...
ΤΟΥΤΗ τη φορά δεν ήταν μόνο ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ. Ήταν και ΧΑΦΙΕΔΙΣΜΟΣ πρώτου μεγέθους!
Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Τύπου και Πληροφοριών με το υπ’ αριθ. 21)Φ. 291–325)309)83 από 6.9.83 έγγραφό της πληροφορεί —όπως θάχετε ήδη διαβάσει στον ημερήσιο Τύπο— την εταιρία δίσκων ΕΜΙΑΛ ότι:
«δεν χορηγεί άδεια για εκτύπωση σε δίσκο γραμμοφώνου 33 στροφών (ΣΣ: καλό κι αυτό! Λες κι επιτρέπεται στις 45 στροφές!) στο μουσικό κομμάτι (ΣΣ: προφανώς εννοεί συγκρότημα) Μουσικές Ταξιαρχίες».
ΥΠΟΓΡΑΦΗ: Σωτ. Κωστόπουλος γεν. γραμματέας, «με εντολή υφυπουργού» — δηλαδή του Μαρούδα...
Οι λόγοι της απαγόρευσης
«1. Τα κείμενα των τραγουδιών είναι σε ορισμένες περιπτώσεις καταφανώς άσεμνα, κατά παράβαση των άρθρων 29 και 30 του Ν. 5060/31.
2. Αναφέρονται σε ναρκωτικά, πράγμα το οποίο τιμωρείται ποινικώς κατά το άρθρο 3 περίπτωση ΣΤ, του Ν.Δ. 743/70».
ΕΙΝΑΙ όμως και κάτι άλλο που λέει το φρικτό αυτό έγγραφο:
«Η αδυναμία χορηγήσεως της άδειας την οποία ζητήσατε για τα τραγούδια αυτά, προκύπτει από το άρθρο 37 παράγραφος 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, βάσει της οποίας οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι υποχρεωμένοι να καταγγέλλουν εις τον αρμόδιο εισαγγελέα ο,τιδήποτε πληροφορούνται με οποιοδήποτε τρόπο για αξιόποινη πράξη για την οποία έλαβαν γνώση κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Κατόπιν αυτού, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι από το νόμο δυνατό να σας χορηγήσουμε άδεια για πράξη αξιόποινη, την οποία είμαστε υποχρεωμένοι από το νόμο να καταγγείλουμε. Σε αντίθετη περίπτωση, θα ανέκυπτε θέμα ποινικής ευθύνης των αρμοδίων οργάνων, βάσει των διατάξεων περί συμμετοχής, των άρθρων 45–48 του Ποινικού Κώδικα, δεδομένου ότι ο δόλος τους θα ήταν δεδομένος και αυταπόδεικτος».
ΔΗΛΑΔΗ; Νομιμοποίηση του χαφιεδισμού! Ή όχι; Άλλωστε γι’ αυτό το έγγραφο κοινοποιείται (εκτός από τα δύο κανάλια — να μην... μολυνθούν!) και:
- Στον «κ. Εισαγγελέα Προϊστάμενο Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών».
- Στο υπουργείο Δ. Τάξης (Υποδιεύθυνση Γενικής Ασφάλειας)!
ΟΠΩΣ βλέπετε οι νόμοι που η Γραμματεία επικαλούνται είναι... απίθανοι:
- Ένας του... 1931!!
- Ένας... της χούντας!!!
ΜΗΠΩΣ ξεχάσατε κανένα νόμο του... Μεταξά παιδιά;
ΚΑΙ τώρα τι γίνεται;
ΑΡΧΙΚΑ υπάρχει το γενικότερο θέμα της ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ. Όπως και με τον άθλιο «Δράκο» του Κ. Καραγιάννη αποδείχτηκε η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, δύο χρόνια μετά την Αλλαγή, ΔΕΝ καταργήθηκε ούτε για τον κινηματογράφο, ούτε για τους δίσκους, ούτε για τίποτα. Και δεν θα καταργηθεί —όπως έμμεσα αλλά σαφέστατα είπε ο Μαρούδας— παρά μόνον όταν ψηφισθεί ο σχετικός νόμος που εκκρεμεί και που θα δίνει στον εισαγγελέα την ευχέρεια να επεμβαίνει αντί του λογοκριτή.
ΑΡΑ σωστά λειτούργησε η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ! Το λάθος (σωστότερα: η απάτη) ήταν όταν οι άνθρωποι της Αλλαγής μας έλεγαν ότι κατάργησαν τη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, ενώ απλά σκοπεύουν να την καταργήσουν. Όπως άλλωστε γράψαμε και παλαιότερα λειτουργούν στην οδό Ζαλοκώστα ΠΕΝΤΕ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ για ταινίες, που συγκροτήθηκαν τον περασμένο Φεβρουάριο (τα ονόματα των μελών τους στο φ. 199, 11.3.83).
ΕΔΩ, όμως, μπαίνει κι ο χαφιεδισμός, όπως προαναφέραμε, και το πράγμα χοντραίνει...
ΑΠΟΡΙΑ: Τι λέει ο πρωθυπουργός για όλα αυτά; Τι λέει η Μελίνα;
ΣΤΗΝ προκειμένη περίπτωση τώρα: ο Τζίμης Πανούσης έγραψε στίχους και μουσική για 11 τραγούδια του συγκροτήματος «Μουσικές Ταξιαρχίες» και η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ του Μαρούδα — Κωστόπουλου τα απέρριψε ΟΛΑ! Δεν είναι φοβερό;
ΑΠΟ ΤΑ τραγούδια όμως αυτά:
- Τα έξι είναι τελείως ανώδυνα και το «σκεπτικό» της απαγορευτικής απόφασης είναι ολότελα ΤΡΕΛΟ. Αν λειτουργούσε πάντα έτσι, τότε θάπρεπε ν’ απαγορευτούν οι... μισοί δίσκοι!
- Τα πέντε συζητιούνται. Περιέχουν τραγούδια που σίγουρα μερικές φράσεις τους κάποιους σοκάρουν — άλλους όχι. Όταν ο Σαββόπουλος από την τηλεόραση μας «γαμάει τα λύκεια», τότε γιατί ο Πανούσης (που δεν είναι των 80.000 συνθέτης) να μην μας προτρέπει «Γαμάτε γιατί χανόμαστε», όπως κάνει στο ομώνυμο τραγούδι του;
ΠΡΟΣΟΧΗ: Εμείς δεν λέμε ότι κακώς κόπηκαν. Εμείς λέμε ότι «κακώς ισχύει η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ — και κάκιστα επισημοποιείται ο χαφιεδισμός...
ΠΟΙΟΣ διαφωνεί;
Οι επίμαχοι στίχοι
ΝΑ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ!
Σ’ αγάπησα Μαρία για τα δυο σου μαύρα μάτια
σ’ αγάπησα Μαρία και μ’ αγάπησες κι εσύ
σε γνώρισα στο διάλειμμα του να η ευκαιρία
που είχες πάει όπως κι εγώ να διαγωνισθής.
Κι είπαμε Μαρία να η ευκαιρία
να στεριώσουμε ένα δεσμό ειλικρινή.
Ο έρωτας απάλυνε και την αποτυχία
εγώ δεν είχα κίνηση κι εσύ ήσουνα ψευδή
στο κάτω - κάτω έχουμε κι οι δυο μας πτυχία
εγώ είμαι φιλόλογος κι εσύ είσαι λογιστής.
Τι κι αν δεν πήρες δέκα σ’ έκανα γυναίκα
μες στο αυτοκίνητο μετά την εκπομπή.
Μα τώρα είσαι Μαρία στη βήτα - άλφα θέση
με κακοήθη όγκο στο Αντικαρκινικό
σου αφαίρεσαν τη μήτρα και τις δυο ωοθήκες
μα άρχισε μετάσταση με γρήγορο ρυθμό.
Κι έγινε ο καρκίνος ο αποχρώντας λόγος
πούγινα οικολόγος κι εσύ είσαι νεκρή.
ΜΙΑ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ ΜΙΚΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Σκοινί και σαπούνι το ράδιο στη διαπασών
και δυο πόδια με ADIDAS να αιωρούνται
στο τζάμι της εξώπορτας με κόκκινο κραγιόν
το σ’ αγαπώ και δυο αγγελάκια να φιλιούνται.
Αρπάζεις το τηλέφωνο γιατροί και συγγενείς
και τελευταίο το 166.
Άταφο θα μείνει ετούτο το κουφάρι
να το τριγυρνάν βρυκόλακες φαντάροι
κι είναι η αιτία μια συνωμοσία
μια ασπρόμαυρη μικρή φωτογραφία.
Είν’ η καρδούλα μου αξύριστη προφίλ μα και ανφάς
σε μία πόζα αναπάντεχη κακότεχνη με φλας
από αστυνόμο φωτογράφο τραβηγμένη
με μια ταμπέλα από κάτω αριθμημένη.
Συγχώρα με κουκλίτσα μου γεννήθηκα δειλός
κληρονομώντας τις φοβίες της μαμάς μου
που ήθελε η άμοιρη να πρωταγωνιστώ
στο βλαχοσήριαλ της νεόπλουτης γενιάς μου.
Και κρέμασα τα νειάτα μου μακάβριο ντεκόρ
για μια ανόητη εμπορική ταινία.
Άταφο θα μείνει ετούτο το κουφάρι
να το τριγυρνάν βρυκόλακες φαντάροι
κι είναι η αιτία για αυτοκτονία
μια ασπρόμαυρη μικρή φωτογραφία.
Είν’ η καρδούλα μου αξύριστη προφίλ μα και ανφάς
σε μία πόζα αναπάντεχη κακότεχνη με φλας
από αστυνόμο φωτογράφο τραβηγμένη
με μια ταμπέλα από κάτω αριθμημένη.
ΑΝΑΚΩΧΗ
Πλέκω στιχάκια με κάποιο χιούμορ
μ’ αρχή και τέλος σαν τον Αίσωπο
νιώθω σαν κάτι γκομενούλες του σαράντα
που πλέκαν κάλτσες για το μέτωπο.
Έχουμε πόλεμο μην το γελάς μωρό μου
κοίτα πώς με κοιτάει η σπιτονοικοκυρά
κοίτα ποιοι παίζουν τα τραγούδια μου μωρό μου
και τα πουλάνε σαν απορρυπαντικά.
Γιατί θαρρείς ότι δεν κόβω τα μαλλιά μου
γιατί φοράω σκουλαρίκια χαϊμαλιά
είμαστε αιχμάλωτοι στο σπίτι μας μωρό μου
και πρέπει νάχουμε σαφή διακριτικά.
Μα όσο υπάρχουν απλωμένα στα μπαλκόνια
των πολυκατοικιών άσπρα σεντόνια
δε φοβάμαι
άραγε μέχρι πότε αλήθεια θα κρατήσει
αυτή η ανακωχή μεταξύ των ενοίκων.
Πλέκω στιχάκια κι έχω ένα φόβο
να μην χτυπήσει το τηλέφωνο
και είν’ ο τύπος απ’ το κράτος που ελέγχει
αν υπακούει το φερέφωνο.
Έχουμε πόλεμο μην το γελάς μωρό μου
να μην αφήνεις το παράθυρο ανοιχτό
κοίτα πώς κρέμονται οι αυτόχειρες φαντάροι
με τις θηλειές απ’ της σημαίας τον ιστό.
Οι παλιοί μας φίλοι για πάντα φύγαν
κουνώντας μαντηλάκι καλαματιανό
παίζουμε μόνοι μας στο θέατρο μωρό μου
κι οι θεατές θα βλέπουν κάποιο τελικό.
Μα όσο υπάρχουν απλωμένα στα μπαλκόνια
των πολυκατοικιών άσπρα σεντόνια
δε φοβάμαι
άραγε μέχρι πότε αλήθεια θα κρατήσει
αυτή η ανακωχή μεταξύ των ενοίκων.
ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ
Ηλιοβασιλέματα στους υπονόμους / σκοπιές με ευζώνους / σε καρτ ποστάλ.
Βιντεκασέτες με το Νταλάρα / και μια λαχτάρα / για κρουασάν.
Ζεις πρωτοπόρο Ναγκασάκι / σε κάθε δρόμο κάθε σοκάκι.
Κάτω από το χώμα σαν τα ποντίκια / κι ο εφιάλτης σε κυνηγά / Τέρμα τα πουλάκια και τα τζιτζίκια / μονάχα βυζάκια / ραδιενεργά.
Ζεις πρωτοπόρο Ναγκασάκι / σε κάθε δρόμο κάθε σοκάκι.
Θαμμένοι παρέα μ’ ατομικά κεφαλάκια / από πυραύλους / Πέρσινγκ και Κρουζ. / Κι ο συγκατοικός μου ακόμα γουστάρει / μόνο πυραύλους / σοσιαλιστικούς.
Ζεις πρωτοπόρο Ναγκασάκι: / σε κάθε δρόμο κάθε σοκάκι.
ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ
Ανάσκελα πεσμένος / στις σιδηροτροχιές / και το φεγγάρι
από πάνω μου αναμμένο / νύχτα χειμώνας άπνοια / πένθιμες μουσικές / κι εγώ κουφάρι ζωντανό να περιμένω. / Εικόνες από έρωτες / δήθεν κι ακρογιαλιές / το τελευταίο μου τσιγάρο δαγκωμένο / πρεζόνια και εισπράκτορες / γριές υστερικές / στις ράγες και στις φλέβες μου / το στρίγκλισμα των φρένων.
Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τραίνο / κάνε κάτι να χάσω το τραίνο.
ΜΑΝΩΛΗΣ
Χόρεψε, χόρεψε Μανώλη / να δεις όλοι, όλοι, όλοι / πως θα τρέξουν να σε δούνε / στο μαύρο το κάστρο / της νύμφης με τα άσπρα πέπλα.
Πάρε το κουταλάκι σου / κι αγνάντεψε τη στράτα / πού ’ναι φαρδιά και άψογη / και τρέχουνε οι κότες / με τις μεγάλες μπέτες τους / τις κίτρινες κυλότες / και τις ωραίες μπότες.