Η Αυγή, 24 Απριλίου 1981

Καταδικάστηκαν οι «Μουσικές Ταξιαρχίες»

Ποινές φυλάκισης 14–8 μηνών επέβαλε το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Καρδίτσας στους μουσικούς του συγκροτήματος «Μουσικές Ταξιαρχίες».

Η δίκη του συγκέντρωσε περισσότερους από 1.000 νέους, μαθητές και μαθήτριες κυρίως, που κατέκλυσαν το δικαστήριο για να συμπαρασταθούν στους κατηγορούμενους, κράτησε από το πρωί ως αργά το βράδυ.

Οι μόνοι μάρτυρες κατηγορίας ήταν δυο αξιωματικοί της Χωροφυλακής, ένας γνωστός χουντικός, πρόεδρος των πολυτέκνων, και ένας εκπαιδευτικός που δεν ήξερε την έννοια των λέξεων «κουλτούρα και πολιτισμός».

Το γεγονός αυτό προκάλεσε και την αντίδραση των συνηγόρων. Σε σχετική ένστασή τους ζήτησαν την αναβολή της δίκης, μια και δεν βρέθηκε ούτε ένας νέος απ’ αυτούς που παρακολούθησαν τη συναυλία για να έρθει σαν μάρτυρας κατηγορίας. Η ένσταση όμως απορρίφθηκε από το δικαστήριο.

Στις καταθέσεις τους, οι μάρτυρες δήλωσαν ότι «βρέθηκαν τυχαία στον κινηματογράφο που έγινε η συναυλία» και εξοργίσθηκαν τόσο, ώστε ο εκ των μαρτύρων εκπαιδευτικός άρχισε να τραβάει έξω τις μαθήτριες.

Τα σημεία που βάσισαν οι μάρτυρες κατηγορίας είναι τα εξής:

«Το κλίμα της επαρχίας δεν μπορεί να σηκώσει τέτοιες εκδηλώσεις, έστω και αν έχουν ακουστεί στην Αθήνα».

«Οι εκφράσεις που αναφέρονται σε υπουργεία, σχολεία, καθηγητές και Βουλή αφορούν τα σημερινά κρατικά όργανα».

«Οι εκφράσεις αυτές τείνουν στην ανατροπή της ηθικής τάξης και όχι μόνο αυτής».

Οι συνήγοροι υπεράσπισης από τη δική τους πλευρά τόνισαν ότι τα τραγούδια είναι παλιά και έχουν παιχτεί δεκάδες φορές σε δημόσιους χώρους, ενώ κυκλοφορούν ελεύθερα και σε κασέτες.

Οι εκφράσεις ούτε είναι, τόνισαν οι συνήγοροι, πρωτότυπες· με αυτές έχουν εκφραστεί σε ίδιες εκδηλώσεις ροκ που κυκλοφορούν στην Ελλάδα από χρόνια.

Γνωστοί καλλιτέχνες τόσο Έλληνες (Χ. Κλυνν), όσο και ξένοι (Μπιτλς, Ρόλλινγκ Στόουνς κλπ.) εκφράζονται κατά τον ίδιο τρόπο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η πολιτική διάσταση που δόθηκε στην υπόθεση, τόσο από μάρτυρες υπεράσπισης, όσο και από τους συνηγόρους. Συγκεκριμένα τονίστηκαν τα εξής:

«Ο Δ. Πανούσης είναι από τους πιο αξιόλογους νέους καλλιτέχνες».

Ταυτόχρονα όμως είναι και ένα ενεργό πολιτικό πρόσωπο, με συγκεκριμένες απόψεις και ιδιαίτερα βαθύς είναι ο πολιτικός άξονας των τραγουδιών του, είναι αυτές οι πολιτικές απόψεις, τις οποίες και όταν δεν τις δέχεται κάποιος δεν μπορεί να τιμωρήσει.

Οι απόψεις αυτές αρνούνται ένα μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης και μέσα από μύριες αντιφάσεις ανιχνεύουν ένα νέο δρόμο θετικό.

Το ίδιο το γεγονός της ενεργητικής του συμμετοχής υπέρ των ανανεωτικών δυνάμεων της Αριστεράς, στις εκλογές του 1977, στις δημοτικές του 1978 και σε σειρά φεστιβάλ, πολιτιστικών κινημάτων κλπ., δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει την κατηγορία της περιύβρισης θεσμών.

Το γεγονός ότι κάποιοι διαφωνούν με μια σειρά σημεία από τις απόψεις του ή με τον τρόπο που εκφράζονται δεν μπορεί να είναι λόγος δίωξης.

Το δικαστήριο τελικά επέβαλε τις εξής ποινές:

Δ. Πανούσης 14 μήνες, Β. Βέκιος, Δ. Δασκαλοθανάσης, Β. Σβάρνας, Ι. Δρόλαπας και Ιουλ. Κασκραβέλη από 8 μήνες. Οι κατηγορούμενοι άσκησαν έφεση και αφέθηκαν ελεύθεροι.