ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ, 10/06/1986

Καταδίκη για τον... «ηδονοβλεψία»

«Οι δραστηριότητες του ηδονοβλεψία» σταματούν. Ο δίσκος του Τζίμη Πανούση «Μουσικές Ταξιαρχίες» που περιέχει το παραπάνω τραγουδάκι, δημεύεται, αφού ο δημιουργός του καταδικάστηκε χθες από το Α’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας σε φυλάκιση 5 μηνών και 50.000 δρχ. χρηματική ποινή για παράβαση του νόμου περί ασέμνων.

Οι μάρτυρες υπεράσπισης, οι περισσότεροι μεγάλα ονόματα στο χώρο της μουσικής και των γραμμάτων, δεν κατάφεραν να γλιτώσουν τον Τζίμη, που παραπέμφθηκε στο δικαστήριο μαζί με το διευθυντή της δισκογραφικής εταιρείας «Εμιάλ» Γ. Κυβέλο, (που καταδικάστηκε στην ίδια ποινή) μετά από αυτεπάγγελτη δίωξη της Εισαγγελίας. Είχε προηγηθεί έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Τύπου και Πληροφοριών προς την Εισαγγελία στις 24.3.85 ότι ο δίσκος δεν είναι έργο τέχνης και ότι ορισμένα αποσπάσματα τραγουδιών, όπως από το «Φάτε μάτια ψάρια» και «Σουζάνα» περιέχουν άσεμνες φράσεις.

Στο δικαστήριο έφθασε επιστολή του Μάνου Χατζιδάκι, που δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στη δίκη, λόγω ασθενείας. Η επιστολή αναγνώσθηκε και μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Πρόκειται για παρανοϊκό και φαρισαϊκό φαινόμενο να σύρονται καλλιτέχνες στα δικαστήρια. Τον Πανούση δεν τον ήξερα, αλλά όταν τον γνώρισα κατάλαβα ότι πρόκειται για πρώτης τάξης τραγουδοποιό, με οξύτατη κοινωνική παρατήρηση. Είναι ευρηματικός και το συγκεκριμένο έργο του είναι ποιητικό και περιέχει πανέμορφα τραγούδια. Ο καλλιτέχνης μας θαμπώνει με το ήθος του».

«Υπηρετεί τη σάτιρα»

Σημαντικό καλλιτέχνη χαρακτήρισε τον Πανούση στην κατάθεσή του και ο Διονύσης Σαββόπουλος, που είπε χαρακτηριστικά ότι ο κατηγορούμενος υπηρετεί στα τραγούδια του τη σάτιρα, χαρακτηριστικά στοιχεία της οποίας είναι η υπερβολή και η βωμολοχία.

«Αυτά τα στοιχεία δεν δημιουργούν προβλήματα στο κοινό, υπογράμμισε, εκτός αν απομονωθούν ως φράσεις. Αν λόγου χάρη περπατάς στην οδό Πανεπιστημίου γυμνός είναι προσβολή, αλλά αν αυτή η εικόνα απεικονίζεται σ’ ένα ζωγραφικό πίνακα, δεν είναι το ίδιο».

ΠΡ: Αν υποθέσουμε ότι είναι έργο τέχνης ο δίσκος, τι μπορεί κανείς ν’ αποκομίσει από τους στίχους;

Μ: Είναι μέρος ενός καλλιτεχνικού έργου και έτσι θα πρέπει να κριθεί. Η αντίδραση είναι το γέλιο. Σατιρίζεται ένας ηδονοβλεψίας, δεν πρέπει να τον απομονώσουμε. Αλλιώς, τι θα κάναμε, θα λέγαμε και στους τουρίστες να μην πάνε στην Επίδαυρο να παρακολουθήσουν Αριστοφάνη;

ΠΡ: Συγκρίνετε τον Αριστοφάνη με τον Πανούση;

Μ: Δεν γίνεται, αφού δεν μπορούμε να κρίνουμε ποιος είναι ο καλύτερος.

ΠΡ: Αισθάνεται κάποιος ντροπή, όταν ακούει τους στίχους αυτούς;

Μ: Όχι, όταν πρόκειται για τραγούδι. Ο μέσος Έλληνας δεν προσβάλλεται. Ο ίδιος ο Κωστόπουλος που είχε εγκρίνει τότε τον δίσκο, ο ίδιος έστειλε στην Εισαγγελία το έγγραφο για τη δίωξη. Αυτό δεν το καταλαβαίνω.

Ο δημοσιογράφος και διευθυντής της «Ελευθεροτυπίας» κ. Σερ. Φυντανίδης καταθέτοντας ότι κάθε εποχή έχει και τη δική της έκφραση, αναφέρθηκε στην περίπτωση που προ 25ετίας όταν ο Κουν ανέβασε στην Επίδαυρο τις «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας και τότε υπουργός Προεδρίας κ. Κων. Τσάτσος, διέκοψε την παράσταση και χαρακτήρισε τον τρόπο παρουσίασής της, άσεμνο.

Στη δίκη κατέθεσαν ακόμη ο δημοσιογράφος κ. Σωτ. Κακίσης και ο συγγραφέας Γ. Μανιώτης, που είπε ότι το έργο δεν ωραιοποιεί μια κατάσταση (του ηδονοβλεψία) αλλά την καταγγέλλει προς αποφυγή.

Ο Τζίμης Πανούσης είπε απολογούμενος ότι τα τραγούδια του είναι αποσπάσματα από παραστάσεις σε μπουάτ και υπογράμμισε ότι οι λόγοι που προκάλεσαν τη δίωξη σε βάρος του είναι πολιτικοί, γιατί μέσα από τα τραγούδια του θίγονται ορισμένα πολιτικά πρόσωπα.

Ενώ απολογείται ο καταδικασθείς Τζίμης Πανούσης.