Thema People, 9 Ιουλίου 2017, σελ. 10-11
Ο Τζιμάκος πάει Επίδαυρο
«Συλλέκτης γυναικείων οργασμών δηλώνω ως επάγγελμα»
Ο Τζίμης Πανούσης θεωρεί την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη μια sci-fi περιπέτεια. Θα βάλει το επίσημο φράκο του και θα βγει στην Επίδαυρο. Ο άνθρωπος που παράτησε τη Νομική, μια εξασφαλισμένη νοικοκυρεμένη ζωή ως υπάλληλος στην Εθνική και έμαθε να κάνει πατρόν για να βοηθάει τον πατέρα του, θεωρεί ότι οι Έλληνες έκαναν stand up κωμωδία όταν οι Αμερικάνοι μάζευαν βελανίδια.
«Πώς βρεθήκατε στο Εθνικό, κύριε Πανούση;». «Τι φοράς και τι ζώδιο είσαι;» ακούγεται μια γνώριμη χαρακτηριστική φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού. Ο Τζίμης Πανούσης ξέρει πώς να σπάει τον πάγο. Ποιος ήταν όμως πριν γίνει αυτή η πανγνωρίσιμη περσόνα; «Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου και έψαχνα να βρω δουλειά. Για λόγους επιβίωσης. Ο πατέρας μου ήταν δοσατζής. Είχε δηλαδή ένα κατάστημα με είδη προικός και πουλούσε σεντόνια με δόσεις. Δεν μου ταίριαζε να συνεχίσω την οικογενειακή επιχείρηση, δηλαδή να βγαίνω στη γειτονιά για να εισπράξω τις δόσεις. Είδα μια αγγελία στις εφημερίδες και βρέθηκα στον Μουσικό Θίασο Κρήτης. Τότε έπρεπε να βοηθήσουμε την οικογένεια. Δεν είχαμε χαρτζιλίκι από τον μπαμπά. Κι άλλες δουλειές έμαθα. Είμαι μοντελίστ. Σχεδιάζω ρούχα και κάνω πατρόν. Ακόμη μου αρέσει να σχεδιάζω. Την τελευταία φορά που ασχολήθηκα έφτιαξα μια αποκριάτικη στολή για την κόρη μου. Και στις κοπέλες μου έφτιαχνα φορέματα για δώρο. Έχω μια μηχανή Singer. Θα με αναγκάσουν, όμως, να πουλήσω τα οικογενειακά κειμήλια για να πληρώνω τις ρυθμίσεις Εφορίας. (γελάει) Που λέτε, βρέθηκα σε ένα μπουλούκι. Τι έκανα; Τον μικρό για όλες τις δουλειές. Τον κομπέρ, τον βοηθό καράτε (πήγαινα δηλαδή σε μάντρες και έκλεβα οικοδομικά υλικά για να τα σπάμε στην παράσταση), τον βοηθό ενός αλκοολικού καραγκιοζοπαίχτη. Έτρωγα σφαλιάρες ως βοηθός Μανωλιού. Παίζαμε σε σχολεία και καφενεία. Ε, μετά το τέλος της περιοδείας κατάλαβα ότι αυτό είναι το φυσικό μου περιβάλλον. “Εκεί ανήκω”, είπα. Είχαμε στον θίασο και drag show, ένα καλό μου φίλο gay που έκανε τη Μαρινέλλα».
Και πώς μπόρεσε να γυρίσει στα έδρανα της Νομικής με τις βαρετές παραδόσεις; «Τα παράτησα». Βρέθηκε, όμως, να δουλεύει στην Εθνική Τράπεζα αμέσως. «Μέσω πανελλήνιου διαγωνισμού. Εκεί αντέδρασε ο οργανισμός μου στη δουλειά. Σηκωνόμουν 8 παρά τέταρτο και πήγαινα στην τράπεζα χωρίς κουστουμάκι. Έκανα τις συμφωνίες για τους λογαριασμούς με την Deutsche Bank. Πήρα σπίτι και αυτοκίνητο. Κατέβηκα όμως με τους αναρχικούς τραπεζοϋπαλλήλους με πανό “Κάτω η μισθωτή σκλαβιά” όταν πήγε ο Μητσοτάκης να περάσει φιλελεύθερα μέτρα. Τι κλωτσιά έφαγα από Κνίτες τότε... Ήταν βαρετά, βαριόμουν, πρήστηκε το σώμα μου. Έβγαλα ένα καρούμπαλο σαν μπάλα ποδοσφαίρου. Παραιτήθηκα με χαρτί γιατρού. Έγραψα και σουρεαλιστικό κείμενο παραίτησης. Το δύσκολο ήταν να το πω στον μπαμπά».
Πώς σκέφτηκε την περσόνα που βλέπουμε επί σκηνής; «Αυτό που βλέπεις είμαι. Ανέκαθεν ήμουν μια παρτούζα. Τρολάρω». Από τους Αμερικάνους άραγε τα είδε και τα έφερε στην Ελλάδα; «Άντε, καλέ. Όταν εμείς κάναμε κωμωδία αυτοί καμόντουσαν. Τυχαία συνέβησαν όλα. Είχαμε μια μπάντα κάτι παιδιά από τον Χολαργό... Μας πήρε ένας μαγαζάτορας στο “Skylab” στην Πλάκα για δύο βραδιές και παίζαμε χωρίς ρεπό 400 μέρες. Μας ήθελε ο κόσμος και έτσι απλά ξεκίνησαν όλα». Τι δηλώνει ως επάγγελμα όταν συστήνεται; «Δεν έχω επαγγελματικό προσανατολισμό ακόμη. Χειριστής γλώσσας ή συλλέκτης γυναικείων οργασμών, λέω τελευταία». Πόσες φορές έχει ακούσει τη σύζυγό του να του λέει ότι πρέπει να σοβαρευτεί; «Ο έρωτας για να ανθίσει ακουμπά στον αλληλοθαυμασμό».
Αριστοφάνη κάνει πρώτη φορά; «Περίπου. Όταν σπούδαζα Νομική στη Θεσσαλονίκη, πριν από 30 χρόνια, ανεβάσαμε με την ομάδα Θεατρική Διαδρομή τις “Νεφέλες”. Τώρα που έχουμε αριστερή κυβέρνηση και ήρθαμε οι αριστεροί στα πράγματα, πήρα ρόλο. (ξεκαρδίζεται) Με μέσον να γράψεις ότι την πήρα τη θέση, επειδή είχα πλατωνική σχέση με φυσιολάτρη υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, το κάναμε κάτω από πλατάνια. Η αλήθεια είναι ότι συναντηθήκαμε με τον Στάθη Λιβαθινό και τον Νίκο Κυπουργό τον γνωρίζω από παλιά μέσω του Μάνου Χατζιδάκι».
Πώς θα ερμηνεύσει τον Τρυγαίο; «Είναι ένας λαϊκός ήρωας. Με όραμα. Θα μπορούσε να είναι υπαρχηγός του Βελουχιώτη στο Αντάρτικο. Το δηλώνει: “Θα πολεμήσουμε μέχρι θανάτου για να φέρουμε την Ειρήνη”. Ήταν ευρεσιτέχνης. Sci-fi έγραψε ο Αριστοφάνης. Και λίβελο εναντίον του συστήματος. Δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα και πολύ. Απλώς ο πολιτισμός τώρα βρίσκεται σε παρακμή ενώ τότε άκμαζε. Δεν είναι εύκολη και απλή δουλειά. Κάναμε πρόβες εδώ και τέσσερις μήνες καθημερινά, με ρεπό τις Δευτέρες, πολύωρες, με καύσωνα και τεχνικής φύσεως δυσκολίες. Προσπαθούμε 30 άτομα να γίνουμε μια ομάδα. Με πόνο και κάματο βγαίνουν οι αυτοσχεδιασμοί. Και δυσκολεύομαι ιδιαίτερα γιατί συνήθισα το one man show. Και δεν ξέρω να παίζω ομαδικά. Έχω αλλεργία και στις πρόβες. Εγώ θέλω να μην κάνω πρόβες ή οι πρόβες να γίνονται μπροστά στο κοινό. Πάντα με αυτοσχεδιασμούς δουλεύω. Τόσα χρόνια ποτέ δεν ετοίμασα κείμενο. Κι εδώ το κανιβαλίσαμε. Για πρώτη φορά φέτος δεν θα κάνω διακοπές. Δεν το κάνω για λόγους επιβίωσης, το αντίθετο. Παίρνουμε ένα χιλιάρικο και δεν κάνω τις δικές μου συναυλίες λόγω της παράστασης, αλλά ήθελα να το κάνω. Δεν έχω δει ποτέ τον Αριστοφάνη να παίζεται έτσι όπως τον έχω φανταστεί στο μυαλό μου. Έχει άγριες βωμολοχίες ο Αριστοφάνης και τις γλυκαίνω. Το “μαδομούνι” δηλαδή, το παρουσιάζω ως “μαδομούνι της αρκούδας”».
Και γιατί κλειδώνουμε συνέχεια την Ειρήνη; «Γιατί ως είδος δεν έχουμε εξελιχθεί αρκετά. Ξέρεις γιατί κάνουν πόλεμο οι άντρες; Γιατί φεύγουμε από τις γυναίκες μας».
Ο Τζίμης Πανούσης είναι μαμάκιας και έχει δώσει στην οκτάχρονη κόρη το όνομα της μαμάς του, Φωτεινή. Τον δε 28χρονο γιο του τον έχει βαφτίσει Άρη – «από τον Βελουχιώτη». Ξέρει τι θα κάνει τον χειμώνα. «Θα ανέβω στον “Μύλο” για παραστάσεις και στην Αθήνα θα είμαι στο “Κύτταρο”. Βαρέθηκα και τους μεγάλους χώρους. Τα σκυλάδικα».