Passe partout, εβδομαδιαίο πολιτιστικό περιοδικό της εφημερίδας Επενδυτής, αρ. 45, 23/02/2013, σ. 12–15

Τζίμης Πανούσης

«Το timing της εξέγερσης δεν μπορούμε να το προβλέψουμε»

Στον Νίκο Ράλλη

Πάνω που λέγαμε «πού να είναι ο Τζιμάκος τώρα που τον χρειαζόμαστε πιο πολύ από ποτέ», ο Τζίμης Πανούσης, ο πιο απρόβλεπτος, ασεβής και διασκεδαστικός σατιρικός καλλιτέχνης της χώρας, επιστρέφει στο «Troika Club» με ένα -όπως το ονομάζει ο ίδιος- «κοινωνικό δράμα χωρίς προηγούμενο».

Θα μπορούσε να είναι στα κάτω του ο καλλιτέχνης αυτή την περίοδο, αφού πρόσφατα πέρασε μια περιπέτεια με την υγεία του. Αφαίρεσε έναν «υπερμεγέθη κοραλλόλιθο» από το νεφρό του, μία εμπειρία την οποία χαρακτήρισε ένα «ηλεκτροσόκ ρεαλισμού». «Γέννημα θρέμμα ροκάς, θα έπρεπε κανονικά την πέτρα να την έχω στο κεφάλι, αλλά την είχα στο νεφρό», είπε, μα όλα αυτά είναι πια πίσω του, αφού τώρα είναι έτοιμος για το φυσικό του περιβάλλον, τη σκηνή και το κοινό του, που τον λατρεύει όσο λίγους καλλιτέχνες. Στο «Troika Club», ο Τζιμάκος θα ανοίξει πυρ προς όλες τις κατευθύνσεις, και αυτό είναι το περίεργο με αυτόν: ακόμα κι αν ανήκεις σε μια από τις κατηγορίες στις οποίες επιτίθεται, πάντα τον συγχωρείς, καθώς είναι ο μόνος από τους Έλληνες σατιριστές που στρέφει τη σάτιρα ακόμη κι εναντίον του ίδιου του εαυτού του.

Ώστε ήρθε η ώρα να ανοίξει η τρόικα και κλαμπ στην Αθήνα...

Ναι, επιτέλους. Επιτέλους, ήρθε ο καιρός να συμβιβαστούμε, ρε παιδί μου, με αυτό το άλγος και την κατάθλιψη που μας έχουν ρίξει. Δηλαδή εμείς οι αναρχικοί κανονικά έπρεπε να είμαστε χαρούμενοι που πέφτει το κράτος και καταστρέφονται όλα αυτά που πολεμούσαμε χρόνια. Νοσοκομεία, παιδεία, πανεπιστήμια. Και, παρ’ όλα αυτά, ακόμα δεν έχω χαρεί. Είμαι χάλια. Κι ο κόσμος έτσι είναι. Και γι’ αυτό έχω φτιάξει μια παράσταση που πιστεύω ότι θα είναι η χειρότερη παράσταση στη χειρότερη πόλη του κόσμου αυτή τη στιγμή. Ελπίζω να το πετύχω αυτό, επειδή είναι πολύ δύσκολο. Προσπαθώ να τη στήσω ώστε να μην έχει ειρμό, να μην έχει αρχές, να μην έχει τίποτα.

Αφού τα διέλυσαν όλα, πιστεύεις ότι είναι κι ο Τόμσεν κι ο Ράιχενμπαχ αναρχικοί;

Ο Ράιχενμπαχ σίγουρα είναι, από το χρώμα της βαφής των μαλλιών του το καταλαβαίνεις. Αυτοί, να ξέρεις, έχουν ενσωματωθεί εδώ πέρα, είναι της ελληνικής βλακείας μέτοχοι. Έχουν βρει γκόμενες, θα σπιτωθούν εδώ. Θα τους κάνουμε δικούς μας.

Γι’ αυτό τον λόγο λοιπόν φωνάζανε εσένα, έναν αναρχικό, στο «Troika Club» που άνοιξαν...

Ναι. Το «Troika Club» άνοιξε σε μια προσπάθεια συμφιλίωσης του αδούλωτου ελληνισμού με τους κατακτητές. Οι οποίοι κατακτητές δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, γιατί είναι ανίκητο το δικό μας το σύστημα. Πιστεύω ότι δεν έχουν πολλές ελπίδες.

Είναι μετα-καπιταλιστικό ή μετα-κομμουνιστικό το σύστημά μας; Τι ακριβώς είναι;

Στον τομέα της υγείας, είμαστε σοσιαλιστικός ρεαλισμός. Ήταν σαν να πήγα στο Βουκουρέστι. Επειδή έχει τύχει να έχω επισκεφτεί νοσοκομεία στο Βουκουρέστι και στη Βουλγαρία, είναι ακριβώς τα ίδια με εδώ. Το ίδιο περιβάλλον, τα ίδια κρεβάτια, τα ίδια τετράκλινα δωμάτια, ο ίδιος κόσμος. Το νοσοκομείο είναι μια φρικώδης εμπειρία και το μόνο που με έσωσε ήταν ο κόσμος που γνώρισα εκεί, από τους ασθενείς, αλλά κυρίως από τους συνοδούς. Γιατί εμείς οι Έλληνες είμαστε σαν τους Τσιγγάνους όταν πάμε στο νοσοκομείο.

Αυτό που είπες πριν, ότι είμαστε κράτος αναρχικό, έρχεται σε αντίθεση με αυτό που βλέπω εγώ όταν κυκλοφορώ στον δρόμο, ότι είμαστε κράτος αστυνομικό πια.

Να πούμε ότι ο τομέας καταστολής είναι ο μόνος τομέας που δουλεύει. Εγώ θαυμάζω την άλλη πλευρά. Τον αντίπαλο κάποια στιγμή πρέπει να τον μετράς και να τον υπολογίζεις. Έχουν κάνει ένα κόλπο πάρα πολύ πετυχημένο: αν μας είχανε κόψει 100 ευρώ, θα είχαμε κατέβει όλοι στους δρόμους, θα γινόταν της κακομοίρας. Αυτοί έκαναν, όμως, ένα πολύ έξυπνο πράγμα. Μας κόψανε 1.000 ευρώ, δηλαδή κατευθείαν στο κεφάλι. Οπότε μένεις άναυδος, δεν ξέρεις τι να κάνεις. Δεν έχεις να δώσεις γάλα στα παιδιά σου και είσαι δέσμιος. Νομίζω ότι είναι πια πάρα πολύ δύσκολο να αντιδράσουμε. Υπάρχουν ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι, οι οποίοι, και μόνο να κατέβουν στην Αθήνα και να κατασκηνώσουν εκεί στο Σύνταγμα, έχει πέσει η κυβέρνηση.

Γιατί δεν κατεβαίνουν;

Δεν κατεβαίνουν γιατί είναι εγκλωβισμένοι από τις κομματικές συμμορίες. Εκτός από την καταστολή, το άλλο πράγμα που δουλεύει στη χώρα είναι η μαφία των κομμάτων, που είναι πάρα πολύ σκληρή και δεν χτυπιέται. Είναι ισχυρότερη από τη μαφία την ιταλική. Πρέπει να σου πω ότι, απ’ όσο γνωρίζω, οι Ιταλοί μαφιόζοι θαυμάζουν το ελληνικό πολιτικό σύστημα, το πώς δουλεύει με βάση την ομερτά. Το έχουν στήσει μετά τον πόλεμο, και σε αυτό κυρίως απασχολούνται δωσίλογοι συνεργάτες των Γερμανών. Αποδεικνύεται ότι και ο πατέρας του Παπακωνσταντίνου, όπως και ο Χριστοφοράκος, ανήκε εκεί. Το σύστημα δουλεύει με δωσίλογους τους οποίους τους έχουν στο χέρι επειδή γνωρίζουν τα μυστικά τους.

Εντάξει, δεν είναι όλοι οι πολιτικοί απόγονοι δωσιλόγων. Κάποιοι είναι απόγονοι μεγάλων συγγραφέων, ας πούμε της Πηνελόπης Δέλτα.

Είναι απευθείας από τον βάλτο που λέμε. Ναι, συμβαίνει κι αυτό. Κοίτα, η προγιαγιά του (Σαμαρά) αυτοκτόνησε όταν έμπαιναν οι Γερμανοί στην Αθήνα. Αυτός θα αυτοκτονήσει όταν θα φύγουν. Είναι ανεκδιήγητος αυτός, είναι χειρότερος από τον Γιωργάκη. Αν μπορείς να φανταστείς, δηλαδή, ότι υπάρχει κάτι χειρότερο από τον Γιωργάκη. Ο επόμενος που θα έρθει μετά τον Σαμαρά θα είναι ακόμη χειρότερος.

Θα μείνω λίγο ακόμη στον πρωθυπουργό. Λίγο πριν εκλεγεί, είχες γράψει ένα κείμενο στο οποίο εξέφραζες κάποιες προσδοκίες που είχες από αυτόν. Σε δικαίωσε;

Έχει κάνει δουλειά. Έχει κάνει δουλειά, και μάλιστα δουλειά που δεν φαίνεται. Έχει ένα πρόβλημα επικοινωνίας η κυβέρνηση, δεν μπορεί να επικοινωνήσει τα επιτεύγματά της. Αρκεί να σου πω ότι έχει μεταφέρει μέχρι και τον ναό του Απόλλωνα από τον Νομό Ηλείας στον Νομό Μεσσηνίας για να διορίσει Μεσσήνιους.

Ένα μέρος της κοινωνίας πιστεύει ότι ο Σαμαράς αποδείχθηκε καλύτερος απ’ όσο τον περιμέναμε. Αποτελεσματικός.

Αποτελεσματικός σε τι πράγμα; Στην καταστολή. Αυτός ο τύπος, επειδή ήταν και γκόμενος της Βίσσης και έχω κάποιες πληροφορίες, είναι πολύ ξενέρωτο άτομο και τρομερά βαρετός. Δεν κάνει γι’ αυτή τη δουλειά. Δηλαδή εγώ δεν πίστευα ότι θα μπορούσε έστω και μία εβδομάδα να την κρατήσει. Παρ’ όλο που η δουλειά μου στηρίζεται στην υπερβολή και στην τρέλα, η πραγματικότητα με ξεπερνάει και είναι πάντα χειρότερη και πιο υπερβολική από αυτό που φαντάζομαι.

Η Βίσση είναι φίλη σου; Πώς τα μαθαίνεις αυτά για τον Σαμαρά, ας πούμε;

Έχω ανθρώπους. Από τον Γιώργο, τον Νταλάρα. Που ήτανε πρώην της Βίσση.

Θα βγει κι αυτή φέτος με ράσο, όπως βγαίνεις κι εσύ. Θα παίξει ξανά «Δαίμονες».

Θα παίξει «Δαίμονες» με ράσο καθολικό. Εμείς είμαστε της Ορθοδοξίας.

Είπες ότι ο επόμενος πρωθυπουργός θα είναι χειρότερος από τον Σαμαρά.

Ναι.

Και άμα είναι ο Τσίπρας;

Αυτός θα αποδειχθεί μεγάλη φούσκα. Δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη και, παρ’ όλο που κάθε φορά μιλάμε με σκληρή γλώσσα για το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, εγώ από την πείρα μου -που είμαι στον χώρο αυτό, της Αριστεράς, σχεδόν 35-40 χρόνια- θεωρώ ότι αυτός ο χώρος, όλο το πρώην ΚΚΕ Εσωτερικού, είναι ό,τι χειρότερο, το μεγάλο πρόβλημα του ελληνισμού. Αυτοί συντηρούν το σύστημα. Βλέπεις σιγά σιγά πώς ξεφουσκώνει ο Τσίπρας. Θα γίνει ακριβώς όπως ο Κουβέλης.

Η Χρυσή Αυγή είναι για να τους φοβάσαι ή για να γελάς μαζί τους;

Είναι πιθηκάνθρωποι πρώτα πρώτα. Ανήκουν σε άλλο είδος και η άνοδός τους είναι συγκυριακή. Κυρίως τους ψηφίζουν παιδιά για χαβαλέ και από αντίδραση ενάντια στο μεγάλο κόλπο. Λάθος τους. Θα μπορούσαν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Στην Ιταλία, για παράδειγμα, αντίστοιχη αντίδραση είναι ο Μπέπε Γκρίλο, που είναι αριστερών πεποιθήσεων, δεν είναι φασίστας, και έχει ένα 15%. Τα δικά μας λαϊκά παιδιά -όχι αυτά των βορείων προαστίων, που είναι στις δικές μας γραμμές με τα Καλάσνικοφ- γίνονται μπάτσοι ή ψηφίζουν Χρυσή Αυγή. Αλλά νομίζω ότι δεν το κάνουν από ιδεολογία. Βλέπεις ότι δεν έχει ψηφοφόρους μεγάλης ηλικίας η Χρυσή Αυγή, δηλαδή ανθρώπους που ξέρουν, που έχουν ζήσει την Κατοχή. Τα παιδιά την ψηφίζουν επειδή πιστεύουν ότι οι βουλευτές της θα μπούνε μέσα και θα βαράνε σφαλιάρες στους υπόλοιπους, ώστε να διαλυθεί επιτέλους το Κοινοβούλιο.

Την Παπαρήγα την αγαπάς, όμως.

Η Παπαρήγα είναι η Τσιτσιολίνα μου. Πάντα την αγαπούσα. Της έχω γράψει και τραγούδι. Το «Αλέκα σε γ... και σε υποστηρίζω». Είναι αλλού, δεν υπάρχει. Αυτό το φαινόμενο είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Πρόκειται για Ιεχωβάδες, μια σέχτα Ιεχωβάδων του Περισσού, οι οποίοι έτυχε να έχουν τις σφραγίδες στα χέρια τους. Κατά μέσο όρο, κάπου διάβασα χθες, είχαμε πέρυσι δεκαπέντε απεργίες τη μέρα. Με τόσες απεργίες, κανονικά θα έπρεπε να είχαμε λαϊκή δημοκρατία. Θα είχαμε πετύχει τον στόχο μας. Αλλά τίποτα δεν έγινε, ούτε συλλογικές συμβάσεις δεν έχουμε. Δηλαδή γίνεται ένα μπάχαλο, εθιμοτυπικές, επαγγελματικές διαδηλώσεις, οι οποίες είναι και βαρετές. Το θέαμα του ΠΑΜΕ στις διαδηλώσεις να περιφρουρεί τη Βουλή είναι τραγικό. Τους βλέπεις κιόλας πώς αντιδρούν με τη Χρυσή Αυγή. Αν είχε δώσει χαστούκι ένας αντιεξουσιαστής, ένας αναρχικός, σε μια βουλευτίνα του ΚΚΕ, θα είχανε καεί τα Εξάρχεια από τα ΚΝΑΤ (σ.σ.: παρατσούκλι των ομάδων περιφρούρησης της ΚΝΕ, από το ΚΝΕ + ΜΑΤ) και από τους οικοδόμους του ΚΚΕ. Αλλά δεν άνοιξε ρουθούνι.

Και το ΚΚΕ δηλαδή χέρι βοηθείας στη Χρυσή Αυγή;

Και χέρι βοηθείας στο σύστημα. Το ΚΚΕ το συντηρούμε εμείς με τους φόρους μας, τους πληρώνουμε κανονικά, και δεν έχει προσφέρει τίποτα. Στους μόνους που έχει προσφέρει είναι στα Mall και στα εμπορικά κέντρα εκτός ιστορικού κέντρου, τα οποία δουλεύουν επειδή στο κέντρο γίνονται διαδηλώσεις κάθε μέρα και δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα μαγαζιά. Αν ήμουν ο Λάτσης, θα έφτιαχνα άγαλμα της Παπαρήγα στο Mall. Πρέπει να φύγουν οι πολιτικοί, αυτά τα ανδρείκελα που μας ταλαιπωρούν.

Να αυτοκαθαρθούν;

Όχι, όχι, όχι. Να τους τελειώσουμε εμείς. Δεν πρέπει να πληρώνονται. Να γίνει προσάναμμα, τώρα που δεν έχουμε και πετρέλαιο, η Βουλή. Νομίζω ότι θα γίνει, αλλά το timing της εξέγερσης δεν μπορούμε, εγώ δηλαδή δεν μπορώ, να το προβλέψουμε. Μπορεί ακόμη και αύριο να αλλάξουν τα πράγματα. Όμως μπορεί, όπως λέει και ο συνάδελφός μου ο Κορνήλιος ο Καστοριάδης, να θέλουμε να είμαστε δούλοι. Υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο. Να δουλεύουμε με 100 ευρώ τον μήνα. Να ψωμολυσσάμε, να σκατοπερνάμε.

Αφού «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει»...

Ο τράχηλος είναι της γυναίκας του. Άλλη μία ελπίδα που έχουμε για να γλιτώσουμε από αυτά τα περίεργα αρσενικά δίποδα, που μας έχουνε οδηγήσει σε αυτό το χάλι, είναι να αναλάβουνε για λίγο οι γυναίκες. Και οι κοπέλες δηλαδή να πάρουνε λίγο τα πάνω τους. Πρέπει να απαλλαγούμε πάση θυσία από τους πολιτικούς, και θα απαλλαγούμε βίαια. Θα απαλλαγούμε με αίμα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Βλέπεις τον Χατζηδάκη, τον πλακώσανε στο ξύλο, έφαγε στο κεφάλι διάφορα και τώρα συνεχίζει και πουλάει τα πάντα. Θα τα πουλήσει όλα. Είναι αδίστακτοι. Δεν καταλαβαίνουν τίποτα.

Ξεχωρίζεις κανέναν από τους πολιτικούς της κυβέρνησης; Είναι κάποιος καλύτερος;

Όχι. Όχι. Δεν υπάρχει κανείς.

Ούτε ο Στουρνάρας, που είπε και πάλι πρόσφατα ότι θα πληρώσουν οι πλούσιοι;

Είπε για τους πλούσιους;

Ναι.

Αυτό στρέφεται προσωπικά εναντίον μου, γιατί, όπως ξέρεις, έχω ένα project να πάρω εξοχικά σε όλα τα νησιά. Τώρα έχω σε δύο. Εκεί που μπορώ να ακουμπήσω είναι μόνο στον κόσμο. Στον λαό. Όπως αυτούς τους συνασθενείς μου που συνάντησα στο νοσοκομείο, οι οποίοι ήταν όλων των πεποιθήσεων, και δεξιοί και αριστεροί κι από όλα, και έκαναν μια πολιτική και ιδεολογική ανάλυση της κατάστασης που δεν ακούω από φίλους μου με πέντε ντοκτορά. Ήταν άνθρωποι σωστοί, άνθρωποι μεροκαματιάρηδες, και μόνο σε αυτούς μπορούμε να βασιστούμε για να σωθούμε από την κομματική χούντα.

Η επιστροφή στη δραχμή πώς σου φαίνεται σαν ιδέα;

Εγώ την υποστηρίζω από το 1980. Πώς να στο πω; Δηλαδή όταν ετοιμαζόμασταν να μπούμε στο ευρώ, εγώ ήμουν ήδη εναντίον. Ακόμα κι όταν δούλευα στην Εθνική Τράπεζα, που είχαμε τις αναρχικές ομάδες τραπεζικών υπαλλήλων σε συνεργασία με ισπανικές αναρχικές ομάδες. Είχαμε κάνει τότε μια μεγάλη απεργία 40 ημερών ενάντια σε κάποια διατάγματα του Μητσοτάκη, υπουργού Συντονισμού τότε, που μας αφαιρούσε διάφορα. Έτσι πρέπει να γίνονται οι απεργίες, να κρατάνε. Θέλουμε άγριες απεργίες διαρκείας. Ναι, λοιπόν, λέω επιστροφή στη δραχμή. Το θέμα είναι ποιος πολιτικός θα τα κάνει αυτά. Δεν πρέπει με τίποτα να τα κάνουν αυτοί οι ίδιοι. Πρέπει να τα κάνουν απλοί άνθρωποι, οι οποίοι θα βγουν και θα δουλέψουν χωρίς προσωπικό όφελος. Να παίρνουν το πολύ έναν βασικό μισθό. Δεν μπορεί να παίρνεις 10.000 ευρώ και μια αυτοκινητάρα.

Αλλά δεν θα χρηματίζονται τότε;

Αυτό είναι μεγάλο παραμύθι. Χρηματίζει όσα λεφτά και να έχεις. Δεν έχεις πρόβλημα. Δηλαδή, και ελικόπτερο να είχα, τώρα θα ήθελα κι ένα δεύτερο. Δεν υπάρχει αυτή η λογική που λέει «είμαι ικανοποιημένος, είμαι πλούσιος, άρα θα βοηθήσω και τον κόσμο». Αυτά είναι γελοιότητες. Και 10.000 ευρώ που παίρνουν, δεν τους φτάνουν. Δεν είναι τίποτα γι’ αυτούς.

Λέγοντας όλα αυτά, αισθάνεσαι πεσιμιστής ή αισιόδοξος;

Αισιόδοξος είμαι νομίζω.

Αισιόδοξος για την εξέγερση;

Κοινωνικά, δεν υπάρχει άλλο περιθώριο.

Είναι μονόδρομος εννοείς. Δεν φοβάσαι ότι μας παρακολουθούν μέσω του i-Phone και του Internet, πού πάμε και τι κάνουμε;

Δεν κάνουμε τίποτα. Δεν έχουμε πρόβλημα. Ας μας παρακολουθούν. Ας κάνουν κι αυτοί το βίτσιο τους να βλέπουνε.

Την ανάπτυξη για πότε τη βλέπεις;

Ποτέ. Σου είπα, μόνο μια μεγάλη καταστροφή που θα προκαλέσουμε εμείς θα φέρει κάποια αλλαγή. Οτιδήποτε καινούργιο γίνει θα γίνει από ανθρώπους που δεν έχουν οικονομικά συμφέροντα. Έτσι μόνο πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα. Και, όπως σου είπα, δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στη λεγόμενη Αριστερά.

Πώς ένιωσες βλέποντας δαρμένα τα μέλη των Πυρήνων της Φωτιάς;

Αυτό ήταν photoshop. Δεν ήταν; Έτσι είπε ο υπουργός. Μα έχουμε υπουργό τον Δένδια; Μιλάμε για έναν τύπο απίστευτο, πολύ χαμηλού επιπέδου. Καθημερινά μας απασχολούν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι δεν είναι ούτε για φτύσιμο. Είναι άνθρωποι ημιμαθείς, χωρίς πνευματικά ενδιαφέροντα. Της τελευταίας στάθμης, δωσίλογοι. Έχουνε κάνει αυτό το δίκτυο με τους δημοσιογράφους και είναι από το πρωί ως το βράδυ στη ζωή μας. Έχω σταματήσει να βλέπω τηλεόραση, έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να μάθω κάτι. Αν είναι κάτι σημαντικό, θα στο πει κάποιος φίλος σου.

Η αλήθεια είναι ότι σου καίγεται το μυαλό και ποτέ πραγματικά δεν ξέρεις τι συμβαίνει.

Είναι προπαγάνδα και τρομοκρατία απίστευτη. Δηλαδή ανοίγεις και τρελαίνεσαι. Ακούς συνέχεια: συντέλεια, έρχονται εφτά χαράτσια, δεκαπέντε μετά και θα έρθουν κι άλλα. Λένε συνέχεια ότι πεθαίνουμε, καταστρεφόμαστε. Όλη αυτή την προπαγάνδα την κάνουν συστηματικά και την κάνουν καλά. Τους χρεώνουμε μια ανικανότητα την οποία δεν έχουν. Είναι ικανότατοι στη δουλειά τους.

Τη μαζική ενημέρωση;

Τη μαζική εξημέρωση και την κοινωνική καταστολή. Κατά τας γραφάς του Μαρξ, θα έπρεπε τα λαϊκά παιδιά που είναι άνεργα να έχουν βγει στους δρόμους. Παρ’ όλα αυτά, δεν βγαίνουν αυτοί, βγαίνουν παιδάκια των βορείων προαστίων από τη Σχολή Μωραΐτη. Οι μισοί συμμαθητές του γιου μου ήταν στους Πυρήνες της Φωτιάς. Εντάξει, καλά κάνουν τα παιδιά, μια χαρά. Απλώς θέλει έναν μεγαλύτερο συντονισμό και κάποια πιο σοβαρή αντιμετώπιση των πραγμάτων.

Έχεις έτοιμο και καινούργιο CD, που λέγεται «Όμπι όμπι μπι».

Το «Όμπι όμπι μπι» είναι παραδοσιακό τραγούδι που του έχω βάλει εγώ στίχους δικούς μου. Είναι ένας ύμνος στο αιδοίο. Δουλεύουμε πολύ καιρό στο στούντιο. Αυτός είναι ο πρώτος μας δίσκος ύστερα από 20 χρόνια. Είναι κυρίως τραγούδια που τα έχω παίξει ζωντανά, αλλά δεν τα έχω ηχογραφήσει. Στο μαγαζί θα παίξουμε κάποια από τα νέα τραγούδια. Φέτος το ύφος μας θα είναι λίγο λάτινο-τζαζ-ατμοσφαιρικό. Θα έχει ρούμπες, θα έχει πολλά. Και με άγρια διαλείμματα, που μου αρέσουν πολύ.

Σαν σεξ ακούγεται.

Ναι. Φουρέιρα. Φουρέιρα στο έντεχνο. Στο πιο κουλτουριάρικο.

Το δελτίο Τύπου αναφέρει ότι στο «Troika Club» θα πλαισιώνεσαι από «νάνους ζογκλέρ» και «μουσουλμάνες χορεύτριες».

Ότι θα υπάρχουν μουσουλμάνες θα υπάρχουν, αλλά θέλω να δείξω ένα σεμνό στριπτίζ μουσουλμανικού τύπου. Και το όνειρό μου ήταν πάντοτε να συνεργαστώ με έναν νάνο στη σκηνή. Να υποδύεται εμένα. Να είμαι εγώ ο νάνος που θα ξεχωρίζει από τους εφτά. Θα κάνανε εγχείρηση αλλαγής φύλου οι υπόλοιποι έξι και μαζί με τη Χιονάτη θα ήμουν ο νάνος και οι εφτά Χιονάτες.