West Point of View, Μάιος 2011, σελ. 26–27

Τζίμης Πανούσης

«Εγώ διακρίνω μόνο πλούσιους και φτωχούς»

Συνέντευξη στη Μαρίνα Τσαματσούλη

Ανατρεπτικός, με χιούμορ που ακροβατεί ανάμεσα στο επιτρεπτό και το ανεπίτρεπτο, ο Τζιμάκος —όπως τον φωνάζουν όσοι τον παρακολουθούν χρόνια— ήρθε στην Πάτρα για να παρουσιάσει στο κοινό του τη φετινή παράστασή του «MNIMONIUM 30 ΧΡΟΝΙΑ ΝΥΧΤΑ». Μια παράσταση που τα είχε όλα ή μάλλον είχε τα παλιά και κάτι ακόμα, όπως το επιτρέπει η επικαιρότητα. Ο Τζίμης Πανούσης χωρίς φόβο και πάθος σατίρισε τους πάντες και χειροκροτήθηκε. Κι ένα βράδυ, τρυπώσαμε στο καμαρίνι του να του πάρουμε άλλες δυο κουβέντες.

Πλήρωσες διόδια ερχόμενος στην Πάτρα;

Αυτή την φορά πληρώσαμε, την προηγούμενη φορά όχι. Είχα έρθει Μεσολόγγι πριν μια εβδομάδα και, βλέπεις, είναι ένας δρόμος - ο καλύτερος του κόσμου! Ειδικά από Κόρινθο - Πάτρα και δεν ήθελα να πληρώσω το αντίτιμο αλλά το τριπλάσιο, γιατί πραγματικά ο δρόμος αυτός είναι ένα κόσμημα για την Ευρώπη διότι σε απαλλάσσει από τον μάταιο του βίου! Δηλαδή μόνο με ελικόπτερο μπορείς να περάσεις από πάνω. Είναι ντροπή να πληρώνουμε. Το κίνημα «Δεν πληρώνω» είναι μια χαρά και είναι το μόνο που δεν είναι καπελωμένο από κόμματα. Γιατί πρέπει να ξεκινήσουμε να μην καπελωνόμαστε από τα κόμματα. Τα κόμματα είναι πυροσβέστες, κυρίως τα αριστεριτζίδικα που τα λέω εγώ, τα κόμματα της λεγόμενης αριστεράς, τα οποία είναι στυλοβάτες και τα δεκανίκια του συστήματος. Αυτοί κάνουν κάποιες εθιμοτυπικές απεργίες, αλλά όταν αρχίσει να αγριεύει το πράγμα κι αρχίσουν να γίνονται απεργίες διαρκείας, όπως πρέπει να γίνει, τότε θα την κάνουν αυτοί και θα πουν ότι είναι οι απεργοί προβοκάτορες και πράκτορες των αμερικάνων. Τα γνωστά.

Όταν έγιναν τα επεισόδια στον Άγιο Παντελεήμονα με τον Αλαβάνο εκεί, είχες πάρει θέση μέσα από το Δούρειο Ήχο, που ενόχλησε πολλούς από το χώρο της Αριστεράς.

Η ουσία είναι ότι πρέπει να απαλλαγούμε από όλους αυτούς. Όταν λέω όλους, εννοώ την πολυκομματική χούντα, εννοώ όλα τα κόμματα που συμμετέχουν - και τα αριστερά και κυρίως τα αριστερά. Διότι τα άλλα κόμματα τουλάχιστον έχουν την εξουσία. Αυτά τα κόμματα είναι που κρατάνε το λαό κάτω για να κάνουν τη δουλειά τους διότι αμείβονται από το λαό αδρότατα. Δηλαδή παίρνουν πάρα πολλά λεφτά - όλα τα κόμματα - από τους φόρους τους δικούς μας και έχουν στήσει αυτή την κομπίνα ας πούμε, την πολυκομματική χούντα και είναι συμμορίες. Είναι τριάντα χιλιάδες οικογένειες που πρέπει να τελειώνουμε με αυτές. Να απαλλαγούμε.

Τι να κάνουμε γι’ αυτό;

Μπορούμε να σηκωθούμε να κάνουμε κάτι. Όσο δεν αντιδρούμε το πράγμα θα γίνει χειρότερο. Κάποια στιγμή θα αλλάξουν τα πράγματα. Μπορεί να είναι αύριο, μπορεί να είναι σε 10 μέρες, μπορεί να είναι σε 10 χρόνια. Ελπίζω να είναι αύριο. Ο κόσμος δεν μπορεί να ανέχεται άλλο το παραμύθι αυτό με τις μαριονέτες.

Νομίζεις ότι μας διακρίνει μια βλακεία εμάς τους Έλληνες και ανεχόμαστε τόσα;

Όχι, αυτό που λες είναι κουταμάρα. Δεν υπάρχουν ούτε Έλληνες, ούτε Σομαλοί, ούτε Αφγανοί. Όλοι είμαστε το ίδιο. Και όπως λέω και στο πρόγραμμα δεν βρίσκω διαφορά καμία μεταξύ των ανθρώπων, παρά πλούσιοι και φτωχοί. Θα γίνεται μία αιώνια πάλη και κάποια στιγμή θα νικήσουν και οι καλοί.

Αν είχες ακολουθήσει την αρχική σου καριέρα ως τραπεζικός υπάλληλος, τώρα θα ήσουν ένα golden boy ή θα χτυπούσες εκ των έσω το σύστημα;

Θα ήμουν golden φραγκοφονιάς. Γιατί ήταν μία οδυνηρή εμπειρία όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο. Αναγκάστηκα να δουλέψω και πήγα στην Εθνική Τράπεζα και δούλεψα δυόμισι χρόνια, αλλά έπαθα αλλεργία στη δουλειά. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αυτό έπαθα με επίσημη διάγνωση του γιατρού. Έβγαλα μία μπάλα ποδοσφαίρου πίσω στο κεφάλι μου, έναν όγκο λίπους και παραιτήθηκα.

Έχουμε μπει σε φαύλο κύκλο με την υπόθεση της κρίσης;

Όχι, είναι ένα κόλπο του καπιταλισμού. Τώρα παίζουνε την κρίση, ας πούμε. Το θέμα είναι πόσο εμείς θα συνεχίσουμε να τους ακολουθούμε. Έχει φτάσει στο απροχώρητο το πράγμα, δεν πάει άλλο. Όσο εμείς δεν κάνουμε κάτι, τόσο αυτοί θα κόβουνε κι άλλο. Δεν καταλαβαίνουνε τίποτα.

Πώς τη βλέπεις τη νεολαία, θα αντέξει;

Όσο δεν αντιδρούμε θα είναι άσχημα τα πράγματα. Αλλά νομίζω μοιραία μία μικρή αφορμή χρειάζεται και θα γίνει παρανάλωμα.

Είναι βία να πετάμε κεσέδες γιαούρτι στους πρώην και τους νυν υπουργούς ως αντίδραση για την αποτυχία της πολιτικής τους;

Εγώ προτιμώ τον κουβά με τα σκατά μετανάστη - από αυτούς εδώ που έχετε πολλούς. Επίσης υπάρχει ένα κίνημα στη Βραζιλία, «Ζαχαροπλάστες χωρίς σύνορα» που πετάνε τούρτες. Θα γίνουν κι αυτά.

Μα να τους γλυκάνουμε έτσι;

Ναι να τους γλυκάνουμε λιγάκι. Ο Πάγκαλος έχει χάσει. Έχει αδυνατίσει μερικά γραμμάρια.

Μένοντας στην κυβέρνηση, πώς νιώθεις ως γνήσιος Αντιπάριος, που έχεις γείτονες την υφυπουργό Εργασίας και το σύζυγό της - γνωστό και ως ακατανόμαστο;

Εντάξει, κοίταξε να δεις είναι τόσο ωραίος ο τόπος που δεν μαγαρίζεται, όσο κι αν προσπαθούν. Έχουν πλακώσει διάφοροι πλούσιοι εκεί αλλά έρχονται μόνο δέκα μέρες τον Αύγουστο, κι αυτό με κράτει γιατί φοβούνται. Οπότε είναι εντάξει τα πράγματα, νομίζω.

Είσαι οικολόγος και τα σχετικά;

Έχω οικολογικές ευαισθησίες αλλά και τους σιχαίνομαι κι αυτούς σαν τους αριστεριτζίδες. Δεν τους πάω καθόλου. Έχουν μια έπαρση, νομίζουν ότι είναι μικροί θεοί κάποιοι. Κάνουν διάφορα, είναι απαράδεκτοι, είναι χειρότεροι από τους καπιταλιστές κατά τη γνώμη μου.

Πώς βλέπεις τα νέα μουσικά σχήματα και τις νέες παραγωγές που δεν συναντάει κανείς στις τηλεοράσεις με τα εύκολα τηλεπαιχνίδια, αλλά στους χώρους τους -εκεί που δημιουργούν;

Τα παιδιά είναι πολύ ωραία. Και μουσικές φτιάχνουν ωραίες και απόψεις έχουν κι έξω από τα κόμματα είναι. Νομίζω ότι εκεί θα είναι η λύση, οι 20άρηδες. Στο ραδιόφωνό μου στέλνουν οι νέοι πάρα πολλά πράγματα και από γραπτά και μουσικές. Υπάρχει μεγάλο κίνημα, αλλά δυστυχώς η δισκογραφία είναι η πρώτη καπιταλιστική επιχείρηση που πήρε τον πούλο. Και είναι χάλια, δεν δουλεύει το πράγμα.

Έχεις να βγάλεις δίσκο καιρό, ετοιμάζεις κάτι;

Κοίτα, τον έχουμε γράψει το δίσκο και προσπαθούμε με τρόπο να τον βγάλουμε. Θα δούμε τώρα.

Πόσο σου έχει αλλάξει τη ζωή η Φωτεινή, το νέο μέλος της οικογένειας;

Το κοριτσάκι μου. Δεν περιγράφεται αυτό το πράγμα, είναι πέρα από κάθε έμπνευση. Είναι ζωή, είναι αθανασία. Κοιμάμαι και βλέπω στο όνειρο μου τα παιδιά της Φωτεινούλας.

Κλείνοντας, τι να πούμε στους πιστούς;

Ένα είναι το δίπτυχο που πρέπει να μας οδηγήσει: «Αχαΐνωτο σεξ και προσευχή».