Εξουσία, 10/07/1997

Ο... ρεφορμιστής Τζιμάκος «έσκισε» στη «Ρωμιοσύνη»

Απέτυχαν όμως Περίδης - Τσαλιγοπούλου στα «Λιανοτράγουδα»

Η εγχείρηση απέτυχε, ο ασθενής επέζησε. Ο λόγος για τη χθεσινή συναυλία-πείραμα στο Θέατρο Αιξωνής στην Άνω Γλυφάδα, όπου ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Ορφέας Περίδης, η Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο Τζίμης Πανούσης, συνοδευόμενοι από την ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», κλήθηκαν να ερμηνεύσουν αντίστοιχα τον «Επιτάφιο», τα «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» και τη «Ρωμιοσύνη», δηλαδή τα τρία σημαντικότερα λαϊκά έργα του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου.

Ο Αλκίνοος τα κατάφερε αρκετά καλά με τα μεγάλα λαϊκά του «Επιταφίου», ακριβώς επειδή δεν πάσχισε να τα προσεγγίσει μιμούμενος το Σερ Μπιθί, αλλά προτάσσοντας όλη τη λυρική ορμή της ερμηνευτικής του τεχνικής. Ειδικά στο «Πού πέταξε τ’ αγόρι μου» ήταν μέχρι και συγκινητικός.

Αντιθέτως, η Ελένη και ο Ορφέας απέτυχαν παταγωδώς στα «Λιανοτράγουδα». Ο μεν Περίδης δεν είναι τραγουδιστής αλλά τραγουδοποιός, η δε φωνή της Ελένης απλώς... δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των «θεοδωρακικών» τραγουδιών.

Η μεγάλη έκπληξη όμως ήρθε από τον Τζιμάκο, ο οποίος ερμήνευσε αξιοθαύμαστα το πιο «δύσκολο» από τα τρία έργα, τη «Ρωμιοσύνη». Σοβαρός, σεμνός και άμεσος, ο Πανούσης δεν δίστασε να υψώσει την αγωνιστική του γροθιά στο «Με πόσα φύλλα» και να προτρέψει τον κόσμο, που είχε έρθει κυρίως από τις γειτονικές περιοχές, σε ρυθμικά παλαμάκια.

Πάντως το φινάλε, με όλους τους τραγουδιστές να πασχίζουν ανεπιτυχώς να συνερμηνεύσουν τον παραπάνω «ύμνο» του λαϊκού μας τραγουδιού, απέδειξε περίτρανα αυτό που φαινόταν από την αρχή: ότι οι πρόβες που είχαν γίνει για ένα τέτοιου είδους τόλμημα ήταν ανεπαρκείς.

Κ. Ζαχόπουλος