PLAYBOY, Έξτρα τεύχος – Συλλεκτική Έκδοση, Αύγουστος 1995, σ. 20–26

Η συνέντευξη του αιώνα

Τζίμης Πανούσης

Του Σωτήρη Κακίση

Τον αιώνα της μεγάλης αναστροφής που προέβλεψε ο Νοστράδαμος και επικύρωσαν με τη σφραγίδα τους πλήθος ασφαλιστικών ταμείων υπάρχει μια έκτη αίσθηση που ελάχιστοι άνθρωποι διαθέτουν. Αυτοί απέκτησαν το προνόμιο να κατέχουν το δικαίωμα της ανίχνευσης του ΧΑΟΥΣ.

Πώς του 'ρθε του Τζιμάκου να πάει να κάνει εκπομπή στη μετεμψύχωση της πάλαι ποτέ ΥΕΝΕΔ; Τι γυρεύει ο Φιντέλ Κάστρο του «υπαρκτού σουρεαλισμού» στο στοιχειωμένο χώρο της νεκροφιλίας και του βερμπαλισμού;

«Πάω, όπου πάει το τσίρκο», λέει ο ίδιος, μια ζωή «ουάν - μαν σόου», σε μια συνέντευξη στο PLAYBOY δίχως όρους, χωρίς όρια.

Ο Σωτήρης Κακίσης μιλώντας με τον Τζίμη Πανούση δεν έχει ν' αντιμετωπίσει ένα πρόσωπο, αλλά δεκάδες εκφάνσεις μιας ολόκληρης εποχής. Ο ληστής, ο καλλιτέχνης δίχως πατρίδα, ο ποιητής του παραλόγου, ο σκηνοθέτης ενός κόσμου «παραδίπλα», ο ηθοποιός των «Σεξ-πίρ-ειων» σκηνών (βλ. ΜΕΤΡΟ), ο συνθέτης και τραγουδιστής των Μουσικών Ταξιαρχιών έμαθε να κινείται χρόνο με το χρόνο, από το δύσβατο χώρο του πραγματικού, στον ορθάνοιχτο χώρο της φαντασίας με ταχύτητα φωτός. Ακονίζει τη γλώσσα του μετατρέποντάς τη σε ξίφος της κριτικής. Μιλάει σοβαρά για τα πιο κωμικά και γελοία και γελοιοποιεί εν ριπή οφθαλμού τα πιο σοβαρά. Η αίσθηση που υπάρχει εντέλει είναι ένα δημιουργικό χάος, παντρεμένο με την ατμόσφαιρα μιας εκπομπής, που αν και προαναγγέλθηκε ως «ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΗΧΟΣ» τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Είστε, επιτέλους, έτοιμος για την πρώτη σας σοβαρή συνέντευξη, κύριε Πανούση;

Όλο έτσι με ξεκινάτε, κύριε Κακίση. Τι θέλετε να πω τώρα εγώ; Κλείστε το λίγο το μαγνητόφωνο, να ξεκουραστούμε.

Ακόμα δεν αρχίσαμε!

Έστω. Για να πάω μια στιγμή στην τουαλέτα.

Έστω. Ετοιμαστείτε τελείως, για να δούμε τι θα δούμε.

Μ' έχετε εντυπωσιάσει με την αποφασιστικότητά σας. Δικά σας είναι και τα δύο μαγνητόφωνα; Ξέρετε, με βρίσκετε σε μια πολύ δύσκολη φάση της ζωής μου.

Και της καριέρας σας;

Όχι. Καριέρα δεν έκανα ποτέ. Τώρα κάτι προσπαθώ. Αυτό είναι ευρέως γνωστό.

Ζείτε όμως και κινείστε αρκετά δραστήρια, θα 'λεγα.

Ναι. Τη ζωή μου την έχω ξεκινήσει. Και τώρα είμαι στη φάση της αλλαγής της Σκυτάλης. Η Σκυτάλη είναι μια κοπέλα Βορειοελλαδίτισσα, που μ' έχει ξεμυαλίσει. Έφτασε, λοιπόν, ο καιρός να μιλήσουμε σοβαρά. Να πούμε πράγματα. Ρωτάτε με εφ' όλης της ύλης.

Καλώς. Γιατί είναι δύσκολη αυτή η φάση της ζωής σας;

Γιατί έκανα πρόσφατα ένα ταξίδι σεξουαλικής ενημέρωσης στην Κεντρική Ευρώπη και προβληματίστηκα τα μάλα. Όπου περπάτησα κι όπου περιδιάβηκα δι' αυτοκινήτου, τόνωσα αυτή τη δογματική τοποθέτηση που είχα κι έχω πάντα, πως εμείς ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ. Πως εμείς ΑΝΗΚΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΥΣΙΝ!

Αυτό το αντιληφθήκατε μ' ένα και μόνον, της ζωής σας, ταξίδιον;

Βέβαια. Διότι έκανα πολύ σημαντικά πράγματα. Μέχρι και κάτω απ' τη θάλασσα αφέθηκα να με περάσουν.

Δώσατε κι εσείς τη Μάχη της Μάγχης;

Την έδωσα, τι να κάνω; Έχει όμως τρομερές, απ' ό,τι λέγεται, διαφορές αυτός ο μέγας αγωγός ανθρώπων, κι από κει κάτω παραρτημάτων μόνοι μας. Εγώ και κάνα δυο άλλοι, αφελείς σαν κι εμένα Έλληνες, τολμήσαμε πάλι να τα βάλουμε με τη Φύση.

Κι η σεξουαλική σας ενημέρωση πώς εξελίχτηκε;

Εν όψει του καλοκαιριού, που καλούμαστε πάλι ως Έθνος να βουλώσουμε τα σεξουαλικά κενά που παρουσιάζουν οι Ευρωπαίοι Εταίροι και Εταίρες μας, θεώρησα καθήκον μου να επισκεφτώ τις έδρες τους, να τους δω εντός έδρας. Αλλιώς είναι ο αντίπαλος, άλλωστε, εντός, και αλλιώς εκτός. Προπονήθηκα έτσι πριν κι αυτό το ντέρμπι, με κατασκοπία επιτόπου, να γνωρίσω από πρώτο χέρι τα κενά τους.

Τις τρύπες τους.

Τις πολλές τους τρύπες. Εμείς πια ευτυχώς δεν μασάμε από τις τρύπες τους αυτές, γιατί έχουμε αποκτήσει τη μεγαλύτερη τρύπα απ' όλους, την τρύπα του όζοντος εννοώ, που, πάλι από ασφαλείς πληροφορίες που έχω συλλέξει, είναι και λεσβία! Εκείνο όμως που μου έκανε τεράστιαν εντύπωσιν και θα ήθελα να το αναφέρω στην κουβέντα που κάνουμε, είναι το εξής: Θα ξέρετε, βέβαια, την κορυφαία ηρωίδα της ελληνικής τραγωδίας, τη Μήδεια.

Ακροθιγώς.

Λοιπόν: Εγώ είδα μια παράσταση κάπου έξω απ' τη Φρανκφούρτη, και συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πως οι ξένοι την προφέρουν Μήντια τη Μήδεια! Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που μας καταδυναστεύουν άρα, συμβολίζουν αυτήν ακριβώς τη Μορφή, της Μάνας που Τρώει στο Τέλος τα Παιδιά της.

Μην υπερβάλλουμε: Δεν τα τρώει χύμα, απλώς τα σκοτώνει!

Τα σκοτώνει, τα τρώει, αδιάφορον! Τα παιδιά δεν ξανασηκώνουν κεφάλι, δεν ξαναπερπατάνε, δεν ξαναβλέπουν το φως του ήλιου, που 'λεγε κι ο Όμηρος. Ο Κρόνος μόνο τα 'τρωγε με μαχαίρι και πιρούνι;

Τι μόνο; Ο Κρόνος είναι ο Χρόνος, φίλτατε κύριε Πανούση. Δεν του ξεφεύγει κανένας.

Καλώς. Εγώ ψάχνω τώρα να βρω το ζώδιο της Μήδειας, και, κατ' επέκτασιν, τον Μήντια.

Για Σκορπιό την κάνω εγώ.

Ε, βέβαια. Που, κάποια στιγμή, περικυκλωμένος από τη φωτιά, δαγκώνει τον ίδιο του τον εαυτό, και τον παίρνει επιτέλους ο Διάολος! Ελπίζουμε σε μεγάλη καταστροφή! Να κατέβουνε από πάνω μας όλ' αυτά τα δορυφορικά πιάτα, να κάνουμε ένα γκραν-τσιμπούσι, όπου θα συμφάγουμε όλοι εμείς οι μεταφυσικώς ανησυχούντες, οι οπαδοί του υπαρκτού σουρεαλισμού. Τι άλλο θέλετε να σας πω;

Βασικά, μ' ενδιαφέρει μια ιδανική φωτογραφία της σκέψης σας, με όλη σας την γκάμα γκρο-πλαν: Από τους Γάμους, ως το Σατανισμό. Προ ημερών είχαμε το γάμο του Λαζόπουλου και του Παύλου!

Τελικά, ο Λαζόπουλος πήγε πάνω κι από στρατηγό; Πήρε και το Διάδοχο; Είναι πολύ μπερδεμένα όλ' αυτά, όλοι αυτοί οι Γάμοι των Γάμων, οι... μοργκανωτικοί. Παρόλο που εγώ είμαι υπέρ του γάμου ως θεσμού, υπέρ της οικογενείας. Αυτοί οι θεσμοί είναι ανύπαρκτοι εις την Δύσιν, που θέλουνε να μας χώσουνε με το ζόρι κι όλο αποτυγχάνουνε. Ξέρετε, φωτογραφήθηκε κι ο Ελληνικός Βυζαντινισμός τελευταία σ' ένα εξώφυλλο του TIME, από το υπουργείο Τουρισμού της Τουρκίας. Άλλο θέμα αυτό.

Ναι, μας πηδάτε πολύ πάλι, κύριε Τζίμη.

Αμ, που πέθανε κι ο εφευρέτης της πολιομυελίτιδος, επιτέλους;

Του εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδος.

Τελοσπάντων, αυτός που συνέδεσε τ' όνομά του με την εν λόγω ασθένεια. Επίσης, σ' αυτό το σημείο των συνεντεύξεων, αποκαλύπτω πάντα κάτι σημαντικό.

Όπως;

Όπως ότι ο πρώτος-πρώτος άνθρωπος ήτανε μαύρος! Διαβάζω τελευταία τα Ιερά Κείμενα για να κοιμηθώ το βράδυ, και στη Γένεση, εν τη Γενέσει, που λένε, που θα 'λεγε κι η Λιάνα η Κανέλλη, που δεν λέει πια, το γράφει καθαρά: Με ωραία, μεγάλα μαύρα γράμματα.

Να ενδιαφέρον θέμα για τον Ελληνόποντο της Έλλης.

Της Στάη; Επειδή θ' ασχοληθώ κι εγώ πια με την τηλεόραση, διαβάζω συμβόλαια διαφόρων με τα διάφορα κανάλια, κι εντυπωσιάστηκα τα μάλα πάλι με το συμβόλαιο της Έλλης. Υπάρχει πρόβλεψις και για μετά θάνατον της εν λόγω παραγωγού.

Ήτοι;

Νομίζω πως θα συνεχιστεί η εκπομπή, μόνο που δεν θα λέγεται πλέον Ελληνόποντος, αλλά Νεκρά Θάλασσα.

Παραμένετε επιρρεπέστατος στα μεταφυσικά;

Μα, όταν λέει πως ο Θεός πήρε χώμα και νερό να μας φτιάξει, τι έφτιαξε; Μικρός εγώ τα ζήλευα τα παιδάκια με τα κουβαδάκια στην άμμο, γιατί εγώ την σιχαινόμουνα τότε τη χώματι. Τώρα, όμως, λόγω της δουλειάς μου, αναγκάστηκα να κάνω το πείραμα του Θεού, για τις ανάγκες της ζωής μου και μιας ταινίας. Κάποτε, είχε ταινία η μάνα μου, και τρώγαμε όλοι παρατέμπτο στο σπίτι, να τη βοηθήσουμε. Γιατί με το αρμυρό που τρώει ο οργανισμός, βγαίνει η ταινία από πίσω να στεφανωτεί, κι αυτή ήταν η πρώτη ταινία που είδα στη ζωή μου.

Ξεφύγατε πάλι απ' το δρόμο του Θεού;

Ήτανε μεγάλου μήκους ταινία, κι εντυπωσιάστηκα. Κάτου ενάμισι μέτρο. Από τότε έχω μια απέχθεια προς τον κινηματογράφο, και γενικά προς τις τέχνες. Που τις θεωρώ μια αρρώστια, που μας χωτάει έτσι αδύνατους, αν και πού 'μαι το καταπέτασμά τους. Και, με το μίγμα χώματος με νεράκι του Θεού, μου 'βγαινε πάντα μια μαύρη λάσπη αφύσικη κι αφράτη, βέβαια, γιατί εγώ μόνο Δημιουργός δεν είμαι, να τη φυσήσω και να της δώσω την απαιτούμενη πνοή. Η δε γυνή ήτο άπιστη!

Άλλο κι αυτό, Θε μου!

Ναι. Γιατί, αν δούμε τα εντόσθια ενός ανθρώπου πλην το αίμα, είναι λευκά, άσπλα. Και μια κι ο Κύριος πήρε από κει για τις Κυρίες, καταλήγω εις το συμπέρασμα της λευκότητός τους, εν αντιθέσει. Πάλι μπερδεύτηκα όμως. Πόσα χρώματα έχουν οι φυλές των ανθρώπων;

Μαύρο, άσπρο, κίτρινο, κόκκινο, και τους συνδυασμούς αυτών, νομίζω.

Μπράβο. Αυτές είναι οι φυλές αυστηρώς, κι όχι όλες αυτές οι ανύπαρκτες, που μας παρουσιάζουν και μας ξαναπαρουσιάζουν όλ' αυτά τα έντυπα του συρμού. Οφείλουμε να το θίξουμε και αυτό από στηλών PLAYBOY!

Θίξ'τε το, θίξ'τε μας!

Πάλι περί των Μήντια-Μήδεια ομιλώ, που μας μεταφέρουν σ' ένα χάος φυλών και φύλων. Είναι οι φυλές της παραλίας, είναι αυτός ο Φίλης του ΚΚΕσωτερικού, είναι κι εκείνο το θέμα των αγωνιστών των Γήιων, των πρώην «θεατών», οι οποίοι κινούν τα νήματα πάντα, και αποφασίζουν πάντα πριν από μας, για μας. Έχετε δει εκείνη την αγγλική σειρά, «Μάλιστα, κύριε υπουργέ», όπου διευθύνουν όλοι πλην του υπουργού; Οι Γραμματείς, εννοώ, του Εσωτερικού, που δεν καταλαβαίνουν Χριστό και Θεό. Γράψε τώρα τίποτα, να συνεχίσουμε αμέσως μετά;

Καμιά πίτσα να σας φέρουμε;

Ναι, ας μην ολοκληρώσουμε τώρα, ας ολοκληρώσουμε με τον πιτσαδόρο. Είμαι, και είστε, ας το μαρτυρήσουμε επιτέλους, φανατικοί οπαδοί αμφοτέρου των «ρεαλιστικών» ταινιών, των κακώς αποκαλουμένων «πορνό», υπό των διαφόρων ασχέτων. Εμείς είμαστε οι μόνοι υγιείς θεατές, γιατί οι «ταινίες με υπόθεση», οι σεξουαλικού περιεχομένου, είναι κι οι μόνες που διατηρούν, εις πείσμα του σύγχρονου κατακερματισμού μας, τους φυσικούς χρόνους, και κανείς δεν κοροϊδεύει κανέναν με τα μοντάζ και τ' άλλα, φτηνά, της εποχής κολπά. Ας κάνουμε, λοιπόν, κι εμείς την απαιτούμενη και φυσικότατη διακοπή σ' αυτή τη συνέντευξη, μια κι ο πιτσαδόρος ευρίσκεται προ των πυλών, ας φάμε την πίτσα μας, και συνεχίζουμε.

Ωραία. Και, τώρα, μετά το φαΐ αμέσως;

Τοιγαρούν! Αρκετά δεν είπαμε ήδη; Προσθέστε ό,τι κι εσείς νομίζετε, διανθίστε τα κατά βούλησιν, κι αφήστε με να πάρω κι εγώ επιτέλους έναν υπνάκο.

Δεν γίνονται, δυστυχώς, αυτά, Τζιμάκο!

Γιατί; Το 'χω κάνει και παλαιότερα. Που έπαιρνα από συνεντεύξεις άλλων, όχι και τόσο πρόσφατες, για να μη με καταλάβουνε, και δούλευε μια χαρά το πράμα. Είχα, ενθυμούμαι, πάρει πολύ πράμα από μια παλιά συνέντευξη της κυρίας Βουγιουκλάκη, και το 'χα βάλει για δικό μου, και δεν μυρίστηκε τίποτα κανείς. Με άλλες ερωτήσεις έδινα τις απαντήσεις της αυτούσιας, και τέλειωσα στο άψε-σβήσε. Δεν παίρνουμε και τώρα καμιά έτοιμη συνέντευξη —

— Του;

— Ή της. Ενός γκέι, που όποια πέτρα και να σηκώσεις θα τους βρεις πια από κάτω. Κι αυτό θέλει, δεν θέλει, στηλίτευση;

Στηλιτεύστε το κι αυτό.

Μας καταδυναστεύουν καταπιεσμένες αδελφές νοσοκόμες, και οι πάπιες τους, όλ' αυτά τα άτομα και οι κακοφορμισμένοι ατομισμοί τους. Τελευταία ψάχνω επειγόντως για κλωνίδια. Μήπως σας βρίσκεται εσάς τέτοιο όργανο κατά τύχην;

Θα σας απογοητεύσω, φοβούμαι.

Δεν είναι ψωνιστικό που βγαίνουμε και μιλάμε για όλ' αυτά τώρα τα σοβαρά πράγματα σ' όλ' αυτά τα γελοία περιοδικά;

Είχαμε μείνει εκεί που γυρνάγατε σαν την άδικη κατάρα ανά τας Ευρώπας, σας είχαμε τρακάμει κάτου στη Γερμανία, εάν δεν απατώμαι.

Το ταξίδι στη Γερμανία ισούται με ταξίδι στο Μέλλον. Όλα παίζονται υπογείως, από καταβολής κόσμου. Μόλις, ο μη γένοιτο, τελειώσει το Μετρό μας, θ' αρχίσουμε να ζούμε κι εμείς ως τρωγλοδύτες: Μέσα σε στοές, υπό το έδαφος, μονάζοι - μοναχοί, όπως στο Μόναχο. Εκεί περιμένεις, από στιγμή σε στιγμή, να βγούνε οι Γιαπωνέζοι με τ' αέρια του γιαπωνέζικου εκσυγχρονισμού να μας εκσυγχρονίσουν οριστικά και αμετακλήτως. Αμετα-κλήτως! Ποιος ήτο ο Κλείτος; Πρέπει να προσφέρουμε και ολίγη γνώση στους αναγνώστες μας, οι εξυπνάδες δεν γίνεται να καλύπτουν τα πάντα. Πείτε κι εσείς τίποτα ωραίο ιστορικό, να τη βρούμε.

Αυτά είναι του γυμνασίου, αγαπητέ.

Ακριβώς. Εγώ ακόμα δεν το 'χω τελειώσει, τώρα δίνω τις τελευταίες μου εξετάσεις. Τρίτη δέσμη είμαι, γι' αυτό και με πετύχατε εν Αθήναις εν τω μέσω του θέρους. Ειδάλλως, όταν έχω άλλου είδους περίοδο, σηκώνομαι και την κάνω. Πηγαίνω και περνάω με εύκολες νύχτες τις δύσκολες μέρες. Χημεία δίνω αύριο.

Χημεία και Τέρατα μας είχατε δώσει και παλαιότερα.

Ναι. Τώρα είμαι έτοιμος πάλι με τα σκονάκια μου, άμα βάλει καμιά έκσταση, να περάσω όπως όπως. Τόσα χρόνια το ίδιο άγχος: Πώς θα περάσω επιτέλους στις εξετάσεις!

Του Ελληνικού Λαού;

Ψάχνω ανέκαθεν μια δικαιολογία, να σκαρφαλώσω σε κανένα απ' αυτά τα κτίρια του Μπάμπη Βωβού, αν τα 'χετε προσέξει, και με βωβό τελείως τρόπο να πηδήξω σε κάναν ακάλυπτο ακόμα χώρο. Γιατί κι οι ακάλυπτοι χώροι είναι πια καλυμμένοι με κάτι σιντριβάνια βωβά, που δεν δουλεύουν σχεδόν ποτέ. Ως μαθήτρια αποτυγχούσα π.χ., σκέφτομαι πως θα μπορούσα να το κάνω, χωρίς να καρφωθώ. Κάτι άλλο ωραίο ετοίμαζα τώρα να σας πω, και το ξέχασα.

Δεν πειράζει, όλο και κάτι θα σας έρθει. Πήγατε και σε «πλέον σεξουαλικούς τόπους;» της Γηραιάς Ηπείρου;

Με εντυπωσίασε εν Γερμανία μια Θεσσαλονικιά, μια δικιά μας. Που ήταν η ωραιότερη εμφανώς σ' εκείνο το αχανές χαμάμ με τη διαρκή έκθεση των κάθε είδους γεννητικών οργάνων, κάθε φυλής και φύλου.

Πώς ήταν διαμορφωμένα εκεί τα πράγματα;

Διεμορφούντο ως εξής: Σε πετάγανε με το μπανιερό σου από μπανιέρα σε μπανιέρα, μέχρι που τα 'χανες, και μπανιερό και μπανιστήρι, και σ' αρπάζανε και σε ποδοπατούσανε κάτι τύποι σαν τον Πάπα, όχι όμως μόνο τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθολικά, όλο το χρόνο, όλοι όσους, ανεξίθρησκα εντελώς.

Χορτάσατε ξεγύμνωμα, δηλαδή.

Χορτάσαμε σ' ένα εστιατόριο αμέσως μετά. Αλλά, τ' ομολογώ και αυτό, είμαι όντως οφθαλμοπόρνος, παλαιάς τεχνολογίας. Μ' αρέσει πολύ να βλέπω, αλλά πιο πολύ να πιάνω! Μας λείπουν εμάς τα πολλά θεάματα, γιατί τρώμε συνέχεια από τα έτοιμα. Και πιστεύω πως πολύ καλά έκανε το Συμβούλιο της Επικρατείας, που ακύρωσε την ποινή του μικρού, που δεν προσευχότανε με τίποτα, κι είπε τα όσια για τα μη-υποχρεωτικά πια θρησκευτικά. Ρωτάτε με και τίποτα επίκαιρο, ο κόσμος διψάει! Τα ίδια που ρωτάτε εμένα ρωτήσατε και τον Φιντέλ Κάστρο, τον Φρανκ Σινάτρα, όλους αυτούς τους τόσο αξιόλογους καλλιτέχνες, που σας έχουν κατά καιρούς μιλήσει, πλαισιωμένοι από τα πλέι-γκερλς; Εγώ που με βλέπετε, είμαι ανιματέρ του Κάστρο, τον έχω παίξει τον Φιντέλ αυτοπροσώπως στο σινεμά. Σ' ένα κάστρο εκτός Αθηνών. Το δε τελευταίο μου βιντεοκλίπ γυρίστηκε στην Πηγάδα του Μελιγαλά. Γκομενάρα κόρη έχει ο Κάστρο!

Τη Σεξ;

Όχι, άλλη τον πρόδωσε. Η Σεξ άνθρωπος είναι; Πώς είναι έτσι; Τι σχέση έχει η Σεξ με τον Σεξ-Μπιθί μας; Καμία! Το 'χει πει κι ο Πλείδης, που ποτέ δεν ψεύδεται, γιατί έχει χαρτί γι' αυτό από το Πανεπιστήμιο της Μικρής Γουαταλαχάρα, όχι της γνωστής και ύποπτης Μεγάλης.

Ανάμεσα στη Γερμανία και τον Πλειν, ο Τζίμης Πανούσης μοιάζει ελαφρώς στριμωγμένος. Μπορεί τη ζωή σας όλη να την καταλάβουμε από το διακαή σας πόθο να πηδήξετε ως μαθήτρια;

Να πούμε την περίληψη της ζωής μου μια και καλή, λοιπόν, να μη με ρωτάτε και να με ξαναρωτάτε: ΕΓΩ ΠΑΩ, ΟΠΟΥ ΠΑΕΙ ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ. Δεν έχω δική μου ζωή μακριά σας. Ελέγχομαι μόνο σε γενικές γραμμές. Λέω συνέχεια όχι, μέχρι να με πιάσει κανένας τυχαία στο τηλέφωνο, και να του πω ναι. Αυτό θα 'ναι και το επόμενό μου βήμα: Θα πω, το Ναι στον πρώτο τυχόντα, που θα με ζητήσει. Εδώ δεν είδατε, που κόντεψα να κάνω εκπομπές στην πρώην ΥΕΝΕΔ, τη νυν και αεί ΥΕΝΕΔ, εκπληρώνοντας το παιδικό μου όνειρο να βγω στον αέρα αυτού του ιστορικότατου σταθμού;

Πώς αυτό;

Θεωρώ αξεπέραστη τη δημοσιοϋπαλληλική τέχνη, την παραγωγή ακουσίως αριστουργημάτων από βαριεστημένους υπαλλήλους. Τα οποία ποτέ δεν θα μπορέσει να τα αναπαραστήσει κανένας κουλτουριάρης μωροφιλόδοξος! Αυτός ήτο ο καμβάς που θα εκινούμην, υπό τον τίτλο ΚΟΡΙΤΣΙ, Ο ΤΖΙΜΗΣ! σε συνεργασία με τον Τέρενς Κουίκ, το τέρας του ΑΝΤΕΝΝΑ. Με την πλήρη συνεργασία ΥΕΝΕΔ, ΑΝΤΕΝΝΑ και ΛΟΙΠΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ, θα 'φερνα σε πέρας όσα θα 'φερνα. Συναισθηματικά, βέβαια, ενεπλάκην σ' αυτή την ιστορία, παρόλο που η οικονομική μου αμοιβή θα ήτο τεράστια. Γιατί είμαι κι Επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου Απόρων Κορασίδων, και Συναφών με την Απορία Παντός Είδους Επαγγελμάτων.

Ήταν να ξεκινήσετε με γάμο κι εσείς.

Είχαμε ευεργετηθεί ως Σύλλογος πάλαι ποτέ από τη Φρειδερίκη, κι αυτό ήταν το λιγότερο που μπορούσα εγώ να κάνω για τ' Αγγόνι της. Είναι φοβερά τα ποσοστά των Μοναχικών, κι εγώ ο ίδιος είμαι κατά βάθος τελείως Μοναχικός.

Μοναρχικός.

Τα 'χω και τα δύο, αν ενδιαφέρεστε. Με το ΑΡ μου σε κύκλο, όπως όλα τα ισχυρά κατατεθέντα σήματα και σχήματα. ARE YOU O.K.? Χου νόουζ; Γουάτ ιζ δις; Ει Μπουκ! Το μπουκ μου μαζεύω κι εγώ σιγά - σιγά ως μοντέλο. Έχω πολλά χρόνια φωτο-μοντελισμού στις πλάτες μου. Φωτομοντελιστής φανατικός είμαι από την αρχή της ατέλειωτης καριέρας μου. Και για κορύφωση όλης αυτής της πανσεξουαλιστικής ζωής μου, θα έλθω κι εγώ σύντομα εις γάμου κοινωνία με τον εαυτόν μου, τον οποίον επί πολλά συναπτά έτη έχω εκθέσει ποικιλοτρόπως. Θα παντρευτώ τον αρσενικό εαυτό μου, υποτάσσοντας επιτέλους τη ζωηρή θηλυκή φύση μου, με παπά και κουμπάρο γκέι. Όπως ακριβώς παίζεται ο Παπάς, το παιχνίδι: Ανοίγεις αρσενικό, θηλυκό εναλλάξ, και δεν πέφτεις ποτέ μέσα, και του τα χώνεις του κάθε Παπανδρέου. Και τον σώζεις τον Αντρέα το Μικρό, με κίνδυνο της ζωής μπαίνοντας στα ερείπια των σεισμών, που προκαλεί η παμφάγος... υδροχόα του!

Ζει όμως ο Αντρέας πάντα, πάντα μας οδηγεί.

Μη λέτε μεγάλο λόγο, κι ώσπου να βγει το τεύχος βρεθούμε με χέρια αστεία από στόμα. Γιατί με την προγνωστική μου, φουλ-τάιμ μέντιουμ, ικανότητα, βλέπω συνέχεια αυτόν τον καιρό πολλά σκυλιά στην αυλή της Εκάλης, μην τον φάνε ζωντανό. Και δαγκώνει πολύ τα άτιμα. Κάτι μαύρα ντόπερμαν βλέπω να ξαπλώνουν στο κρεβάτι της Δήμητρας. Και ψόφο δεν έχουν, νιάζονται μακάβρια μες στις νύχτες.

Τα ζώα των Αρχηγών ζούνε ζωές παράξενες. Όπως κι ο κύριος Πίθηκος του Έβερτ.

Σας ήρθε τώρα του Έβερτ το ζώο για να κρατήσουμε ίσες αποστάσεις; Μην παρεξηγηθούμε; Βαρέθηκα πια να λέω για την αγοραία πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Κινούμαι πλέον σε σφαίρες υψηλές, άυλες, εκτός Βουλής τελείως. Δεν πλατειάζουμε λίγο τώρα;

Πλατειάζουμε, πάμε κι εμείς Πλατεία με τον τρόπο μας. Κάνα πηγαδάκι του Μελιγαλά δεν θα κάνουμε και για τον Σαμαρά;

Έχω φτύσει αίμα ν' ασχολούμαι με τον κάθε αποτυχημένο δικηγόρο, τον κάθε άχρηστο πλασιέ. Είμαι βαθύτατα απογοητευμένος, και ντρέπομαι για λογαριασμό τους.

Το ψωμί σας όμως το 'χετε βγάλει και μ' αυτούς.

Εγώ μ' αυτούς; Εδώ κοντεύουνε να μας φάνε ζωντανούς, έχω φάει εγώ απ' αυτούς; Τρελαθήκατε; Φτάσαμε στο πιο αιχμηρό σημείο της συνέντευξης, υπογραμμίστε με: Το 'χω λύσει πια το οικονομικό μου πρόβλημα. Έχω πια τόσα που δεν θέλω άλλα, και τα 'χω βγάλει —

— στην Ελβετία;

Και στην Ελβετία. Στάθηκα, μάλιστα, προ ημερών στη Ζυρίχη ανάμεσα σε δύο θυρίδες του Νταλάρα και του Κραουνάκη, κι άρπαξα μια πούντα άνευ προηγουμένου απ' τα ρεύματα. Θαυμάζω, εκτός από τον Νταλάρα και τον Κραουνάκη, και τους Ελβετούς ως σύνολο. Όπως είπε κι ο Όρσον Γουέλς, ο πρώην Γουέλς: «Στο Μεσαίωνα, που τον αποστρεφόμαστε, η Ιταλία έβγαλε Ντα Βίντσι και Μιχαήλ Άγγελο, κι η Ελβετία που ευημερούσε παρήγαγε μόνο το ρολόι-κούκο!». Καλά είμαστε, ώρα, που 'μαστε πάντα μες στο μάτι του κυκλώνα!

Και κάνουμε «κου-κου» στον υπόλοιπο κόσμο;

Ο τόπος είναι, βέβαια, κι όχι το φύλον. Όποιος και να 'τανε εδώ, και Βησιγότθος να 'τανε, αυτός που είμαστε θα 'τανε. Ο τόπος είναι μαγικός, το περιτύλιγμα καθαρίζει για ελόγου μας πάντα. Αυτό εγώ το ξέρω καλά, γι' αυτό κινούμαι εξαρχής στις πιο εκλεκτικές περιοχές περιτυλιγμάτων. Τα καλύτερα δώρα δεν είναι εκείνα που απέξω σκίζουνε και μέσα, ευτυχώς, βρίσκεις ένα τίποτα;

Αυτή είναι μια δεύτερη, πιθανή περίληψη της ζωής και της τέχνης σας;

Δεν μπορώ να πω κάτι τέτοιο. Δεν κάνω τέχνη. Στο τσίρκο είμαι, είπαμε. Βοηθάω με όλες μου τις δυνάμεις στο στήσιμο και στο ξε-στήσιμο της τέντας.

Δεν κάνετε κι ακροβατικά, δεν καταπίνετε και φωτιές, δεν παίζετε και την Ασώματο Κεφαλή, δεν τα βάζετε και με τα θηρία;

Μπα. Διακοπές κάνω διαρκώς στις διακοπές μου. Από διακοπές έρχομαι, και για διακοπές ξαναφεύγω εντός ολίγου. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν αντέχω άλλο όλους αυτούς τους παρακειμένους με τα λάδια προστασίας.

Είμαστε τελείως απροστάτευτοι δίπλα τους;

Από τι να προστατευτούμε; Από το Θάνατο; Το Θάνατο τον αγαπάμε και τον υπηρετούμε! Είμαστε νεκροθάφτες πρώτης τάξεως! Ξέρετε τη διαφορά μας από τους Δυτικούς; Εμείς οι πασχαλινοί κι Ορθόδοξοι γιορτάζουμε όταν ο άνθρωπος γίνεται Θεός. Ενώ αυτοί οι αφελείς πανηγυρίζουν όταν ο Θεός γίνεται άνθρωπος. Τι άλλο να σας πω; Υπάρχει πιο κακοήθης εγωισμός; Άλλο η ουσία, κι άλλο η περιουσία.

Κι η πεμπτουσία;

Η συνουσία! Που έχει το συν, το -ου, και το Σία! Που απαιτεί πλείονες του ενός η πράξις της. Αλλιώς, επιδιδόμαστε στην πλην-ουσία, όταν ο παρτενέρ σου κινείται στο χώρο του φανταστικού, της φαντασίας σου. Όταν σημειώνει α-πουσία. Άλλο κι αυτό, το στερητικό σύνδρομο του στερητικού! Άλφα! Το σιχαίνομαι! Εμείς τα παιδιά των στερημένων στην Κατοχή γονέων καταντήσαμε να τρώμε πρωινό — όταν αλλάξαν τα πράγματα και πήρε ο μπαμπάς μου επιτέλους άδεια για μηχανάκι από το φιλευσπλάχνο Κραουνακλή — με φιλέτα, με όλων των ειδών τα τυριά και τα γάλατα, και γίναμε χωρίς να το καταλάβουμε, από τη μια στιγμή στην άλλη, τετράπαχοι.

Για το Σατανισμό τι λέτε, πώς τοποθετείστε απέναντι στο μεγάλο θέμα, που μας απασχολεί εξοντωτικά εσχάτως;

Τον Σατανά τον αντιστρατεύομαι. Ευρισκόμεθα σε ρήξη μεταξύ μας. Δεν ήταν τρομερό που ο αριθμός της δίκης των Σατανιστών ήταν 666; Το είδα με τα μάτια μου στο ΣΚΑΪ, και δίπλα την εικόνα του Χριστού κανονικά. Το κωμικοτραγικό της όλης υπόθεσης είναι πως όλοι αυτοί ήταν αλήθεια υπηρέτες του Σατανά! Και τον ορθολογισμό του κώλου δεν τον παίρνει να ασχοληθεί μ' αυτά τα πολύ σοβαρά θέματα. Μόνον εγώ καταφέρνω και τα φέρνω εις πέρας, προτάσσοντας πάντα το άλλοθι της τέχνης, το οποίο μ' έχει σώσει από πολλά ως τώρα.

Κυκλοφορούν, πάντως, πολλά για σας και τον Σατανά...

Δεν είναι αστεία αυτά τα πράγματα, σας ξαναλέω. Με έχει επισκεφτεί ο Σατανάς, με σκοπό να υπογράψω συμβόλαιο σ' αυτόν, αλλά ούτε καν το συζήτησα, προς τιμήν μου. Ο Μικ Τζάγκερ αγόρασε το Χοτέλ Καλιφόρνια πρόσφατα, το άντρον του Σατανισμού. Το μέλλον του προβλέπεται οπωσδήποτε δυσοίωνο.

Αμ, ο Μάικλ Τζάκσον, που λουζότανε με το γαλλικό, επώνυμο γκαζοζέν νερό, που βρέθηκε καρκινογόνο;

Είναι θαύμα το πώς ζούμε ακόμα! Πού ζούμε; Δεν υπάρχουν πια αξίες; Κόλπα είναι όλ' αυτά των Εταιρειών, που αποσύρονται δήθεν ευγενικά και μεγαλόψυχα, και σου λέει ο άλλος: «Αυτές είναι εταιρείες, που μαζεύουν ένα σωρό αμάξια πίσω, για κάτι παλιο-εκρήξεις! Βουρ, να τους εξαντλήσουμε το στοκ πάλι!». Ο Πρινς δεν αλλάζει τ' όνομα τώρα, να μπορέσει να ξαναδουλέψει με την ησυχία του ο καλός ο άνθρωπος;

Χρησιμοποιείτε κι εσείς τα κόλπα του μάρκετινγκ αυτά;

Τα σιχαίνομαι, σαν τις λάστες, αλλά τι να κάνω; Το καλύτερο όμως μάρκετινγκ εδώ στην Ελλάδα είναι το ένστικτο.

Το βασικό;

Το αβάσιμο, βασικά! Κανένας κατασκευασμένος καλλιτέχνης δεν αντέχει. Οι παραγωγοί έρχονται εκ των υστέρων πάντα, κι όσοι δίσκοι πουλάνε, πουλάνε ερήμην των εταιρειών καθαρά.

Εσείς;

Εγώ είμαι πολύ ταλαντούχος! Αβάσταχτα ταλαντούχος. Με βασανίζει το ταλέντό μου, γι' αυτό και το κορωνίζω στον ήλιο συνέχεια. Και, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, κουτρουβαλιάζομαι απ' το κρεβάτι, κι ανάλογα με την πλευρά που θα πέσω, κορώνα ή γράμματα, πορεύομαι. Πότε στα όρθια, και πότε ανάσκελα. Μου το 'πε και μια γριά σ' ένα χωριό.

Τι ακριβώς σας είπε;

Τη ρώτησα για το τζάκι, αν ζεσταίνει. Και μου 'πε: «Τι να σου πω, αγόρι μου; Το τζάκι δεν κάνει για πολλά: Μουνί βράζει, κώλος παγώνει!».

Συμπέρασμα;

Συμπέρασμα: «Μηδένα προ της σέντρας μακάριζε». Ν' αφήνεις ν' αναπτύσσεται, δηλαδή, το παιχνίδι, και μετά να γυμάς. «Καλύτερη άμυνα είναι η υπόθεση». Και «Ψάχνε και μη ερεύνα!». Ο αθέατος κυματοθραύστης του Μίνωα Κυριακού στην Ερμιόνη πρέπει να γκρεμιστεί οπωσδήποτε! Μη μας κουνιέται ο Λαλιώτης με τα χάπενινγκ, για να φύγει το νέφος. Γιατί να φύγει το νέφος; Πού να πάει;

Υποστηρίζετε μέχρι και το νέφος, μέσα σ' αυτό το χάος που ζείτε;

Αυτό βγάλατε απ' όσα σας είπα; Εγώ είμαι ένας αισιόδοξος οικογενειάρχης, ο οποίος σέβεται τους πάντες και τα πάντα. Εκτός από το Μέγαρο Μουσικής, βέβαια. Πείτε κι εσείς καμιά εξυπνάδα τώρα, να τελειώνουμε.

Εμένα μ' αρέσει πολύ αυτό που λέει: «Όποιος έχει τη μύγα, να τη φέρει πίσω!».

Μπράβο. Η ανία του λίθου; Λιθομανία! Άσχετο εκ πρώτης όψεως, αλλά σοφό!