ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ, 24/11/1993

Τζίμης Πανούσης: «Το House είναι ελληνικό»

Γράφει ο Άλκης Στεφάνου

Εν μέσω τηλεοπτικών συνεργείων, δεκάδων δημοσιογράφων και της καλλιτέχνιδος «εξ Ανατολικής Γερμανίας» Μισέλ, ο Τζίμης Πανούσης παρουσίασε χτες τον καινούργιο του δίσκο, Vivere Pericolosamente, και εξήγησε το «αληθινό του νόημα».

«Ευχαριστώ που ήρθατε, ας είμαστε σύντομοι γιατί θα χρυσώσει ο μπουφές. Μέτο, όλα εντάξει;» Έτσι ξεκίνησε την κουβέντα του με τους παρευρισκόμενους στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, ο Τζίμης Πανούσης. Δίπλα του κάθονταν δύο μέλη του μόνιμου συγκροτήματός του και μια ξανθιά δεσποινίς αγνώστων στοιχείων. «Η Μισέλ είναι συνεργάτις μου από την Ανατολική Γερμανία, και βρίσκεται εδώ για να σας αναλύσει το πραγματικό νόημα του καινούργιου μου δίσκου», εξήγησε ο καλλιτέχνης.

«Ας ξεκινήσουμε από το εξώφυλλο, το οποίο θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό. Πρώτα καταλήγω στο εξώφυλλο και μετά αρχίζω να γράφω τα τραγούδια.

Ήδη έχει προκαλέσει αντιδράσεις λόγω της φωτογραφίας του οπισθόφυλλου, κυρίως από το γυναικείο κοινό. Παρουσιάζομαι ως παπάς, να πλησιάζω με πονηρές διαθέσεις μια γυμνή έγκυο. Θεωρώ τη φωτογραφία φόρο τιμής στον αδικημένο Έλληνα παπά, που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα, στα πλαίσια της εκσυγχρονιστικής Ευρώπης».

Στη συνέχεια, απαντώντας σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων, είπε με το χαρακτηριστικό στιλ του:

Για το δίσκο: «Πρόκειται για δίσκο ποδοσφαιρικών προδιαγραφών, με διάρκεια ενός ημιχρόνου, έντεκα τραγούδια και ποιητικές ανάσες πάγκου. Περιέχει σίγουρες επιτυχίες, με σιγουρότερη το κομμάτι που έγραψα για τον Σωτήρη Κούβελα. Βέβαια, το κομμάτι είχε γραφτεί πριν πάρει το πάνω χέρι ο Έβερτ. Ήρωας του δίσκου είναι ο νεοέλληνας μικρομεσαίος, που ζει συννεφιαστικά μεταξύ δουλειάς και τηλεόρασης. Υπάρχει και ένα γαστριμαργικό κομμάτι στο δίσκο, με τίτλο “Φάτε Τους”».

Για τον Γκορμπατσώφ: «Είναι νόθος γιος του Στάλιν. Κάτω από το σημάδι στο μέτωπό του κρύβει το 666. Ο Γκορμπατσώφ είναι ο Αντίχριστος. Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία είναι αναμεμιγμένος μαζί με τους Scorpions. Γι’ αυτό οι Scorpions βρίσκονται συνέχεια όπου πάει».

Για το μουσικό ύφος του δίσκου: «Περιέχει στοιχεία country, digital ethnic και house. Το house είναι ελληνικό μουσικό είδος, ήδη από το 1950. Απόδειξη, ο Καζαντζίδης. Το πρώτο μέρος του επιθέτου, το κάζα, σημαίνει σπίτι στα ιταλικά. Το δεύτερο, παραπέμπει στο ρήμα άδω, που θυμίζει παράλληλα και τον Άδη: τραγουδάω το θάνατο. Συνολικά, σπιτικά τραγούδια θανάτου».

Για τον εαυτό του: «Είμαι κλασικός τύπος νεοέλληνα. Περνάω καθημερινά οκτώ ώρες στη δουλειά, οκτώ στην τηλεόραση και οκτώ στην τουαλέτα. Ο κίνδυνος καραδοκεί στην τουαλέτα. Δεν έχω αποφασίσει ακόμη αν θεωρώ τον εαυτό μου τραγουδοποιό. Δεν έχω επαγγελματιστεί προσανατολιστικά ακόμη».

Στη συνέχεια, αφού συμφώνησε(!) με μια μακροσκελέστατη ερώτηση που του υποβλήθηκε, παρακάλεσε τη Μισέλ να παρουσιάσει το αληθινό νόημα του δίσκου. Και η Μισέλ επιδόθηκε σε ένα τετράλεπτο στριπτίζ, υπό τους ήχους ενός από τα άσματα του δίσκου. Η συγκέντρωση (και το στριπτίζ) έληξε με παρατεταμένα χειροκροτήματα.