ΤΑ ΝΕΑ, 01/09/1993

Και τώρα Greek-Mexico

«Με φέρνετε σε δύσκολη θέση...» λέει ο Τζίμης Πανούσης. Γιατί; Επειδή κάναμε μερικές ερωτήσεις... Αλλά, ως γνωστόν, ο Τζιμάκος έχει μια φυσική δειλία, παρ’ ότι έχει γεννηθεί σταρ και του αρέσει να λέει την αλήθεια. Χαρακτηρίζει τον εαυτό του «καταστροφέα εικόνων», ενώ ανακαλύπτει στοιχεία που συνδέουν την Ελλάδα με το Μεξικό, γι’ αυτό ετοιμάζει δίσκο που τον τιτλοφορεί «Greek Mexico». Στο μεταξύ, όμως...

Συνέντευξη στη Μαρία Μαρκουλή

— Το πρόγραμμά σας;

— Το πρόγραμμα είχε ξεκινήσει να είναι τραγουδιστικό, αλλά για λόγους εφοριακούς, επειδή τα θέατρα φορολογούνται λιγότερο, θα έχει και πολλά θεατρικά στοιχεία, τα οποία δεν θα τ’ αναλάβω εγώ γιατί είμαι κουρασμένος, δεν έχω ολοκληρώσει τις διακοπές μου. Θα είναι εξαίρετοι συνάδελφοι, Αλβανοί, Βορειοηπειρώτες δηλαδή... Αν τα καταφέρουμε θα έχουμε και έναν βιασμό στη σκηνή για να δώσω κι ένα σεξουαλικό χαρακτήρα.

— Δεν φοβάστε μήπως δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα;

— Όχι, στη σκηνή δεν δημιουργείται τίποτε. Εξαγνίζεται το γεγονός. Έχουμε αυτό το άλλοθι, εμείς οι καλλιτέχνες. Θα είναι και η 1η Σεπτεμβρίου.

— Και τι σημαίνει αυτό;

— Α, είναι σημαντικός μήνας. Δεν ξέρω αν πρέπει να σας το πω, είναι σύνθετη λέξη ο Σεπτέμβριος. Από το «σάπιο» και το «έμβρυο», δηλαδή πεθαίνουν τα μωρά, σαπίζουν, πέφτουν και τα φύλλα από πάνω... Δηλαδή περιμένουμε εξελίξεις.

— Αυτά προβλέπετε για τον Σεπτέμβριο;

— Να σας πω την αλήθεια η βασική μου επιλογή είναι ν’ αρχίσουν τα πρωτοβρόχια, γιατί την έχουμε ασφαλίσει τη συναυλία, οπότε αν βρέξει θα πάρω την ασφάλεια. Την άλλη εβδομάδα ξεκινάνε οι βροχές.

— Αυτό θέλετε;

— Βασικά την ησυχία μου θέλω, αλλά όλο κάνω τ’ αντίθετα. Είμαι διχασμένη προσωπικότης, όπως έχετε καταλάβει...

— Το θέατρο του Λυκαβηττού σημαίνει κάτι ξεχωριστό για σας;

— Όχι ιδιαίτερα, αλλά όπως έβλεπα και τους άλλους συναδέλφους εκεί, πάντα ήθελα ν’ απλώσω μια μπουγάδα. Και θα το κάνω.

— Έχει σχέση με τα πλυντήρια από το ντεκόρ του χειμώνα στο «Μετρό»;

— Ναι, έγινε η κάθαρση και τώρα απλώνουμε να στεγνώσουν.

— Θα επιχειρήσετε αυτήν τη φορά να κάνετε τηλεφωνικές φάρσες από σκηνής;

— Υπάρχουν τεχνικά προβλήματα. Γιατί έχουμε πρόβλημα εμείς οι φαρσέρ — είμαστε πολλοί στην Ελλάδα, αλλά δεν έχουμε οργανωθεί. Τις έχω ελαττώσει τις φάρσες. Το πρώτο πρόβλημα είναι η κινητή τηλεφωνία. Το ρίσκο που παίρνεις... να πετύχεις κανέναν οδηγό και να γίνεις η αιτία για δυστύχημα. Το δεύτερο, τώρα με την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ, δεν θα ήθελα να συνεισφέρω στον κορβανά αυτού του στρατηγικού επενδυτή, τον οποίο σιχαίνομαι όπως και όλους αυτούς τους φιλελεύθερους ιδιώτες.

— Να περιμένει το κοινό κάτι άλλο;

— Θα κάνω ένα διάλειμμα-μαϊμού για να δει ο κόσμος τα παρασκήνια, γιατί η πραγματική τέχνη εκεί γίνεται. Στη σκηνή το πρόγραμμα είναι σικέ και ο κόσμος θα έπρεπε να παρακολουθεί τις πρόβες.

— Και το πολιτικό παρασκήνιο;

— Τους βλέπω κι αυτούς, τους πολιτικούς, ως καλλιτέχνες. Αυτό που παρουσιάζουν στα μπαλκόνια, στο Κοινοβούλιο δεν συγκινεί. Ο καταναλωτής ζητάει παρασκήνιο. Το προσφέρουν με τον τρόπο τους οι εφημερίδες, οι τηλεοράσεις, τις οποίες θέλω και να ευχαριστήσω.

— Τις τηλεοράσεις;

— Ναι, για τη συντροφιά που μου κρατάνε, γιατί βλέπω πολλή τηλεόραση. Είναι κάτι σαν ηλεκτρονικό βαρβιτουρικό.

— Γιατί δεν κάνατε ως τώρα τηλεόραση;

— Το έχω σκεφτεί πολλές φορές, αλλά είναι κάτι που με κρατάει ως φύλακας-άγγελος, αυτός που σε προστατεύει από κακοτοπιές. Μετά είναι οι διαφημίσεις. Ό,τι και να πεις ανάμεσα σε δύο παγωτά, δύο σερβιέτες και δύο καραμέλες, πάει τέλειωσε.

— Εσείς, γενικά, απουσιάζετε και από τις κοσμικές στήλες...

— Επειδή μου τρώει χρόνο η τηλεόραση. Μετά, δεν έχω και φωτογένεια, είμαι σπιτόγατος.

— Τι σας τραβάει περισσότερο στην τηλεόραση;

— Βασικά, είμαι ζαπίστας. Σταματώ κυρίως στις πολιτικές συζητήσεις, στον Ευάγγελο Γιαννόπουλο, τα ντοκιμαντέρ μ’ αρέσουν πολύ. Έργα δεν μπορώ να δω πια. Κρατάνε πολύ, 4-5 ώρες με τις διαφημίσεις.

— Πώς είδατε την περιοδεία του τέως;

— Μου άρεσε πολύ, γιατί είναι κάτι από το παρελθόν... πετάει κοτζάνες. Είναι αγράμματος, τσάμπα τόσα σχολεία. Κι αυτό να το δουν οι γονείς που πασχίζουν να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά... Είναι περίπτωση σαν τον Λεβέντη, γελάς, αλλά κάπου ο κίνδυνος ελλοχεύει.

— Μέσα στο καλοκαίρι ξεχωρίσατε κάποια πολιτικά πρόσωπα;

— Κοιτάξτε, ο κ. Μητσοτάκης έχει γράψει λαμπρές σελίδες στην Ιστορία και νομίζω ότι θα γράψει και τον επίλογο. Αυτός κι αν είναι επικίνδυνος. Και δεν νομίζω ότι θα εγκαταλείψει την εξουσία. Θα φύγει την 1η Απριλίου για ψέματα και θα επιστρέψει στις 2.

— Ο κ. Σαμαράς;

— Να φανταστείτε ότι περισσότερη εμπιστοσύνη έχω στον Μητσοτάκη. Έχει κι αυτή την έπαρση... Τον βλέπω σαν Αυστριακό γευσιγνώστη. Αν γίνονταν εκλογές τώρα, κάτι θα έπαιρνε, αλλά ύστερα από λίγο μέχρι και η Δαμανάκη μπορεί να τον ξεπεράσει.

— Και εκτός από όλα αυτά, που παρατηρείτε γύρω σας, βρίσκεστε και σε μια πολύ δημιουργική στιγμή της καριέρας σας. Ετοιμάζετε και καινούργιο δίσκο;

— Ναι και θα τον ονομάσω «Greek Mexico». Θα είναι μια διασταύρωση πολιτικών στοιχείων, νοτιοαμερικάνικων και ελληνικών — αυτό είναι το όραμά μου καθώς παρατηρώ μια τριτοκοσμική συγγένεια. Θέλω να έχει και έναν ακουστικό ήχο.

— Πώς νιώθετε που βρίσκεστε στην ίδια δισκογραφική εταιρεία με τη Μαντόνα;

— Αυτός ήταν ο λόγος που πήγα. Ανήκει στο είδος των καταστροφικών γυναικών, σαν τη Μέριλιν Μονρόε, τη Βουγιουκλάκη, χωρίς ταλέντο σ’ αυτό που κάνουν αλλά με ταλέντο σε κάτι άλλο που δεν ξέρουν τι είναι και είναι εμπειρία να τις γνωρίσεις.

— Υπάρχει «φαινόμενο Κυριαζή»;

— Οπωσδήποτε. Όπως υπάρχει και φαινόμενο Βαράγκη. Δεν τον ήθελε καμία εταιρεία, κατά λάθος τον έβγαλαν τον δίσκο. Τώρα έχει πουλήσει περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο τελευταία και δεν είναι άσχημα τα τραγούδια του.

Ο Τζίμης Πανούσης εμφανίζεται σήμερα στον Λυκαβηττό. Εισιτήρια 3.000 και 2.500 τα φοιτητικά.