ΤΑ ΝΕΑ, 08/03/1990, σελ. 25

Θα ήθελα να είμαι η...

«Η ερώτησή σας ομολογώ με αναστάτωσε. Ναι, το δηλώνω απερίφραστα, θα ήθελα να ήμουνα γυναίκα! Όχι καμιά "επώνυμη". Μια απλή μικρομεσαία μητέρα, και νοικοκυρά ακόμα, μια Κατίνα Πανούση με το όνομα.. Θα ήθελα να βυθιστώ στην άβυσσο της καρδιάς της μ' ένα "Άρλεκιν" στα κοντόχοντρα κοκκινοβαμμένα της χεράκια και τα πλοκάμια της "Δυναστείας" στα σωθικά. Τολμηρή και γοητευτική, ύπουλη και κουτσομπόλα, αδίστακτη και νεοφιλελεύθερη. πρώην ΠΑΣΟΚτσού. Μια Αμερικάνα του Νότου, που της έλαχε να ζει σε αυθαίρετο των Μελισσίων, περιτριγυρισμένη από κηφήνες συζύγους και κρυπτο-ομοφυλόφιλους γιους. Μια γυναίκα διχασμένη ανάμεσα στο "Mega Channel" και τον "Antenna TV" με γούνινα όνειρα βιζόν, μια σύγχρονη Ελληνίδα Πανταζιάδα. Κατίνα Πανούση λοιπόν και τα μυαλά στα κάρβουνα μαζί με πατάτες και "χωριάτικη" τουριστική, να χορταίνω τους συμμάχους - κατακτητές, γυναίκα - χαμαίλέων, που στο παλάτι του Διογένη μεταμορφώνεται σε μωρό πίστας και βυζαίνει το αίμα μας. Κότα είναι, θα περάσει».