ΕΝΑ, τ.25, 08/11/1989, σελ. 14-20
Μη φεύγεις Τζίμη!
Το τελευταίο εικοσιτετράωρο του Τζίμη Πανούση στην Ελλάδα... Ο εθνικός μας καλλιτέχνης απηυδισμένος και προδομένος αυτοεξορίζεται. Αρνείται να μάθει το εκλογικό αποτέλεσμα και αφιερώνει την τελευταία του μέρα στα πράγματα που αγαπάει πιο πολύ. Δεσποινίδες, κυρίες και κύριοι, ο Τζίμης Πανούσης...
Μαζί του ήταν ο Μανώλης Αναγνωστάκης
Τον φωτογράφισε ο Δημήτριος
Καθόμουν στο γραφείο σκεφτικός. Η Λόνα, η γυναίκα μου, με είχε αναστατώσει. Είχε συναντήσει τον Τζίμη Πανούση στο κομμωτήριο, όπου συνήθως μιλούν πολιτικά, και πρόσεξε πως η συμπεριφορά του ήταν αλλαγμένη. Κάτι είχε. Κάτι σπουδαίο αποφάσιζε. Το δημοσιογραφικό μου δαιμόνιο με είχε αφήσει ξάγρυπνο. Οι κουβέντες του κομμωτηρίου ήταν χαραγμένες βαθιά μέσα μου. «Κάτι έχει ο Τζίμης».
Ο Τζίμης ντυμένος 1992 με την υποστήριξη Σουηδών κομπάρσων. Αγέρωχος, βυζαντινός, με το ευρωπαϊκό του πιθηκάκι αγκαλίτσα, αφήνει την γκλίτσα για μια λίτσα.
Τετάρτη πρωί. Ο κύριος Τζίμης Πανούσης με φανερά τα σημάδια της εθνικής συμφιλίωσης στη συμπεριφορά του, αποφάσισε να βάλει οριστικό τέρμα στον πρόστυχο καπιταλιστικό του βίο. Ο «Τζιμάκος» με το όνομα, αρνείται μέχρι και αυτή τη στιγμή, να μάθει τα αποτελέσματα των εκλογών. Πόσο θα αντέξει άραγε ακόμα;
...Όμως ένα άγριο θέαμα ξετυλίγεται στους φακούς του «ΕΝΑ», στο άντρο του πανουσισμού. Ο καλλιτέχνης, αγουροξυπνημένος αλλά ώριμος, μας υποδέχεται:
— Κρυώνω κυρ-Μανώλη και βάζω εφημερίδα κατωσέντονο. Επίσης υπνοβατώ και οπλοφορώ. Βλέπω κακά όνειρα... Άμυνα κυρ-Μανώλη.
— Φήμες κ. Πανούση πολλές. Εσείς είστε εθνικό κεφάλαιο! Τι συμβαίνει αλήθεια;
— Στον ευρωπαϊκό τύπο turbo-GTI διαπιστώνω ότι διερχόμεθα κρίσιμους στιγμάς. Το αυτό επιθυμώ και δι’ υμάς.
— Έχω βάσανα πολλά. Έχω δυο κορίτσια εξώγαμα της παντρειάς ή του σπιτώματος. Δεν τα βγάνω πέρα. Δεν τον αντέχω τον υπαρκτό καπιταλισμό. Νισάφι πια.
Είναι και το βυζαντινό μου παρελθόν που με κατατρέχει. Άγαμα γίνομαι και σούζες ορθοδοξίας κάνω!
...Μέρα παρά μέρα που με χάνεις που με βρίσκεις στη λεωφόρο Καβάλας. Στο Δαφνί. Έξω από τα κάγκελα! Ταΐζω τσιγάρα.
Ταΐζω τσιγάρα τα ανθρώπινα ράκη, ενώ τα περιστέρια τα ψαρο-ντουφεκίζω.
...Καλά όλα αυτά και ανθρώπινα. Αλλά το χόμπι του, η πολιτική, το μεράκι, το εγκατέλειψε άραγε; Δεν παίζει πια κανένα ρόλο στη ζωή του;
Εγώ και ως Τζίμης και ως άνθρωπος εκτίθεμαι μια ζωή. Η ιδεολογία των κομμωτηρίων ταυτίζεται με τα νεοφιλελεύθερα οράματα των νεοδεξιών συνοδοιπόρων. Τρίχες δηλαδή κι αυτές κουρεμένες. Άμα εγώ είμαι εδώ! Ο περμανάντ λόγος με συγκινεί και με φτιάχνει.
Εγώ πάνω απ’ όλα ως υπερρεαλιστής, θέλω να αποκαταστήσω τα κορίτσια. Και σε νταμάρια τις πηγαίνω, και πανωσηκώματα κάνω για πάρτι τους, άμα λάχει.
...Κι όμως το δημοσιογραφικό μου δαιμόνιο δεν ξεγελιέται. Ο Πανούσης είναι υπ’ ατμόν...
Ναι. Ομολογώ! Έχω ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Ανατολική Γερμανία, τώρα που έχει μισοαδειάσει. Πάντοτε μου άρεσαν ο Κάρολος και οι ιδέες του. Θέλω να τις νιώσω στο πετσί μου. Εδώ τελειώνω. Βάλε κι ένα, χάπι ντεπ για το εμπορικό.
Το καλαμπόκι της εξόδου.