ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 12/03/1988

Ένας Πανούσης πλασιέ, γκαρσόν, τραπεζικός και... θρήσκος

Αγαπώ τον Άρη και... προσπαθώ

Συνέντευξη: Γιώργος Μητράκης

«Οι δύο μέρες που κάθησα στον στρατό αποδείχτηκαν πολύ παραγωγικές. Μόλις έφυγα από κει έγραψα κατευθείαν δέκα κομμάτια».

Ο Τζίμης Πανούσης ξεκαθαρίζει απ’ την αρχή πως είναι αντιφατικός. Δεν ξέρει πού σταματάει η πραγματικότητα και πού αρχίζει η μυθολογία. Κι αυτό τουλάχιστον είναι αλήθεια!...

Κύριε Πανούση γιατί λέγεστε Τζίμης κι όχι Δημήτρης;

Έγινα γνωστός σαν Τζιμάκος. Τ’ όνομά μου θα μπορούσε νάναι και ψευδώνυμο. Μ’ αρέσει. Τόχω διαλέξει. Το Τζίμης Πανούσης είναι συνδυασμός ελληνικού επιθέτου και ξενόφερτου ονόματος. Νομίζω πως είναι αντιπροσωπευτικό για κάποιον που ασχολείται με τα κοινά.

Με ποια ιδιότητα αισθάνεστε πως ασχολείστε με τα κοινά;

Θάλεγα με τη θρησκευτική περισσότερο, παρά με τη μουσική. Έτσι βλέπω εγώ τον εαυτό μου. Αισθάνομαι σαν να ιερουργώ. Σαν τον κήρυκα που πιστεύει σ’ αυτό που κάνει. Θέλει πρώτα να σώσει την ψυχή του και μέσα απ’ αυτό να σώσει και τις ψυχές των άλλων.

Περιύβριση αρχής, συμβόλων, προσβολή δημοσίας αιδούς είναι μερικοί από τους λόγους που κατά καιρούς σας έχουν φέρει στα δικαστήρια. Υπάρχει η εντύπωση πως όλα αυτά τα δημιουργείτε σκόπιμα για λόγους προβολής.

Η δουλειά μου δεν είναι μόνο τα τραγούδια. Αυτό που κάνουμε τώρα, οι δίκες, η στάση μου στο σπίτι και σαν σύζυγος κλπ. Δεν ξεχωρίζω τις καλλιτεχνικές μου δραστηριότητες από τη ζωή μου. Όντως επιχειρώ να φτιάξω μια εικόνα που την ίδια στιγμή την καταστρέφω. Είμαι χειριστής λόγου και εικόνας.

Πώς αισθάνεστε σαν καλλιτέχνης που έχει εμφανιστεί και τραγουδήσει πολύ λίγο στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο;

Προτάσεις υπάρχουν συνέχεια, αλλά είναι για να παρουσιάσεις αυτά που θέλουν αυτοί. Θες να πεις ένα τραγούδι και σου λένε «δεν γίνεται να πεις κάποιο άλλο που δεν έχει πρόβλημα». Υπάρχει γενικά αυτή η μιζέρια και η δημοσιοϋπαλληλική οργάνωση. Γι’ αυτό κι ελπίζω στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Γιατί όταν γράφω ένα τραγούδι, οι λέξεις έρχονται από μόνες τους. Το μόνο που κάνω εγώ είναι να μην τις κόβω μετά.

Τηλεόραση βλέπετε;

Πολύ. Και βίντεο. Δυο ταινίες κάθε βράδυ.

Έχει ανατείλει η εποχή της εικόνας;

Αυτό γίνεται. Ή θα καταστραφεί τελείως η εικόνα ή θα επικρατήσει. Νομίζω όμως πως τελικά θα γίνει κάτι ενδιάμεσο. Κάπως θα την βολέψουμε... Βλέπω κάτι να χάνεται βέβαια, αλλά είμαι αισιόδοξος. Ειδικά στην Ελλάδα...

Είναι αλήθεια πως δεν την «πας» την ιδέα της Ευρώπης;

Δεν «πάω» τις ομαδοποιήσεις. Τα συστήματα, τα γκρουπ που θέλουν τον πολίτη πρόβατο. Εκεί αντιδρώ. Και σ’ οτιδήποτε συγκεκριμένο. Θέλω νάναι όλα μαζί. Και νάναι και να μην είναι.

Ο Τζίμης Πανούσης εξομολογείται, απορεί και προσπαθεί μπροστά στο μικρόφωνο της «Θ».

Έκανες ποτέ κάποια άλλη δουλειά;

Έχω κάνει πολλές δουλειές. Επαγγελματίας φοιτητής, πλασιέ, γκαρσόνι, τραγουδιστής. Σε τράπεζα έχω δουλέψει.

Πώς ήταν εκεί τα πράγματα;

Δεν έκανα απολύτως τίποτα εκεί. Ήταν σαν τάφος. Έμεινα δύο χρόνια.

Έρχεσαι συχνά στη Θεσσαλονίκη, για να παρακολουθήσεις τους αγώνες του Άρη. Είσαι φίλαθλος;

Αγαπώ τον αθλητισμό και προσπαθώ. Πιστεύω πως η δουλειά μου έχει μεγάλη σχέση μ’ αυτό. Κι εγώ αισθάνομαι σαν παίκτης πολλές φορές. Και η σχέση μου με τον κόσμο και η δουλειά που γίνεται. Ένα σόου βλέπουμε και στο μπάσκετ.

Αυτές τις καταστάσεις όμως, τις έχεις «χτυπήσει» μέσα απ’ τα τραγούδια σου.

Τις έχω χτυπήσει, αλλά είμαι κι εγώ μέσα σ’ αυτές. Δεν βγαίνω έξω.

Δεν είναι αντιφατικό αυτό;

Αυτή την αντίφαση προσπαθώ να εκφράσω. Νομίζω πως αυτή είναι η δουλειά του καλλιτέχνη όπως και του παίκτη.

Τι σ’ αρέσει περισσότερο στον αθλητισμό;

Η προσπάθεια. Καταλαβαίνω την προσπάθεια των παικτών. Όλο αυτό το πάθος που έχουν. Το άγχος, για να παρουσιάσουν ό,τι καλύτερο μπορούνε. Αυτό είναι το συγκινητικό, το αγαπώ πραγματικά.