ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 19/12/1987

«Χημεία και τέρατα» του Τζίμη Πανούση

Στις δύσκολες μέρες που περνάμε και σαν Έλληνες και σαν πολίτες του κόσμου, λίγο πριν το δορυφορικό τέλος που πλησιάζει (να τελειώνουμε να πάει στο διάβολο), ο στρατευμένος καλλιτέχνης Τζίμης Πανούσης (στη φωτογραφία) βγάζει στην κυκλοφορία, σε συνεργασία με την πολυεθνική EMI Columbia, τον τελευταίο του δίσκο: «ΧΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ».

Πρόκειται για τον πρώτο αναψυκτικό δίσκο, ο οποίος αν έχει την αναμενόμενη εμπορική επιτυχία θα βγει και σε έκδοση «Light» με μία μόνο πολιτιστική θερμίδα.

Ο δίσκος «ΧΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ» συνοδεύεται και από έναν μικρό δίσκο 45 στροφών με δύο τραγούδια σε διασκευή και στίχους Πανούση. Το πρώτο με τον τίτλο «ΨΟΦΙΑ ΓΛΩΣΣΑ» θίγει το γλωσσικό πρόβλημα των νεοελλήνων και την επικίνδυνη διολίσθηση του Τύπου (όχι παίζουμε!!). Το δεύτερο με τίτλο «ΠΑΤΡΙΣ Ε ΦΙΝΙ» αναφέρεται στον επιθανάτιο τουριστικό ρόγχο της χώρας. Τα υπόλοιπα 10 τραγούδια του κυρίως δίσκου κινούνται στα χωράφια της στρατευμένης τραγουδοποιίας με σεξουαλικές προεκτάσεις.

Μουσικά ο δίσκος συγκροτείται από το απάνθισμα ετερόκλητων ακουσμάτων και τον συνδυασμό της ανατολικής μουσικής μας παράδοσης με τον ηλεκτρικό ήχο της παρακμιακής δυτικής μουσικής. Το ερώτημα του δημιουργού παραμένει βέβαια αναπάντητο: «Χωράει στο βινύλιο το ψεύτικο ειδύλλιο;». Εδώ καλούνται οι καταναλωτές τραγουδιού να δεχτούν ή να απορρίψουν το μουσικό πάντρεμα που επιχειρεί ο συμπαθής καλλιτέχνης.