ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, τ. 1665, 10/04/1986

«Πανούσης... και ξερό ψωμί»

Κείμενο: Γιώργος Παπαστεφάνου

Μπαίνοντας θα δείτε τους τοίχους γεμάτους με «συνθήματα» («Η Παναγιά μαζί σου, Ορνέλλα Μούτι», «Πατρίς, Θρησκεία, Πανιώνιος»), με ονόματα ηρώων της Επαναστάσεως (Γιωργάκης Ολύμπιος, Κολοκοτρώνης, Μανώλης Αγγελόπουλος!), ή με τα «ιδανικά της φυλής» («Αεκάρα, Ολυμπιακός, ΠΑΟ... και ξερό ψωμί»!). Μετά, μόλις ανάψουν τα φώτα της πίστας, ένα «κοριτσάκι» γνωστό από τις αφίσες του δρόμου θα σας καλησπερίσει και... πετώντας το φουστανάκι και τα πλαστικά λουλούδια θα σας αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα: Τζίμης Πανούσης.

Ηθοποιός (έτσι ξεκίνησε), τραγουδιστής, μουσικός και συνθέτης τραγουδιών που δεν αφήνουν τίποτα όρθιο (αφού ο Τζίμης κοροϊδεύει τα πάντα και πάνω απ’ όλα του τον ίδιο του τον εαυτό!). Η ιστορία άρχισε – σαν αστείο – το 1977. Και βέβαια οι «Μουσικές Ταξιαρχίες» του Πανούση δεν είχαν καμιά σχέση με τις «Ερυθρές» – εκτός ίσως από τα συχνά «πάρε-δώσε» με τα δικαστήρια, επειδή (λέει η κατηγορία), οι στίχοι των τραγουδιών τους «προσβάλλουν το κοινό αίσθημα». Ο ίδιος ο Τζίμης το αρνείται. Γιατί τα τραγούδια του (όπως και οι πολλές ενδιάμεσες πρόζες την ώρα του προγράμματος στο «Κύτταρο») ξεκινούν από διάθεση «πλάκας» και καθ’ οδόν εξελίσσονται σε «μπηχτές». Άλλωστε, βασικό στοιχείο της δουλειάς του, λέει, είναι ο αυτοσχεδιασμός, που τον κάνει να νιώθει πως δεν «επαναλαμβάνεται» κάθε βράδυ.

Στο πρόγραμμα υπάρχουν καμιά εικοσαριά τραγούδια, όλα δικά του, παλιά και καινούργια (μάλιστα, τα καινούργια θα βγουν και σε δίσκο στις 21 τ’ Απρίλη). Υπάρχει επίσης ένα ακόμη «επιθεωρησιακού» στυλ «νούμερο», όπου ο Τζίμης σατιρίζει τα μοντέρνα «αισθηματικά» ελαφρολαϊκά τραγούδια, κάνοντας ένα είδος Μαρινέλλας, απ’ την ανάποδη. Κι όσο για τους μουσικούς που τον πλαισιώνουν, είναι δύο κι ο ήχος, βέβαια, ηλεκτρικός.

Λεζάντα φωτογραφίας: Τζίμης Πανούσης