Μουσική, τ.56, Ιούλιος 1982, σελ. 40-42, 44-46

ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ

Dr. Γιέ-γιέ

Προλογικό σημείωμα

«Προσπαθούμε να παίξουμε στη μουσική το ρόλο που παίζει ο Γκοντάρ στον κινηματογράφο. Ο Γκοντάρ, αν και είναι παρεξηγημένος, έχει κάνει πολλά πράγματα γιατί καταργεί την τέχνη. Αυτό θέλουμε να κάνουμε κι εμείς, να καταργήσουμε την τέχνη».

(Από συνέντευξη που έδωσαν οι Μ.Τ. στη «Μ» πριν ένα χρόνο και δεν δημοσιεύτηκε.)

ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ακκίζονται ότι δουλεύουν πάνω στο τραγούδι σαν αγκιτάτορες, όπως οι αντίστοιχες Ερυθρές στην Ιταλία. Ουδέν ψευδέστερον! Οι Μ.Τ., προϊόν ιθαγενές —και μόνο γι’ αυτό το λόγο ενδιαφέρον— έχουν πολύ περισσότερη σχέση με τις ΕΛΑΦΡΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ του μεγάλου —πάλαι ποτέ— Απόλλωνα της Ριζούπολης...

Ίσως σας δημιουργηθεί η απορία: Γιατί η «Μ» δεν έβαλε εξώφυλλο την ομαδάρα του Προκόπ κι έβαλε τις Μουσικές Ταξιαρχίες;

Εδώ σηκώνει λίγη κουβέντα.

Σ’ έναν τόπο με ιδιαιτερότητες όπως ο δικός μας, μπορεί βέβαια να συνυπάρχουν τα πάντα, τίποτα όμως εξωγενές δεν απορροφάται, δεν ενσωματώνεται και δεν καταπίνεται αμάσητο χωρίς να ξεραστεί πάραυτα.

Γουστάρουμε όμως τις διαδικασίες. Μια ζωή παίζουν κρυφτό οι κλέφτες κι οι αστυνόμοι, στακαμάν οι καλοί κι οι κακοί, τσινκολελέτα οι φλώροι μεταξύ τους, στις κόντρες τους οι μηχανόβιοι και μια πολύ μεγάλη ομάδα με το πουλί της.

ΔΕΝ Θ’ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ με τους τελευταίους. Ούτε και με τους προηγούμενους. Αρκετές διατριβές έχουν ήδη εκδοθεί από γνωστούς και διάσημους κοινωνιολόγους...

Δεν θ’ ασχοληθούμε επίσης με το Αιγαίο, την αύξηση του δολλαρίου, το Παλαιστινιακό, τη φιέστα του Μουντιάλ, την «αναδόμηση» της κυβέρνησης, τις βάσεις, ίσα-ίσα γιατί μας ενδιαφέρουν και μας κόφτουν.

Λίγα λόγια για την Τέχνη θα πούμε, που μάλλον κανέναν δεν ενδιαφέρει, εκτός βέβαια απ’ την ΟΓΔΟΗ —την μαλακία— που ενώ ασχολούνται όλοι μ’ αυτήν, ετούτη επιμένει να ταλαιπωρεί συνεχώς τις άλλες εφτά.

Όταν η Ελλάδα σήμερα είναι βυθισμένη σ’ αυτή τη σύγχυση ιδεών - ιδεολογιών - αισθητικών εστετισμών - λαϊκισμών και βάλε, όταν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, οι πολιτιστικοί και πολιτικοί θεσμοί συντελούν στη διαιώνιση της υποταγής στην (όποια) κυρίαρχη ιδεολογία, φτάνουμε στο σημείο οι λέξεις: θέατρο, σοσιαλισμός, δραχμή, λογοτεχνία, Τύπος, διπλωματία, σινεμά, συγκοινωνίες, ποίηση, νέφος, μουσική, αστυνομία και το κάθε τι που στην καθημερινή μας ζωή εξαρτάται από τις παραπάνω λέξεις-νοήματα να μην ανταποκρίνεται στις έννοιες που γράφουν τα λεξικά.

Η φράση «Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΕΙ» —που μ’ αυτήν συνήθως κλείνουν το ζωντανό πρόγραμμά τους οι Μουσικές Ταξιαρχίες— παίρνει άλλες νοηματικές προεκτάσεις, καθόλου αισθητικές βέβαια.

Να ένας λόγος κι όπως αναφέρει ο Lefevre: «τα αντικείμενα σε χρήση γίνονται σήματα και τα σήματα αντικείμενα. Μια δεύτερη φύση παίρνει τη θέση της πρώτης, του αρχικού στρώματος της κατανοητής πραγματικότητας».

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ πιο απλός. Το υπουργείο Προεδρίας «έκοψε» το δίσκο που ετοίμασαν οι Μουσικές Ταξιαρχίες, λογοκριτικότατα, δημοκρατικότατα και σοσιαλιστικότατα. Όπως κι ο κ. Δεληπέτρος της κυβέρνησης του κ. Ράλλη! (δες φωτοτυπία).

Έτσι, το εξώφυλλο, τους το χρωστάμε κι ας μην συμφωνούμε ούτε με τα λόγια ούτε με τη μουσική τους, γιατί οι Μ.Τ. θα βγάλουν το δίσκο τους με τον τσαμπουκά τους (και της εταιρίας τους αν θέλετε).

Τώρα, το αν οι Μ.Τ. δεν είναι τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο απ’ αυτό που πιάνεις με την πρώτη ματιά και δεις ότι ούτε Τέχνη κάνουν, ούτε κάποια μουσική παίζουν, ούτε φωνητικές ικανότητες διαθέτουν, είναι μια άλλη ιστορία.

Άλλοι, που εντρυφούν στο είδος, είναι δηλαδή «ειδικοί τραγουδολόγοι» ας κατατάξουν, αξιολογήσουν, βαθμολογήσουν και αναλύσουν τις Μ.Τ.

Εμείς μόνο την πλάκα μας κάνουμε και πολλά είπαμε Ιούλη μήνα.

Μπορούμε να προσθέσουμε ότι οι Μ.Τ. καταφέρνουν να περάσουν έναν προβοκατορικό ρεβιζιονισμό στο Ελληνικό τραγούδι.

Αυτό το κάνουν «έξυπνα» και σχεδόν χαριτωμένα, αν μπορείς να πεις κάτι τέτοιο για τον Τζιμάκο. Δεν είναι όμως να τους παίρνει κανείς στα σοβαρά. Κάπου εκεί κόβει η μαγιονέζα.

Υ.Β.Κ.

Η συνέντευξη

Η συνέντευξη έγινε απόγευμα. Το ίδιο βράδυ ξαναείδα τον Βαγγέλη τον ντράμερ. Μου είπε ότι είχε πονόδοντο κι ότι κάποια στιγμή πίστεψε ότι ήμασταν (όλοι μας) πολύ σοβαροί στη συνέντευξη. Ότι δηλαδή ήμουν και γω στο κόλπο. Κι αλλοίμονό μου αν δεν ήμουν. Διαφορετικά θα έφευγα ή εγώ ή εκείνοι με σπασμένα κεφάλια και μαυρισμένα μάτια...

Θα γελάσετε πολύ, όπως γέλασα κι εγώ (οι Ταξιαρχίες από «μέσα» μου) όταν έκανα την απομαγνητοφώνηση.

Ο Τζίμης, ο τραγουδιστής, με παρακάλεσε στο τέλος να γράψω ότι η συνέντευξη έγινε σ’ ένα εργοστάσιο στη Παλλήνη.

Η συνέντευξη έγινε στο σπίτι του (ίσως), το ισόγειο μιας βίλλας στο Παληό Ψυχικό. Αυτό είναι αλήθεια και δεν είναι η μοναδική.

Θα εξαγριωθείτε ίσως, προσπαθώντας (άμα τους πάρετε στα σοβαρά) ν’ ανακαλύψετε τις αλήθειες που κρύβονται στη συνέντευξη. Δεν αξίζει το κόπο αφού δεν είναι τίποτ’ άλλο από ένα ακόμη Show των Μουσικών Ταξιαρχιών. Όχι στη σκηνή αλλά στο χαρτί. Όσο τα περί «ναρκωτικών» και τα συναφή, μη πιστεύετε τις «Ταξιαρχίες», από χέρι! Είναι εναντίον τους, ίσως περισσότερο κι από την υπηρεσία Διώξεως. Όσοι έχουν ακούσει το «προσκοπικό» τραγουδάκι τους «Για μια χούφτα δολλάρια» το γνωρίζουν.

Μεγάλη μου τιμή που είμαι ο συντονιστής, ας πούμε, του παρακάτω Show. Χρωστώ ένα μεγάλο ευχαριστώ στον αρχισυντάκτη μου, στη... Thorn, στις Ταξιαρχίες και σ’ όλα τα σχετικά πρόσωπα που θα διαβάσετε παρακάτω.

Ευχαριστώ πολύ, και περιμένω το φακελλάκι με τις εικοσιπέντε χιλιάδες και κάτι ψιλά! Οι υπόλοιποι θνητοί ας αρκεστούν στο φακελλάκι με την άχρηστη σκόνη. Υπομονή μέχρι τον Σεπτέμβρη.

— Είναι αλήθεια ότι σκοτώνεστε για να μαζέψετε όσα λεφτά γίνεται περισσότερο και ότι το παίζετε σαν «δύναμη πρωτοπορίας»;

Τζίμης: Είναι αλήθεια ότι προσπαθούμε να βγάλουμε πολλά λεφτά γιατί όλοι μας εκτός από έναν, έχουμε το πάθος με τα ναρκωτικά. Η όλη μας προσπάθεια είναι πώς θα εξασφαλίσουμε τα λεφτά γι’ αυτό το πάθος!

Η «δύναμη της πρωτοπορίας» είναι ένα κόλπο. Παίζουμε ένα παιχνίδι με τις πολυεθνικές. Εμείς έπρεπε να βγούμε σα δύναμη πρωτοπορίας στην δισκογραφική εταιρία EMI. Αν πηγαίναμε στη POLYGRAM θα το παίζαμε σε στυλ θρησκευτικό όπως οι PLJ.

— Η EMI δηλαδή πώς το παίζει;

Τζίμης: Επειδή είναι θυγατρική μιας εταιρείας που βγάζει όπλα, της Thorn, κάνει δισκογραφικές δουλειές για να καλύπτονται οι άλλες δραστηριότητες! Από τη φύση της το παίζει λίγο εξτρεμιστικά, γι’ αυτό έχει και τις ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ.

— Δηλαδή εμφανίζεστε σαν «δύναμη πρωτοπορίας» επειδή σας το είπε η εταιρεία...

Τζίμης: Μόνο γι’ αυτό. Είναι θέμα Marketing. Τα πράγματα ήταν προσυμφωνημένα. Το συγκρότημα φτιάχτηκε με απόφαση της εταιρείας.

Βαγγέλης: Επειδή η EMI είναι εξτρεμιστική εταιρεία έφτιαξε ΕΜΑΣ...

Τζίμης: Την ίδια ιστορία με μας έχουν και οι P.L.J. Δημιουργήθηκαν με την απόφαση της POLYGRAM. Ήθελαν ένα συγκρότημα με τέτοιες προδιαγραφές. Το συγκρότημα παρουσιάστηκε στην αρχή χωρίς συμβόλαιο και το πήραν δήθεν μετά.

— Η όποια φήμη σας στηρίχτηκε στα σκάνδαλα κι όχι σε κάποιο ταλέντο;

Βαγγέλης: Εμένα το ένα μου χέρι δε δουλεύει καλά γιατί μικρός είχα πάθει πολυμελίτιδα και μου είναι δύσκολο να είμαι καλός ντράμερ...

Τζίμης: Έχει ρίζες δύναμη όμως στο άλλο χέρι και στα πόδια και τα καταφέρνει. Είναι ταλέντο. Ο ντραμίστας, και ο μπασίστας μας είναι ταλέντα.

Ταλέντο δεν υπάρχει σε γενικές γραμμές. Οι Μουσικές Ταξιαρχίες είναι ένα κομμάτι μιας διεθνούς κίνησης. Δεν μπορώ να αποκαλύψω ποιος είναι από πίσω, είναι μια μεγάλη δύναμη. Σε κάθε χώρα δρα ανάλογα. Στην Ιταλία είναι οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, στην Ελλάδα οι Μουσικές. Εδώ έπρεπε να δράσουν μουσικά. Θα προηγηθεί μια προπαγάνδα στο μουσικό χώρο και θα ακολουθήσει κάτι άλλο...

Από τον Σεπτέμβριο ετοιμαζόμαστε να φτιάξουμε μια Αυτοκρατορία. Στη Παλλήνη θα καταλάβουμε ένα εργοστάσιο απ’ όπου θα ξεκινήσει μια αυτοκρατορία. Θα υπάρχει Αυτοκράτορας, ολόκληρη φιλοσοφία, υπήκοοι, εθελοντές, παρθένες, χοροί της κοιλιάς και άλλα...

— Η κίνηση αυτή θα είναι κάτι ανάλογο με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες;

Τζίμης: Στην ουσία είναι το ίδιο πράγμα. Κρύβονται κι ίδιοι άνθρωποι από πίσω. Οι ίδιοι που έκαναν το πανκ στην Αγγλία!

Εμείς τους ξέρουμε αυτούς αλλά δεν μπορούμε να στους πούμε.

Αυτά ξεκίνησαν από την EMI όπως το ίδιο συμβαίνει σε άλλες εταιρείες με άλλα συγκροτήματα. Οι P.L.J. στη POLYGRAM ξέρουμε ότι θα πουλήσουν 32.000 με 33.000 δίσκους. Εμείς 87.000 μέχρι το Δεκέμβριο. Αγοράζονται εκ των προτέρων. Σ’ όλους συμβαίνει το ίδιο.

Οι μόνοι που έχουν ξεφύγει απ’ αυτό και δουλεύουν με το κόσμο είναι οι SHARP TIES που δεν έχουν καμιά σχέση.

Η εταιρεία μας, δουλεύει για τα μάτια του κόσμου με τη Γιάννα Κουρνιού, τους SHARP TIES, τον Κλωναρίδη...

Αυτό συμβαίνει σ’ όλα τα Ελληνικά συγκροτήματα εκτός από τους SHARP TIES κι αυτό γιατί έχουν αλλοδαπό τραγουδιστή.

— Εσείς πάντως έχετε φανατικούς φίλους και εχθρούς, έτσι;

Βαγγέλης: Επειδή είμαστε κωλόπαιδα, τους φίλοι που έχουμε τους αναγκάζουμε με το τρόπο μας να γίνουν φανατικοί εχθροί μας.

Τζίμης: Μη ξεχνάς ότι φέτος που δουλέψαμε στη Πλάκα είμασταν το ακριβότερο κατάστημα. Για να μπεις μέσα ήθελες 150 και για το φακελλάκι... γύρω στις 850. Ήταν το ακριβότερο πρόγραμμα στην Αθήνα!

Βαγγέλης: Άσε που κάναμε επιλογή, ποιοί θα μπουν και ποιοι όχι. Κι αν είμασταν τσαντισμένοι κάποιο βράδυ, το ποσό ανέβαινε στις 3.000.

— Εγώ όμως είδα κόσμο να μπαίνει κανονικά, χωρίς φακελλάκια και τέτοια.

Τζίμης: Εδώ υπάρχουν κι οι κράχτες! Βάζαμε και κόσμο τζάμπα. Στην ουσία είμασταν οι ακριβότεροι.

— Στο Roxy όμως δεν πήρατε τα λεφτά που συμφωνήθηκαν γιατί δεν φέρατε πολύ κόσμο...

Τζίμης: Τα λεφτά θα τα πάρουμε.

Βαγγέλης: Οπωσδήποτε, αλλιώς θα κάψουμε το Roxy!

— Στο SKYLAMB βγαίνατε και φωνάζατε γι’ αυξήσεις και κάνατε παράπονα...

Τζίμης: Όλα είναι μέσ’ στο κόλπο, συνδικαλισμός κτλ. Κι ο καταστηματάρχης στο SKYLAMB υπάλληλος της EMI είναι.

Βαγγέλης: Και μάλιστα πολύ υψηλά ιστάμενος.

Τζίμης: Εκτός από τους φανερούς έχει και κρυφούς υπαλλήλους. Ο κ. Κουτσόγιωργας είναι υπάλληλος της EMI και υπάρχει κι ένας υφυπουργός που δεν μπορώ να σου πω τ’ όνομά του...

— Κάποιος σας ονόμασε «Χάρρυ Κλυν» του ροκ;

Τζίμης: Αυτό ειπώθηκε από στέλεχος της εταιρείας και είναι μια μεγάλη κοτσάνα. Αυτός δεν ξέρει τι γίνεται, δεν είναι μεσ’ το κόλπο.

Βαγγέλης: Ο Χάρρυ Κλυν είναι αντιδραστικό στοιχείο, εμείς δεν είμαστε.

Τζίμης: Εγώ δεν τον ξέρω. Καλός κύριος φαίνεται. Το μόνο μας κοινό είναι ότι είμαστε στην ίδια εταιρεία, μετά τα γνωστά επακολούθα...

— Γιατί χρησιμοποιείται ένα λεξιλόγιο που σοκάρει τόσο πολύ;

Τζίμης: Η διαταγή του Marketing ήταν αυτή, σοκάρουμε με το λεξιλόγιό μας.

Εγώ προσωπικά έχω ένα σεξουαλικό πρόβλημα και ξεσπάω μ’ αυτό το στίχο.

Το δωμάτιό μου είναι γεμάτο γυμνές φωτογραφίες ανδρών και γυναικών και γενικά οτιδήποτε καλλιτεχνική τάση έχω στρέφεται γύρω από το σεξουαλικό μου πρόβλημα.

— Η εταιρεία σε διάλεξε γι’ αυτό το πράγμα;

Τζίμης: Ήξερε τι γράφω, δεν με πήρε τυχαία. Αυτό που έκανα εξυπηρετούσε εκείνους. Βέβαια από κει και πέρα οι επεμβάσεις είναι πολύ σημαντικές. Από τα εννιά τραγούδια του δίσκου τα τρία γράφτηκαν από άνθρωπο της εταιρείας... με το δικό μας όνομα επάνω.

Τάχει γράψει ο... τέλος πάντων, ένα στέλεχος της εταιρείας. Στίχους και Μουσική. Αυτός γράφει και τα τραγούδια του Γιάννη Μαρκόπουλου. Αυτός είναι καταπληκτικός κύριος (το στέλεχος) διαβασμένος καλλιεργημένος και πολύ καλός μουσικός. Μετά τον Θέμη Αδαμαντίδη είναι ο πρώτος στη χώρα μας για να μην πω και στην Ευρώπη.

— Από σας ξέρει κανείς να γράφει ή να διαβάζει μουσική;

Βαγγέλης: Ξέρει να διαβάζει ένας. Τίποτ’ άλλο.

— Και συ πώς έμαθες να παίζεις ντραμς;

Βαγγέλης: Εγώ με κατσαρόλες και ο Τζίμης με μια ντοντούκα που έκλεψε από μια διαδήλωση της ΚΝΕ.

Τζίμης: Παίζουμε εμπειρικά, όπως Εμπειρίκος.

— Οι γονείς σας έχουν πράγματι λεφτά;

Τζίμης: Έχουν, αλλά δεν μας φτάνουν. Η αυτοκρατορία που ξεκινάμε έχει τρομερά έξοδα. Αυτοκίνητα, στολές, διαφημίσεις...

Το εργοστάσιο ξεκινάει με 230 εργάτες που θα πληρώνονται για να φτιάχνουν μια άχρηστη σκόνη που θα τη παίρνουν όλοι.

Κάθε πρωί θα ξυπνάς και θα χύνεις λίγο έξω από τη πόρτα σου.

Θέλουμε να κάνουμε πολλά τέτοια πράγματα. Κι ύστερα έχουμε το πάθος με τα ναρκωτικά. Τα λεφτά από τους γονείς δεν φτάνουν.

— Συμφωνούν με αυτά που κάνετε;

Τζίμης: Είναι αδίστακτοι όπως όλοι οι μεγαλοαστοί. Εκτός από τη μητέρα του Δρόλαπα...

Βαγγέλης: Ο πατέρας του... θεός σχωρέστον...

Τζίμης: ...που αντιδράει, οι υπόλοιποι εφ’ όσον μας βλέπουν να βγαίνουμε σε μερικά καταξιωμένα περιοδικά όπως η «ΜΟΥΣΙΚΗ» κι ο «ΗΧΟΣ» αισθάνονται υπερήφανοι.

— Γνωρίζουν όλα τα σχέδιά σας;

Τζίμης: Όχι όλα αλλά τους αρκεί που είμαστε καταξιωμένοι στο χώρο της μουσικής. Γράφαν τα περιοδικά, θα βγάλουμε δίσκο, θα τον παίξει το ράδιο...

— Αισθάνεστε πετυχημένοι; Βεντέτες;

Τζίμης: Πολύ, πολύ βεντέτες.

Βαγγέλης: Τσακωθήκαμε και με τον Πάριο...

Τζίμης: Υπάρχουν αντιζηλίες μεταξύ των καλλιτεχνών.

— Ο Πάριος σας δημιουργούσε προβλήματα;

Τζίμης: Με τον Πάριο είχαμε μια πολύ καλή σχέση. Κάναμε παρέα, βγαίναμε μαζί, αλλά τσακωθήκαμε γιατί μας ζηλεύει. Δεν μπορεί να κάνει αυτό που κάνουμε εμείς που έχουμε πιάσει το σημερινό σφυγμό. Εκείνος δεν μπορεί και ζηλεύει. Ογδόντα επτά χιλιάδες δίσκοι είναι σημαντικό.

Διαλεχτήκαμε εμείς κι όχι εκείνος. Η περίπτωσή του ξέφτισε όμως θα ξεφτίσουμε και μεις και θα ζηλέψουμε τους επόμενους.

Οι επόμενοι θα είναι οι SOCRATES που θα γυρίσουν από την Αγγλία. Θα παίζουν με παραδοσιακά όργανα, μπουζούκια, σαντούρια κτλ. και θα κάνουν το μεγάλο μπουμ.

Αυτά με την MINOS την Εβραϊκή εταιρεία που θα σπάσει κόκκαλα.

Εμείς θα κρατήσουμε άλλα εννέα χρόνια, κι ένα που έχουμε ήδη σύνολο δέκα.

— Και ποιά καλλιτεχνική πορεία θ’ ακολουθείτε;

Βαγγέλης: Αυτοκρατορική μουσική.

Τζίμης: Τελείως ελιτίστικη, πάνω σε κλασικά πρότυπα με στοιχεία αναγεννησιακά και του μοντέρνου ροκ.

— Και ποιος θα τα γράφει αυτά;

Τζίμης: Θα μας τα γράφουν άλλοι. Εμείς θα εκτελούμε μόνο.

Βαγγέλης: Κάνουμε όλοι μας υπνοπαιδεία.

— Τα τραγούδια σας τώρα πώς βγαίνουν;

Τζίμης: Οι στίχοι υπάρχουν, το είπαμε, και η μουσική είναι κλεμμένη από δω κι από κει. Ιδίως από Γερμανικά συγκροτήματα, εμβατήρια και τέτοια.

Εκεί στηρίχτηκε κι ο Σαββόπουλος κι έγραψε πολύ ωραία τραγούδια. Από κει μας ήρθε κι η ιδέα.

Βαγγέλης: Ο Διονύσης όμως δεν είχε μεγάλη επιτυχία.

Τζίμης: Τις μελωδίες της παίρνουμε και επί πληρωμή. Έχουμε γράψει και μεις δύο. Μία εγώ και μία ο Βαγγέλης. Τα υπόλοιπα είναι από δω κι από κει.

— Συζητήσαμε ότι δεν σας έχουν βοηθήσει τα έντυπα κι οι δημοσιογράφοι;

Βαγγέλης: Αυτό ήταν μέρος του παιχνιδιού, είναι θέμα της EMI, με διάφορους τρόπους αναγκάστηκαν να μας δεχτούν.

— Τι θα θέλατε να κάνουν οι δημοσιογράφοι για σας;

Τζίμης: Να βγαίνουν απ’ το αυτοκίνητό τους και να μας υποκλίνονται. Θ’ αναγκαστούν να το κάνουν.

Η «Μουσική» κρατούσε μια εχθρική στάση αλλά βλέπεις τώρα γίνεται μια συνέντευξη, όπως το ίδιο θα κάνει και ο Ριζοσπάστης, κατόπιν εντολής.

— Ο Βαγγέλης έλεγε ότι μόνο ο Μηλάτος σας βοήθησε.

Βαγγέλης: Ξέρεις πόσα λεφτά έχει πάρει ο Μηλάτος;

Τζίμης: Έγραφε συνέχεια για μας και καλές κριτικές. Έχει πάρει πολλά λεφτά.

Βαγγέλης: Έχει δύο σπίτια κι άσε τις μηχανές.

Τζίμης: Εγώ θαυμάζω πραγματικά τον Στάθη Πανούλια. Κρατάει μια πολύ περίεργη στάση. Οι περισσότεροι είναι πουλημένοι, αλλά αυτός μάχεται και θέλει ν’ αποκαλύψει π.χ. το κόλπο το δικό μας με τη λογοκρισία.

Όσοι είναι μεσ’ τα πράγματα ξέρουν ότι είναι κόλπο.

Όπως και η δίκη που κάναμε ήταν στημένη για να γίνει διαφήμιση. Ενώ όλοι στις εταιρείες και οι δημοσιογράφοι το ξέρουν, κανείς δεν τολμάει να τα πει.

Ο μόνος που τολμάει είναι ο Πανούλιας παρ’ όλα τα χρήματα που του δίνουνε.

Τον πλησίασα κι εγώ να του δώσω λεφτά αλλά αρνήθηκε.

Βαγγέλης: Μπορώ να σου πω ότι είναι ανώτερος από τον Καρατζαφέρη.

Τζίμης: Αυτός έχει κάνει δουλειά σε άλλο χώρο κι είναι επίσης αξιόλογος.

— Ο Πανούλιας δεν είναι πουλημένος στις εταιρείες;

Τζίμης: Δεν είναι, αλλά υπάρχει μια αίτηση προσλήψεως που έκανε στην EMI. Αν τον έπαιρνε η εταιρεία ίσως να μην αντιδρούσε έτσι. Αν δεν είναι κι αυτό, τότε είναι πολύ αξιόλογος.

— Μήπως είναι «αγαθός» και δεν πονηρεύεται;

Τζίμης: Ναι, μπορεί να είναι αγαθός, είναι αγνός και μεγάλο ταλέντο στη δημοσιογραφία. Του ’δωσα εικοσιπέντε χιλιάδες να γράψει κάτι για μας και δεν τα δέχτηκε. Ενώ οι άλλοι τα παίρνουν.

— Εννοείς ότι όλοι τα παίρνουν; Πρόσφατα έγραψε και ο ΗΧΟΣ.

Τζίμης: Όχι δεν τα πήραν από μας τουλάχιστον.

— Εγώ που έγραψα κάποτε για σας δεν πήρα φράγκο.

Τζίμης: Θα τα πάρεις οπωσδήποτε τα λεφτά σου μαζί με τις εικοσιπέντε χιλιάδες γι’ αυτή τη συνέντευξη.

Βαγγέλης: Μαζί με τα λεφτά που παίρνεις απ’ τον Κυριαζίδη θα πάρεις και αυτά.

Τζίμης: Από τους ανθρώπους που συνεργάζονται μαζί του, ξέρω ότι ο Κυριαζίδης είναι πολύ αξιόλογος σαν εργοδότης.

Είναι λίγο τζαζ τύπος αλλά ωραίο άτομο. Real πολύ Real.

Βαγγέλης: Έχει και μια σεξουαλικότητα διάχυτη...

Τζίμης: ...κι ένα δαιμόνιο επιχειρηματικό. Είναι αξιόλογος μπάρμαν κι έχει πιάσει το σφυγμό της εποχής. Απ’ ότι άκουσα θ’ ανοίξει ένα σουβλατζίδικο, για να χτυπήσει τα χάμπουργκερ.

— Δεν μας είπατε αν μεσ’ το κόλπο είναι και η ΕΡΤ...

Τζίμης: Προς το παρόν αρνείται - δήθεν - να συνεργαστεί, κι αυτό είναι το κόλπο.

Βαγγέλης: Εγώ χτες πήγα και τους πήρα έντεκα χιλιάρικα, σαν προκαταβολή για μια δουλειά.

Τζίμης: Όλοι προβάλλονται από την ΕΡΤ. Το να μην είσαι μέσα στους άλλους είναι μεγάλη διαφήμιση.

Βαγγέλης: Λάμπεις δια της απουσίας σου πλέον.

Τζίμης: Όπως στην αρχή που δεν είμασταν σε εταιρεία... επαναστατημένοι κι ανεξάρτητοι. Έγινε η διαφήμιση που χρειαζόταν και βρεθήκαμε μετά στην εταιρεία.

Βαγγέλης: Όπως και με τον Μαρκόπουλο και τον Θεοδωράκη που δεν ακουγόντουσαν παλιά από το ραδιόφωνο. Χτές η τηλεόραση είχε δύο ώρες Μαρκόπουλο, τις «Σειρήνες». Αριστούργημα!

— Σ’ αρέσει;

Βαγγέλης: Αφού του το έγραψε αυτός που γράφει και για μας!

— Τούχετε αδυναμία του δημιουργού σας;

Βαγγέλης: Έχουμε αδυναμίες διάφορες...

— Και τα ναρκωτικά;

Βαγγέλης: Αυτά είναι πάθος.

Τζίμης: Εμείς τα λέμε ηδονιστικά. Προσδίδουν ηδονή δεν ναρκώνουν. Μας συγκινεί το χρήμα. Θέλουμε να κάνουμε και μια σημαντική εργασία στο θεατρικό χώρο.

Όταν θα ξεκινήσει η αυτοκρατορία, θάχει από χορούς της κοιλιάς μέχρι μπαρόκ, πολύ μπαρόκ και ροκ.

— Η συνέντευξη είναι πολύ «φτιαχτή», πολύ μες το «κόλπο»...

Τζίμης: Ναι είναι από μας βέβαια, όχι από σένα.

Βαγγέλης: Μέσ’ το καφέ σου, σου ρίξαμε κάτι που σε κάνει να μας ρωτάς ότι θέλουμε εμείς.

— Ποιοι νομίζετε ότι θα διαβάσουν αυτή τη συνέντευξη και θα πιστέψουν αυτά που λέτε;

Τζίμης: Ναι μωρέ. Το 90%.

Βαγγέλης: Το 10%...

Τζίμης: Ο Καλλιτέχνης έχει μια αξιοπιστία τρομερή στο κοινό.

— Δεν το βλέπω. Για τον «Θησαυρό» μπορεί να ισχύει.

Τζίμης: Μα η «Μουσική» δεν έχει μεγαλύτερη αξία απ’ το «Θησαυρό». Μάλλον υπολείπεται. Όταν βγαίνουμε και λέμε επί σκηνής ότι βιάσαμε μια μαθήτρια στη Καρδίτσα και αθωωνόμαστε, το «Ποπ και ροκ» παίρνει χιλιάδες γράμματα λέγοντας ότι είμαστε αλήτες και κανείς δεν καταλαβαίνει ότι έγινε για διαφημιστικούς σκοπούς.

Βαγγέλης: Όταν ο Τζίμης λέει απ’ το μικρόφωνο ότι είμαι δεκατεσσάρων χρονών μου ζητάνε μετά ταυτότητα για να δουν αν είμαι τόσο, κι εγώ είμαι δεκαπέντε.

Τζίμης: Ότι λέει ο καλλιτέχνης το πιστεύουν ή τα παίρνουν όλα στ’ αστεία.

Βαγγέλης: Όλα είναι στημένα.

Τζίμης: Για να το δεις αυτό σου λέω ότι θα παίξουμε στο φεστιβάλ της ΚΝΕ, όπου υπάρχει ένας πόλεμος τώρα εναντίον μας.

Επειδή οι Κνίτες είναι πάρα πολύ καλοί πελάτες, θα σπάσει αυτό το παραμύθι που υπάρχει για τις σχέσεις μας με τη ΚΝΕ και θα παίξουμε στο φεστιβάλ.

Βαγγέλης: Θα δεις ότι όλ’ αυτά θα γίνουν. Αυτή είναι μια προφητική συνέντευξη!

Να φυλάξεις το νούμερο για τους δίσκους. 87.000 μέχρι το Δεκέμβριο. Μαζί με τους P.L.J. κι άλλο ένα γκρουπ θα βγει στο τέλος ένας αριθμός 666...

Το νούμερο του τέρατος... ο νοών νοείτω!

Τζίμης: Θα δουλέψουμε. Dum Spiro Spero.

— Εσείς γιατί να το πείτε αυτό. Για ποιά ζωή και ποιες ελπίδες;

Τζίμης: Μα εμείς ζούμε σε μια ψευδαίσθηση, στο παράδεισο των ναρκωτικών.

Όσοι καλλιτέχνες δεν είναι μεσ’ το παραμύθι είναι άσχετοι. Οι υπόλοιποι οι δίσκοι μας κρατιούνται στη ζωή από τα ναρκωτικά. Γι’ αυτό και στις φορολογικές δηλώσεις των σύγχρονων Αμερικάνων καλλιτεχνών υπάρχει ένα σημαντικό αφορολόγητο ποσό για την κοκαΐνη.

Κάνει και μια προσπάθεια γι’ αυτό η Χάρις Αλεξίου στο Σύλλογο Τραγουδιστών που έχει, να δικαιολογηθεί δηλαδή ένα κονδύλι των καλλιτεχνών για χασίσι και διάφορα άλλα τέτοια.

Ένα μεγάλο ποσοστό απ’ τα κέρδη φεύγει γι’ αυτές τις ηδονιστικές ουσίες.

— Τίποτ’ άλλο;

Τζίμης: Θα σε παρακαλούσαμε να γράψεις ένα ψέμα στην αρχή, σαν πρόλογο. Ότι μας βρήκες στο εργοστάσιο της Παλλήνης, κι εκεί έγινε η συνέντευξη...

(που την πήρε ο Χρήστος Χατζής και φυσικά είναι μαγνητοφωνημένη)