Το Βήμα, 31/10/1982

Ένα πρόγραμμα «κόντρα στην εθνική συμφιλίωση»

ΔΕΝ καταφέραμε τελικά να μιλήσουμε τον Τζίμη Πανούση. Ίσως είχε πάει να... βραχυκυκλώσει το σεσουάρ του κομμωτηρίου για να πάθει... εγκεφαλικό η μανούλα του, όπως προγραμμάτιζε στον δίσκο του. Ίσως να είχε κάνει ήδη το «φονικό» και να μας τον έκρυψαν τα άλλα μέλη των «Μουσικών Ταξιαρχιών».

Είδαμε τον Τζίμη μέσα από τα κάγκελα -όχι της φυλακής- της σκάλας που ανεβάζει το πατάρι της πλακιώτικης «Λήδρας» (Κέκροπος 12). Εκεί καθόμαστε αφού η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Από εκεί είδαμε το... στήθος του Τζίμη σφιγμένο στο χέρι του να προκαλεί τους νεαρούς θαμόνες που το θαυμάζουν σφυρίζοντας, πίνοντας το αξίας 200 δρχ. ποτό τους. Πάνω από τη σκηνή υπήρχε το παταράκι με τον τοίχο για τις προβολές βίντεο και το «στρώμα των οργίων». Τριγύρω μικρές ελληνικές σημαιούλες...

Οι «Μουσικές Ταξιαρχίες» επι σκηνής. Το πιο προκλητικό και πολυζητημένο ελληνικό συγκρότημα ροκ, μετά την αθωωτική απόφαση του Εφετείου Λάρισας και τη νέα μήνυση που έγινε στην Αθήνα κατά των μελών του και του παραγωγού του δίσκου για διαφορές «περιυβρίσεις» αρχίζει ένα πρόγραμμα θρίλερ...

Ένα πρόγραμμα κόντρα στην επικίνδυνη συμφιλίωση του λαού που εδώ και ένα χρόνο συνεχίζεται και... επιδεινώνεται όπως λέει από το μικρόφωνο ο Τζίμης. Μετά γίνεται ο... χαλασμός.

Ο Τζίμης τραγουδάει ταμπουρωμένος μέσα στη «ζεστασιά» της φίλης του για «να μη θαμπώνεται από τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ» και υπερίπταται «της πόλης με τα πράσινα ρομπότ».

Ο Τζίμης υπόσχεται ότι στο δεύτερο μέρος του προγράμματος θα παρουσιάσει δύο Εγγλέζους νάνους και έναν καρκινοπαθη από τον «Άγιο Σάββα».

Ο Τζίμης κάνει «γκαγκς» με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου που τα παρουσιάζει με μία κοπέλα να χορεύει τσιφτετέλι!

Μετά βάζεις τις μαράκας μέσα στο παντελόνι του για να τονίσει τον ανδρισμό του όπως ο Τομζ Τζόουνς έβαζε καναβάτσο και ο Γιώργος Κοινούσης... λαγοπόδαρο.

Τραγουδάει το «Πρωτοπόρο Ναγκασάκι», ένα ηλιοβασίλεμα στους υπονόμους, αγαναχτεί με τον εφιάλτη τον πυραύλων «Πέρσινγκ» και «Κρουζ» και τα βάζει με... «τον Κνίτη τον τρογλοδύτη». Όταν τελειώνει το «σεξουαλικό» εκκλησιαστικό μέρος του προγράμματος με γκεστ σταρ τον... Ιωσήφ Στάλιν, περνάει στενότητα «επιστροφή στις ρίζες».

Πρόκειται, όπως λέει, για μία ενότητα κλεμμένh με την άδεια του Mαρκόπουλου και συνεχίζει με το «Ντι Μπι Ντάι...» και διάφορα άλλα τσιφτετέλια κλαίγοντας τον νταλκά του μέσα στο κόκκινο καρώ σακάκι του. Κάνει... πολλά σαταρικά και άλλα ο Τζίμης καθώς παίζουν οι Σπ. Πάζιος (κιθάρα), Β. Βέκιος (τύμπανα), Δ. Δασκαλοθανάσης (μπάσο, φλάουτο, κ.α.), Γ. Δρόλαπας (κιθάρα). Τον βοηθάει και η Σούλα, αλλά όχι όταν τραγουδάει το
«Πάμε στη Χίο ν' αγοράσουμε τσιχλίτσες
να βγούμε στην ακρογιαλιά να κάνουμε... φουσκίτσες!».

Φωνάζει πολύ ο Τζίμης μάλλον άσκοπα - και τα ντεσιμπέλ πολλαπλασιάζονται καθώς τραγουδάει το «Γαμ.τ. γιατί χανόμαστε...
φυλακές ψυχιατρεία
εργοστάσια νεκροταφεία
και το βράδυ στις ταβέρνες
ρετσίνα και αντάρτικα
καταναλωτικά γουρούνια
μας κρεμάσανε κουδούνια...».

Τριγύρω μας, όλοι «τη βρίσκουν» και «παθαίνουν» τραγουδώντας μαζί με τον χοντρούλη Τζίμη το «Μικροαστοί θα σας φάνε τα παιδιά σας
θα σας φάνε ζωντανούς
κανίβαλοι, κανίβαλοι θα γίνουνε...».

Τα απωθημένα (αγοριών και κοριτσιών) από την καταπίεση βγαίνουν στην επιφάνεια και συνδέονται έντεχνα με το ηχογραφημένο «Προσοχή, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών λέει ψέματα» και άλλα. «Η πρώτη μάνα τραβεστί» είναι ένα από τα τελευταία τραγούδια του προγράμματος. Σ' αυτό ακούσαμε μάλλον τον «αγγελικό» στίχο «Θ' απλώσω στην ταράτσα τ' αντερά μου με μανταλάκια χιαστί». Και αμέσως μετα φύγαμε καθώς το πρόγραμμα - θρίλερ έκλεινε με το «διαβολικό» κλάμα του «μωρού με τα δύο κεφάλια».

Διασκεδάσαμε εκείνο το βράδυ αλλά και αγανακτήσαμε με τη μονομερή συγκεκριμένοποίηση των αιχμών του προγράμματος. Καταλάβαμε τον Τζίμη - γύρω στις 34.000 πούλησε ο δίσκος - καθώς τραγουδούσε το «Μάννατζερ πάρε με και κάνε με ό,τι θες...» και νιώσαμε όλα τα κορίτσια εκείνης της βραδιάς - και τον κάπως μεγαλύτερο εαυτός μας - καθώς ο Τζίμης τραγούδούσε... «Δεν μπορώ άλλο Θανάση
στα 25 έχω γεράσει...
κάνε στάση...».