Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 14 Μαρτίου 1982

Φρίκιασαν τα ιδεολογικά γραΐδια στου Ζωγράφου

Πω, πω, πω κακό, τα παιδιά πήγαν σε πάρτυ-πορνό!

Ρεπορτάζ: Γιάννης Γκίνης

«Κι αυτά τα παιδιά που φτύνετε πάνω τους καθώς προσπαθούν ν’ αλλάξουν τους κόσμους τους, δε γουστάρουν τις συμβουλές σας. Ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν».

DAVID BOWIE

«Πάει, χάλασε ο κόσμος... Σόδομα και Γόμορρα γίναμε», μονολογούσε μια κυρούλα, κοιτάζοντας μια απογευματινή εφημερίδα. «Ακούς εκεί στην Αθήνα να γίνει πάρτυ-πορνό! Πω, πω, πω... Αχ, πού είναι εκείνες οι μέρες που ζήσαμε εμείς... Αλλοίμονο στα παιδιά μας...»

Παρά λίγο να γίνει το πρώτο θέμα μια μαθητική συναυλία, στην οποία πήραν μέρος ελληνικά συγκροτήματα ροκ μουσικής.

Αλήθεια, έγινε κανένα «πάρτυ-πορνό» στη Φοιτητική Εστία της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου —και μάλιστα υπό την αιγίδα της δημοκρατικής δημάρχου— και δεν το πήραμε είδηση εμείς «της γης οι κολασμένοι»; Τι λένε για το θέμα αυτό οι «πρωταγωνιστές» του «σκανδάλου»; Μήπως για πρώτη φορά ακούστηκαν στη χώρα μας τραγούδια σκληρού ροκ;

Το βράδυ της 21ης Φεβρουαρίου στη Φοιτητική Εστία της Πολυτεχνειούπολης Ζωγράφου οι Μαθητικές Κοινότητες της περιοχής Ζωγράφου διοργάνωσαν μια μουσική βραδιά. Εκπρόσωποι των Μαθητικών Κοινοτήτων κάλεσαν τα μουσικά συγκροτήματα «Μουσικές Ταξιαρχίες», «Φατμέ», «Λερναία Ύδρα» και «Χάμπεα Κόρπους» να πάρουν μέρος στην εκδήλωση, όπως και έγινε. 1.500 περίπου άτομα παρακολούθησαν τη συναυλία. Την άλλη μέρα οι ίδιοι οι μαθητές δεν πίστευαν στα μάτια τους, όταν διάβασαν ότι η συναυλία που είχαν οργανώσει είχε μεταβληθεί σε... «πάρτυ-πορνό»!

Ας δούμε όμως τι λέει για το θέμα αυτό η δημοκρατική δήμαρχος Ζωγράφου κ. Φωτεινή Σακελλαρίδου.

«Στο Δήμο μας έχουμε μια Επιτροπή που είναι αρμόδια για προβλήματα νεότητας, στην οποία δεν θέλουμε να συμμετέχουμε μονάχα εμείς οι μεγάλοι και να παίρνουμε αποφάσεις. Θέλουμε να συμμετέχουν και οι νέοι. Έτσι έχει αναπτυχθεί μια πολύ καλή συνεργασία με τις Μαθητικές Κοινότητες, εκπρόσωποι των οποίων ήλθαν και μου ζήτησαν να τους βρω έναν κλειστό χώρο (αν ήταν δυνατό στη Φοιτητική Εστία) για να διοργανώσουν εκεί μια μουσική βραδιά. Πράγματι τους “έκλεισα” μια αίθουσα στη Φοιτητική Εστία και ο Δήμος με έξοδά του (περίπου 15.000 δραχμές) έβγαλε και μια αφίσα για τη συναυλία. Αυτή ήταν όλη η συμμετοχή του Δήμου.

Τα μουσικά συγκροτήματα τα διάλεξαν οι Μαθητικές Κοινότητες. Ποτέ δεν διανοήθηκα, και φυσικά δεν είναι αλήθεια αυτό που γράφτηκε, ότι θα έκανα κάποια λογοκρισία στη μουσική που θα άκουγαν τα παιδιά, αν υποτίθεται γνώριζα τα τραγούδια που θα λέγονταν. Η απαγόρευση για μένα είναι απαράδεκτη, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για μεγάλα παιδιά της Γ΄ Λυκείου, στα οποία η Πολιτεία αναγνώρισε το δικαίωμα της ψήφου. Να πω εγώ σ’ αυτά τα παιδιά πώς να διασκεδάσουν; Και κάτι άλλο: αντί να ακούσουν τη ροκ μουσική σε κάποια στέκια που είναι απαράδεκτα, καλύτερα να την ακούσουν σε κάποιο χώρο που τους βρήκε ο Δήμος.

Ο ψυχαναγκασμός και γενικότερα η καταπίεση είναι τα σημαντικότερα αίτια που οδηγούν τη νεολαία μας στις λεγόμενες ατομικές λύσεις. Μια τέτοια προσπάθεια ανεύρεσης ατομικής λύσης, όπως λένε οι ειδικοί, είναι και η καταφυγή στα ναρκωτικά.

Η λέξη-κλειδί για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών είναι η λέξη “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, δηλαδή δημοκρατικός τρόπος ζωής σ’ όλες τις μορφές σκέψης και δράσης του ατόμου. Καθήκον, λοιπόν, όλων των φορέων (Πολιτείας, Αυτοδιοίκησης, Σχολείου, Οικογένειας) είναι να δώσουν το κατάλληλο περιεχόμενο σ’ αυτήν την πολλές φορές παρεξηγημένη έννοια “ελευθερία” και, σπάζοντας τους χρεοκοπημένους ήδη θεσμούς, να οδηγήσουν τη νεολαία μας σε δημοκρατικό τρόπο ζωής, όπου καθημερινά θα αναπτύσσεται η ανθρώπινη πρωτοβουλία».

Ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Γ. Ζώρζος, που ταράχθηκε από ένα τραγούδι που είπαν οι «Μουσικές Ταξιαρχίες» για τα Σχολεία, τα ναρκωτικά και το σεξ, ίσως να μην άκουσε τραγούδια των συγκροτημάτων «Σεξ Πίστολς», των «Ρόλλινγκ Στόουνς», του Τζιμ Μόρισον κ.ά. Τα τραγούδια των ξένων συγκροτημάτων ροκ μουσικής είναι πολύ αγαπητά στη νεολαία και συχνά ακούγονται και από το ελληνικό ραδιόφωνο. «Στα πάρτυ, τις εκδρομές και μέσα στο σπίτι μας ακούμε ροκ μουσική», μου είπε μια μαθήτρια, την οποία συνάντησα στο κέντρο που εμφανίζονται οι «Μουσικές Ταξιαρχίες».

Στο άλμπουμ «SOME GIRLS» των «Ρόλλινγκ Στόουνς» υπάρχουν και οι εξής στίχοι: «Τα μαύρα κορίτσια θέλουν να πηδιούνται όλη τη νύχτα», «οι Κινέζες είναι πιο τρυφερές, είναι τόσο παιχνιδιάρες». Σ’ ένα άλλο τραγούδι τους υπάρχουν τα εξής: «...Και όταν θα κάθεσαι αναπαυτικά στη βιολετιά σου Κάντιλακ, βάζοντας στοιχήματα για το ντέρμπυ στο Κεντάκυ, εγώ θα είμαι στο υπόγειο δωμάτιό μου συντροφιά με μια βελόνα κι ένα κουταλάκι και κάποιο άλλο κορίτσι θα μου διώχνει τη θλίψη».

Στο δίσκο «Γκραντ Χότελ» γίνεται ανοιχτά λόγος για τα ναρκωτικά («Γιατρέ, πού είναι το γιατρικό σου;... Δώσε μου μόλις μια ουγγιά για να μου φύγει ο πόνος») και τα αφροδίσια νοσήματα («Αγόρασα ένα “σουβενίρ”(!) στο Λονδίνο. Πρέπει να το κρύψω από τη μαμά μου. Δεν μπορώ να το δηλώσω στο Τελωνείο...»). Ο Τζιμ Μόρισον τραγούδησε για πρώτη φορά (το 1966) το τραγούδι με τον τίτλο «THE END», το οποίο καταλήγει ως εξής: «...Πατέρα θέλω να σε σκοτώσω! Μάνα θέλω να σε γ....»!

Αλλά και στα ρεμπέτικα τραγούδια γίνεται ανοιχτά λόγος για τα ναρκωτικά και φυσικά κανένας σήμερα δεν θίγεται από τη σκληρότητα των λέξεων που χρησιμοποιούνται. Ο μεγάλος βάρδος Μ. Βαμβακάρης έγραψε πολλά τραγούδια για το θέμα των ναρκωτικών. Αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα. «Θέλω μαστούρης να γινώ, να ’ρθω να ’μαι μαζί σου, γιατί εσένα αγαπώ... Στη στρίγγλα τη μανούλα σου που όταν με δει με βρίζει, της εύχομαι στα γηρατειά σα σκύλα να γαβγίζει», «Με πίκρες και με βάσανα με προίκισε η φύση, κι όλα περνούν και χάνονται μόνο με το χασίσι»!

Το τραγούδι «Το Σχολείο», που είπαν οι «Μουσικές Ταξιαρχίες» και «ενόχλησε» τον δημοτικό σύμβουλο και έδωσε τροφή στις δεξιές εφημερίδες, έχει ακουστεί πολλές φορές μέχρι τώρα και μάλιστα έχει... αθωωθεί από το Εφετείο Λαρίσης στις 7-1-82. Το Εφετείο Λαρίσης αποφάνθηκε ότι το τραγούδι αυτό καυτηριάζει τα ναρκωτικά και αναφέρεται σε καταστάσεις πραγματικές. (Σημ.: Το τραγούδι αυτό γράφτηκε πριν από 5 χρόνια).

Ο μουσικός Τζίμης Πανούσης των «Μουσικών Ταξιαρχιών» μας είπε ότι αυτά τα τραγούδια ακούγονται κάθε μέρα στο κέντρο όπου εμφανίζεται το συγκρότημα από τον περασμένο Ιούλιο και σύντομα θα κυκλοφορήσουν σε δίσκο.

«Τα έχουν ακούσει χιλιάδες άτομα», είπε, «αλλά δεν υπήρξε κανένα παράπονο. Για το ίδιο τραγούδι (που ακούστηκε στη συναυλία στου Ζωγράφου) είχε υποβληθεί και μήνυση εναντίον μας στην Καρδίτσα, αλλά το Εφετείο της Λάρισας μάς αθώωσε. Γιατί να θιγούν δηλαδή; Είναι καθημερινές λέξεις που χρησιμοποιεί ο καθένας. Άλλωστε το ροκ έχει σκληρό λεξιλόγιο και τα παιδιά που ακούνε ροκ και γνωρίζουν και τα Αγγλικά καταλαβαίνουν τα λόγια τους και τα τραγουδούν και μέσα στα σπίτια τους. Θα ’πρεπε τότε ή να μη μαθαίνουν ξένες γλώσσες ή οι γονείς να μην τα αφήνουν να πηγαίνουν στα διάφορα πάρτυ, όπου τέτοια κυρίως τραγούδια ακούγονται».

Και συνέχισε:

«Κατά τη γνώμη μου υπάρχει μια ύποπτη προσπάθεια από δεξιούς και αριστερούς φασίστες, οι οποίοι με τη δημιουργία Επιτροπών δήθεν ενάντια στον κίνδυνο των ναρκωτικών δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να τα διαφημίζουν και να δημιουργείται έτσι μια κατάσταση αντίστοιχη μ’ εκείνη που υπάρχει στην Αμερική! Όπως είναι γνωστό, οι «Μουσικές Ταξιαρχίες» είναι ενάντια στα σκληρά ναρκωτικά, όπως είναι η Τηλεόραση (ηλεκτρονικό όπιο) και η μισθωτή εργασία!

Τώρα που δεν περνάνε οι κατηγορίες (περιύβριση αρχής κ.ά.) ίσως φαίνεται πιο εύκολο στους αυτόκλητους θεματοφύλακες της ηθικής να κατηγορήσουν τις «Μουσικές Ταξιαρχίες» για προπαγάνδα υπέρ των ναρκωτικών. Τους ενοχλεί γενικά το ροκ γιατί θίγει σημερινά προβλήματα της νεολαίας. Το ροκ ενοχλεί τον συντηρητισμό».

Και οι μαθητές που διοργάνωσαν αυτή τη συναυλία τι λένε; Τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής για τη συναυλία είπαν στην «Κ.Ε.» τα εξής:

«Το περιεχόμενο των τραγουδιών που ακούστηκαν ήταν γνωστό σ’ όλους μας. Όλοι γνωρίζαμε τι επρόκειτο να ακουστεί από τα 4 συγκροτήματα που είχαμε προσκαλέσει, αφού τα τραγούδια τους είναι ιδιαίτερα γνωστά. Επομένως είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι παρασύρθηκε ή αιφνιδιάστηκε με οποιονδήποτε τρόπο το ακροατήριο.

Η συναυλία είχε καταπληκτική επιτυχία τόσο ως προς την αθρόα προσέλευση, όσο και για την ενθουσιώδη συμμετοχή του ακροατηρίου, που πραγματικά διασκέδασε. Ακόμη οι μαθητές του Λυκείου μας, όσο και των άλλων Σχολείων του Ζωγράφου, πρέπει να είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι από το γεγονός ότι για πρώτη φορά προσφέρθηκε από το Δήμο η δυνατότητα στις Μαθητικές Κοινότητες να μπορέσουν να δημιουργήσουν, χωρίς λογοκρισίες και οποιουδήποτε είδους παρεμβάσεις, σαν υπεύθυνα άτομα, τις δικές τους ψυχαγωγικές, εκπολιτιστικές, μορφωτικές και άλλες εκδηλώσεις. Η αρχή έγινε και πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρξει και συνέχεια.

Οι συμμαθητές μας και εμείς είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε με το Δήμο ένα πρόγραμμα τέτοιων εκδηλώσεων, που σκοπό έχουν να γεφυρώσουν το χάσμα που αυτή τη στιγμή υπάρχει μεταξύ των μεγάλων και των νέων».

Όσον αφορά τα τραγούδια που ακούνε, μας είπαν: «Γενικά ακούμε ελληνική μουσική, όπως λαϊκά, δημοτικά, νέο κύμα, καθώς και ξένη μουσική, όπως μπαλάντες, ροκ, κλασική μουσική κλπ. Ίσως μας εκφράζει καλύτερα η ελληνική και ξένη ροκ μουσική, χωρίς βέβαια να αγνοούμε τα άλλα είδη».

«Πορνό-πάρτυ» δεν έγινε, αλλά αν πρόκειται να γίνει στο μέλλον ας μας στείλουν καμιά πρόσκληση έτσι για ενημέρωση. Όσο για τους «ανησυχούντες» δεν έχουν παρά να ακούσουν μερικά τραγούδια του Μάρκου Βαμβακάρη και μετά ας κινήσουν γη και ουρανό, σαν θεματοφύλακες της ηθικής που έχουν αυτοδιοριστεί.