Ελευθεροτυπία, 13/07/1978

Μεθαύριο ο «Αλέκος με τα Κυδώνια»

Ο «Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι» βρίσκεται στην αφετηρία του έργου «Ο Αλέκος με τα κυδώνια», που η νεαρή «Θεατρική» Συντεχνία» θα παρουσιάσει μεθαύριο Σάββατο, στις 9 το βράδυ, στη λυόμενη σκηνή τού Άλσους Συγγρού.

«Όσο κι αν είναι μια ελεύθερη διασκευή από ένα κλασικό κείμενο, το έργο μας δεν είναι Καραγκιόζης», μάς είπαν χθες τα μέλη της «Συντεχνίας». Κι εξήγησαν:

■ Ο Καραγκιόζης και — γενικότερα — το θέατρο Σκιών αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της παράστασης, όπως σ' άλλο κομμάτι βρίσκουμε τον Άη - Γιωργη που σκοτώνει το Δράκοντα, στη μορφή μιας γιορτής πού και σήμερα τελείται σε χωριό της Β. Ελλάδος. Τα δύο αυτά είδη λαϊκής παράστασης, με τον ελεύθερο, ανίερο κι ασυμβίβαστο Καραγκιόζη από τη μια και τον ιερατικό, αυστηρό, τελετουργικό κόσμο των χωρικών από την άλλη, γίνονται οι φορείς μιας σύγκρουσης θεατρικής, που φέρνει κοντά την πιο βασική σύγκρουση που έγινε στον ελληνικό χώρο μετά τον Β’' Πόλεμο, ανάμεσα στην ύπαιθρο και την πόλη.

■ Το χρονικό αυτής της πορείας (Μεγαλέξανδρος - φίδι, Αηγιώργης - δράκοντας, πόλη - χωριό) διηγείται ο μύθος του «Αλέκου». Ο Μεγαλέξανδρος, στο Καραγκιοζίστικο αυτό έργο, ξεκινά σαν θετικός ήρωας, αλλά καταλήγει αρνητικός, όταν εκδιώκει τον Καραγκιόζη κι' εγκαθίσταται ο ίδιος στο Σαράι. Ο Άη - Γιώργης μας ξεκινά κι’ αυτός σαν θετικός ήρωας, πού έρχεται να σκοτώσει το θεριό. Στην πορεία του, όμως αλλοτριώνεται και γίνεται ο ίδιος ένας τρίτος καινούργιος άνθρωπος, χωρίς επίγνωση του εαυτού του, που μπροστά του βλέπει ν' απλώνεται ένας κόσμος γεμάτος θεριά.

■ Ο Αλέκος είναι ο χωρίς ταυτότητα νεοέλληνας, ο αναγκαστικά αποκομμένος από τις ρίζες του, μα και μια καινούργια δύναμη, που είναι αναγκασμένη να παλαίψει με τα θεριά τού κόσμου, για να βρει την καινούργια του ταυτότητα.

Σαν μορφή, το έργο στηρίζεται στην ελληνική παράδοση, χωρίς ν’ αγνοηθούν στοιχεία ανάλογα από άλλες χώρες. Ο αυτοσχεδιασμός — βασικό στοιχείο στην τέχνη του Καραγκιόζη — αποτέλεσε για τούς συντελεστές της παράστασης στοιχείο βασικής έμπνευσης. Τα σκηνικά και κοστούμια βασίζονται στην εφευρετικότητα του πλανόδιου θιάσου που παριστάνει επί σκηνής το Καραγκιοζίστικο έργο. Η μουσική, που αποδίδεται ζωντανή από τριμελή ορχήστρα, είναι κι' αυτή βασισμένη στην παράδοση, τόσο τη δημοτική, όσο και την αστική, χωρίς να θυμίζει απαραίτητα το κλασικό κλίμα του Καραγκιόζη.

Τα μέλη της «Θεατρικής Συντεχνίας», που δεν είναι σωματείο κερδοσκοπικού χαρακτήρα, αλλά στηρίζεται στις συνεισφορές των μελών της, θα παρουσιάσουν τον «Αλέκο με τα κυδώνια» σε Δήμους και Κοινότητες της Αττικής, στο Φεστιβάλ Ιθάκης, και πιθανόν στο εξωτερικό τον Οκτώβριο και το καλοκαίρι του ‘79. Στελέχη της Ομάδας, που γράφουν και σκηνοθετούν συλλογικά, είναι οι: Μίνα Αδαμάκη, Μ. Αρμάος, Ελένη Βουτυρά, Βούλα Γεωργιάδου, Τάκης Σαρρής, Νίκος Φρονιμόπουλος και Γιάννης Χουβαρδάς. Τη μουσική έγραψε ο Δημήτρης Λέκκας, τα σκηνικά επιμελήθηκε ή Μάρω Σεϊρλή, τις μάσκες ο Αντώνης Βεζιρτζής και τις χορογραφίες οι Ευγένιος Σπαθάρης, Κώστας Τσιάνος και Γουαίην Στιούαρτ.

ΝΙΤΣΑ ΜΑΝΩΛΑΚΑΚΗ