Η ΑΥΓΗ, 13/07/1978, σελ. 4

Ο «Αλέκος με τα κυδώνια» ένα θέαμα με λαϊκές ρίζες

Από τη Θεατρική Συντεχνία

Στο θέατρο του Άλσους της Πανεπιστημιούπολης στα Ιλίσια παρουσιάζει το ερχόμενο Σάββατο στις 9 μ.μ. η «Θεατρική Συντεχνία» το πρώτο της έργο «Ο Αλέκος και τα Κυδώνια».

Παρ’ όλο που το έργο δημιουργήθηκε από τον Καραγκιόζη, μια και είναι ελεύθερη διασκευή του κλασικού κειμένου «Ο Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι», αυτό το ίδιο δεν είναι Καραγκιόζης. Ο Καραγκιόζης και γενικότερα το Θέατρο Σκιών αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της παράστασης, αλλά μόνο ένα κομμάτι. Όπως ένα άλλο τμήμα, εξ ίσου αναπόσπαστο, αποτελούν τα δρώμενα του Άη Γιώργη του Δρακοντοκτόνου, γιορτή με θέμα τον φόνο του Δράκοντα από τον λυτρωτή Άγιο, με έντονη θεατρικότητα που γίνεται ακόμα και στις μέρες μας σε χωριό της Βόρειας Ελλάδας. Αυτά τα δύο λαϊκά θεατρικά είδη αποτελούν τον άξονα γύρω από τον οποίο χτίστηκε «Ο Αλέκος με τα κυδώνια». Παράλληλα τα δύο λαϊκά αυτά θεατρικά είδη έδωσαν αφορμή στη «Θεατρική Συντεχνία» για έρευνα πάνω στις ρίζες του λαϊκού μας θεάτρου και για τη σύνθεση ενός χρονικού της σύγχρονης μεταπολεμικής κοινωνίας.

Ο σύγχρονος Αλέκος

«Ο σύγχρονος Αλέκος με τα κυδώνια είναι ο σημερινός Νεοέλληνας που έχει χάσει την ταυτότητά του. Οι επιρροές από τις διάφορες κουλτούρες και τις κοινωνικές ανακατατάξεις τού έχουν στερήσει τη δυνατότητα να βλέπει το μέλλον του ξεκάθαρα. Έτσι, αναγκαστικά αποκομμένος από τις ρίζες του, αλλά με μια καινούργια δύναμη μέσα του είναι αποφασισμένος να παλέψει με τα θεριά του κόσμου για να βρει την ταυτότητά του», τόνισαν στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου τα μέλη της Θεατρικής Συντεχνίας.

Παράλληλα αναλύθηκε και η μορφική πλευρά του έργου που είναι η εξής: σαν μορφή το έργο στηρίχτηκε βασικά στην ελληνική παράδοση χωρίς να αγνοηθούν όμως στοιχεία από παραδοσιακά θεάματα άλλων χωρών, είτε του μεσογειακού χώρου — Ιταλία, Κομέντια ντελ’ άρτε — είτε του απώτερου ανατολικού — Ιαπωνία, Καμπούκι, Μπουνράκου — που έχουν όμως λειτουργική σχέση με τον ελληνικό Καραγκιόζη ή τις ελληνικές τελετουργίες. Ο αυτοσχεδιασμός, θεμελιώδες στοιχείο της τέχνης του Καραγκιόζη, αποτέλεσε για τη Θεατρική Συντεχνία το βασικό εργαλείο δουλειάς. Τα σκηνικά και τα κοστούμια του έργου έχουν στόχο τους να μεταφέρουν την καραγκιοζίστικη τυπολογία στο τρισδιάστατο θέατρο.

Η μουσική αποδίδεται από ζωντανή επί σκηνής τριμελή ορχήστρα και είναι βασισμένη και αυτή στην παράδοση, τόσο τη δημοτική, όσο και την αστική, χωρίς να θυμίζει απαραίτητα το κλασικό κλίμα του Καραγκιόζη.

Το έργο τέλος γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε συλλογικά. Οι άλλοι συντελεστές της παράστασης είναι: μουσική Δημήτρη Λέκκα, σκηνικά - κοστούμια Μάρως Σιρλής, μάσκες Αντώνη Βεζιρτζή, χορογραφική επιμέλεια Ευγένιου Σπαθάρη, Κώστα Τσιάβου και Ουίν Στιούαρτ. Παίζουν οι ηθοποιοί: Μίνα Αδαμάκη, Νίκος Αρμάος, Ελένη Βουτυρά, Βούλα Γεωργιάδου, Τάκης Σαρρής, Νίκος Φρονιμόπουλος, Γιάννης Χουδαρδάς. Στην ορχήστρα συμμετέχουν οι Τζίμης Πανούσης και Νίκος Δασκαλοθανάσης.

Εκτός από τις παραστάσεις στο Άλσος της Πανεπιστημιούπολης η Θεατρική Συντεχνία θα παίξει το έργο σε Δήμους και Κοινότητες της Αττικής, θα πάρει μέρος στο Φεστιβάλ της Ιθάκης, ενώ βρίσκεται σε επαφή με ξένα φεστιβάλ για μια πιθανή μετάδοση στο εξωτερικό τον Οκτώβρη και το ερχόμενο καλοκαίρι.

Π. ΚΟΥΝΕΝΑΚΗ

Μια σκηνή από τον «Αλέκο με τα κυδώνια».