Άρθρο του Τζίμη Πανούση στο περιοδικό Αθηνόραμα (1999)

Σάρωση του πραγματικού κειμένου

Περιοδικό Αθηνόραμα (1999)

Εικονογράφηση: Δημήτρης Φουσέκης

 

 

Ο ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ - ΕΡΧΕΤΑΙ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ - ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΚΛΙΝΤΟΝ

Η φτώχεια θέλει επανάσταση

Ανοιχτή επιστολή του Τζίμη Πανούση στο σύντροφο Κλίντον, με την ευκαιρία της - όποτε κι αν γίνει - επίσκεψής του στην όμορφη Greece . Φιλόλογοι, φιλόζωοι, φιλάνθρωποι, φιλέλληνες… Φίλοι - φίλοι, σου … και το καντήλι!

Καντηλανάφτες όλων των χωρών, ενωθείτε. Σβήνει το καντήλι μας, πλακώσανε κι οι φίλοι μας. Οι πάλαι ποτέ σύμμαχοι, οι Αμερικάνοι, οι μπαμπάδες των λαών, που τόσο πολύ επιθυμούμε να τους μοιάσουμε! Τι βίτσιο κι αυτό ταλαίπωρε αναγνώστη, να πασχίζουμε κόντρα στη φύση μας να γίνουμε σαν τους υπερατλαντικούς τηλεθεατές, τους απόγονους των φυγόδικων κακοποιών της Ευρώπης, που στήσανε το «αμερικάνικο όνειρο», το πολυεθνικό καζίνο της αρπαχτής και του εφηρμοσμένου τυχοδιωκτισμού. Τά ‘φερε ο διάολος έτσι, κι αυτές οι απίστευτες μούρες, έχουν γίνει η μοναδική υπερδύναμη στον πλανήτη με αρχικομπάρσο τον χιλαροκαμένο Βασιλάκη Κλίντον, τον ατάλαντο σαξοφωνίστα.

Ε λοιπόν, εμένα μου είναι συμπαθής ο κοκκινομούρης, ο μουρόχαυλος. Νομίζω ότι στην ηγετική πυραμίδα της νέας τάξης πραγμάτων είναι σε κατώτερη θέση από το διευθύνοντα σύμβουλο της ΤΕΞΑΚΟ στη Μέση Ανατολή. Ένας θλιβερός παντρεμένος, με φανερά τα σημάδια της στέρησης, ο σύντροφος πρόεδρος, μισογύνης, εκσυγχρονιστής, δημοκρατικός και... (μπιπ!)... Μόνο η συντρόφισσα Άννα Φόνσου του αξίζει για αντίπαλος στα λαϊκά δικαστήρια που στήνει το τιμημένο ΚΟΥ-ΚΟΥ-Ε με κνίτικο χιούμορ, που πραγματικά σπάει κόκαλα, όπως οι μονάδες περιφρούρησης των ΚΝΑΤ και των πλανεμένων οικοδόμων (έσπαγαν κόκαλα).

Όλοι αυτοί για το καλό μας πασχίζουνε! Από τη Φιλική Εταιρεία μέχρι την Εταιρεία Προστασίας Ζώων. Από το κακό στο χειρότερο πάμε, Βασίλη μου, και σου μιλάω ως πράμα από τη συλλογή της νέας σου τάξης. Ποτέ δε φανταζόμανε ότι θα με αξίωνε ο Θεός να δω το ΚΚΕ να κάνει happening (ουάου)! Εμείς οι Έλληνες, σύντροφε Βασίλη, είμεθα βασικά ρουμλετάδες, αλλά αδυνατούμε να συμφιλιωθούμε με την πραγματικότητα και μας τυραννάει το υπαρξιακό σαράκι: «Rooms to let ή Rooms to Amlet?».

Ιδού η απορία. Και σε ρωτάω ως μπίζνεσμαν και ως πρόεδρο. Γιατί να κάθονται κλειστά το χειμώνα τα ενοικιαζόμενα δωμάτια; Δεν ημπορούν να γίνουν χώροι πολιτισμού και εθνικής ανάτασης; Γιατί δεν λες μια κουβέντα στο φίλο σου το Λαμπράκη, να διαθέσει το μέγαρό του για την εκπαίδευση των καμακιών του καλοκαιριού στο αρχαίο δράμα από τον Κιμούλη, μπας και γίνουμε άνθρωποι; Να έρθει μετά, το επόμενο καλοκαίρι, ο Αμερικάνος τουρίστας και να πάθει την πλάκα του. Να τρώει χωριάτικη σαλάτα και στα κουκούτσια από τις ελιές τις θρούμπες να βρίσκει χαραγμένα τσιτάτα από το κλασικό ρεπερτόριο! Θα μας τους πάρουνε οι Τουρκαλάδες τους τουρίστες τους πλούσιους, τους υπηκόους σου, Βασίλη, άμα δεν εκσυγχρονιστούμε και δεν γίνουμε όλοι σερβιτόροι. Ήδη ο κώδωνας του κινδύνου βαράει εδώ και πολλά χρόνια. Με τη ζαχαροποίηση των μαρμάρων του Παρθενώνα, όλους τους διαβητικούς τουρίστες τους έχουμε χάσει. Άμα χάσουμε και τους ναρκομανείς με την ανεγκέφαλη αυστηρή πολιτική του Γιαννόπουλου, πάει, χαθήκαμε, Βασίλη.

Τέρμα στην ομφαλοσκόπηση, αν θέλουμε να δούμε Θεού πρόσωπο. Τόσο ωραίοι ομφαλοί μας επισκέπτονται κάθε χρόνο, είναι δυνατό να ασχολούμεθα με τους δικούς μας, τους πνιγμένους στο λίπος και στο οιδιπόδειο; Με όλο το θάρρος να μου επιτρέψεις, Βασίλη μου, να αναφωνήσω: «Εμπρός για μια Ελλάδα αρχαία» και όχι δορυφόρο, πνιγμένο στην τρύπα της φιλανθρωπίας, όπου οι πλούσιες κυρίες και οι «λαϊκοί» τραγουδιστές απλώνουνε τα πανάκριβα μοντελάκια τους για να βραχούνε από τα δάκρυα των φτωχών και πεινασμένων, που αυξάνονται και πληθύνονται σαν τα κιλά του Χριστόδουλου. Το ξέρω, Βασίλη, ότι έχεις πρόβλημα προσωπικό με τον Σαντάμ του Ιράκ, και δεν σε κακίζω γι' αυτό.

Είναι φυσικό να φθονείς, αφού έχει εφτακόσιες γκόμενες νόμιμες και πιτσιλάει όποια γουστάρει, ενώ εσύ έχεις φορτωθεί τη μπουκαλοπόδαρη κυτταριδομαζώχτρα εφ' όρου ζωής.

Με το δίκιο σου θέλεις να ξεσπάσεις πάνω στους άπιστους. Τελειώνοντας, σύντροφε Βασίλη, θα ήθελα να σου ευχηθώ καλή επιτυχία και πρώτα απ' όλα μακροημέρευση και καλές δουλειές στη νεοσύστατη χούντα του Πακιστάν, όπως επίσης να σου επισημάνω το αυτονόητο: Ξεφτιλισμένοι μαυραγορίτες, life style άλατος θα γίνετε και θα σας κατουρήσει η Ιστορία.

Με συντροφικούς χαιρετισμούς

Τζίμης Πανούσης